มาตรา ๓
มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พุทธศักราช ๒๔๗๙ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้ ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองเขาเจียกฝั่งใต้ ห่างจากฟากเหนือของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ตอนตรัง - พัทลุง ตรง กม. ๑๒.๘๑๓ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ ตอนร่อนพิบูลย์ - พัทลุง เลียบริมคลองเขาเจียกฝั่งใต้ไปทางทิศตะวันออก ข้ามคลองโคกเนียน ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองโคกเนียน ฝั่งเหนือตรงที่คลองเขาเจียก คลองโคกเนียน และคลองยางมาบรรจบกัน จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๘ ตอนพัทลุง - ควนขนุน ฟากตะวันตก ตรง กม. ๑.๕๐๐ จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๘ ตอนพัทลุง - ควนขนุน ผ่านทางรถไฟสายใต้ กรุงเทพฯ - ปาดังเบซาร์ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายใต้ ฟากตะวันออก ตรง กม. ๘๔๔.๑๑๐ จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออก ข้ามถนนเขาแดงที่จุดห่างจากทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ระยะ ๑,๘๐๐ เมตร วัดตามแนวถนนเขาแดง ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากตะวันออกของถนนเขาแดงห่างจากศูนย์กลางถนนเขาแดงตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๕๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐ เมตร กับถนนเขาแดงไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากเหนือของทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง ลำปำ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๑๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันออก ข้ามคลองควนแร่ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากเหนือของทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ตรง กม. ๑.๘๙๙ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๑๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศเหนือ ระยะ ๔๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๘ จากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๙ ซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบสงขลา จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ต่อออกไปในทะเลสาบสงขลา ทางทิศตะวันออก ระยะ ๘๔๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นตรงตั้งฉากกับแนวเขตจากหลักเขตที่ ๙ ไปทางทิศใต้ ระยะ ๑,๐๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๑๑ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเข้าหาฝั่งถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมทะเลสาบสงขลา ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศใต้ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๕๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๕๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๑๓ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากใต้ของทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ตรง กม. ๑.๘๙๙ ตามแนวเส้นตั้งฉาก จากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นตรงตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๔ ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากใต้ของทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง ลำปำ ตรง กม. ๑.๘๙๙ ระยะ ๑๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๑๔ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๑๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง ลำปำ ไปทางทิศตะวันตกผ่านทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๕๐ ตอนบ้านแร่ - ควนกุฎ ถึงหลักเขตที่ ๑๕ ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับหลักเขตที่ ๖ ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ จากหลักเขตที่ ๑๕ เป็นเส้นตรงตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง ลำปำ ไปทางทิศใต้ ระยะ ๗๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๑๖ จากหลักเขตที่ ๑๖ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๘๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๔๐๔๗ ตอนพัทลุง - ลำปำ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านทางรถไฟสายใต้กรุงเทพฯ - ปาดังเบซาร์ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ตอนพัทลุง - รัตภูมิ ถึงหลักเขตที่ ๑๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ตอนตรัง พัทลุง ฟากใต้ ตรง กม. ๑๒.๘๑๓ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๘๐๐ เมตร ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือ ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ตอนตรัง-พัทลุง ตรง กม. ๑๒.๘๑๓ บรรจบกับหลักเขตที่ ๑ ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร