เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองปราจีนบุรี เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2517

• จำนวนมาตรา: 11

มาตรา อารัมภบท

เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองปราจีนบุรี

เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองปราจีนบุรี

เรื่อง

ควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๓)

พ.ศ.

๒๕๑๗[๑]

โดยอนุมัติของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร

พุทธศักราช ๒๔๗๙ เทศบาลเมืองปราจีนบุรี ตราเทศบัญญัติไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาเทศบาลเมืองปราจีนบุรี

และโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรี ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “เทศบัญญัติ

เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๑๗”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๒๒ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๒๒

อาคารที่พักอาศัย ห้องแถวหรือตึกแถวที่ใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ต้องมีครัวไฟ

อาคารซึ่งมิได้ก่อสร้างด้วยวัตถุถาวรและวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่

ครัวไฟนั้นจะต้องอยู่นอกอาคารเป็นส่วนสัดต่างหาก

ถ้าจะรวมครัวไฟไว้ในอาคารด้วยก็ได้

แต่ต้องลาดพื้นบุผนังฝาเพดานครัวไฟด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่

อาคารสองชั้นที่ทำด้วยไม้หรือวัตถุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่

พื้นชั้นล่างของอาคารนั้นจะสูงกว่าระดับพื้นดินเกินกว่า ๑.๐๐ เมตร ไม่ได้”

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๒๓ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๒๓

อาคารที่ปลูกสร้างเกินกว่าสองชั้นต้องใช้วัตถุถาวรและวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่

และพื้นอาคารทุกชั้นต้องทำด้วยวัตถุทนไฟ

อาคารที่ปลูกสร้างเกินกว่าสามชั้น

นอกจากมีบันไดตามปกติแล้ว

ต้องมีทางลงหนีไฟอย่างน้อยอีกหนึ่งทางหรือตามที่คณะเทศมนตรีจะได้กำหนดให้ตามลักษณะแบบของอาคาร”

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๔ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๒๔ ห้องแถวและตึกแถว

ต้องมีความกว้างจากเส้นกึ่งกลางของผนังด้านหนึ่งไปยังเส้นกึ่งกลางของผนังอีกด้านหนึ่งไม่น้อยกว่า

๓.๕๐ เมตร และต้องมีประตูหรือทางให้คนเข้าออกได้ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

ในกรณีที่เป็นตึกแถว ผนังต้องทำด้วยวัตถุถาวรและวัตถุทนไฟ

ถ้าก่อด้วยอิฐหรือคอนกรีตไม่เสริมเหล็กหรือวัตถุทนไฟอย่างอื่น

ผนังต้องหนาไม่น้อยกว่า ๙ เซนติเมตร

ห้องแถวและตึกแถวซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแนวยาว

ให้มีผนังกันไฟหนาไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตร

ตั้งแต่ระดับพื้นดินขึ้นไปสูงเหนือหลังคาอาคารไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร

ทุกระยะไม่เกิน ๕ ห้อง

และในกรณีที่ห้องแถวหรือตึกแถวดังกล่าวปลูกสร้างในที่ดินเจ้าของเดียวกัน

ให้เว้นระยะห่างระหว่างห้องแถวหรือตึกแถวไม่น้อยกว่า ๔.๐๐ เมตร

โดยไม่มีสิ่งกีดขวางและปกคลุมทุกระยะไม่เกิน ๒๐ ห้อง

อาคารพาณิชย์ ห้องแถว ตึกแถว โรงงานอุตสาหกรรม

และอาคารสาธารณะ

ต้องมีที่ว่างเป็นทางเดินหลังอาคารเพื่อใช้ติดต่อถึงกันโดยกันเขตให้ปรากฏกว้างไม่น้อยกว่า

๒.๐๐ เมตร

เว้นแต่แนวอาคารด้านหลังอยู่ติดกับทางสาธารณะแต่ถ้าทางสาธารณะนั้นกว้างไม่ถึง ๔.๐๐

เมตร ต้องเว้นทางเดินด้านหลังอาคารกว้าง ๒.๐๐ เมตร จากจุดกึ่งกลางทางสาธารณะนั้น

ในกรณีอาคารดังกล่าวตามวรรคสาม

ปลูกสร้างเป็นหน่วยเดียวกันอยู่มุมถนนสองสายตัดกัน

และแนวอาคารด้านที่อยู่ติดถนนแต่ละด้านยาวไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร

จะไม่มีทางเดินด้านหลังอาคารก็ได้”

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๓๔ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๓๔

ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตรงยอดฝา หรือยอดผนังของอาคารตอนที่ต่ำสุด

ต้องไม่ต่ำกว่าที่กำหนดไว้ตามตารางต่อไปนี้

ประเภทอาคาร

ชั้นล่าง

ตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไป

ไม่มี

ระบบปรับอากาศ

มี

ระบบปรับอากาศ

๑.

อาคารที่พักอาศัย

๒.๔๐

เมตร

๒.๔๐

เมตร

๒.๔๐

เมตร

๒. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรมอาคารสาธารณะ

(ก) ห้องโถง ห้องที่ทำการ

ห้องเรียน ห้องอาหารรวม ห้องประกอบการค้าหรืออุตสาหกรรม

ห้องเก็บสินคาหรือวัสดุอุตสาหกรรมห้องประชุม ห้องคนไข้ โรงครัว

๓.๕๐

เมตร

๓.๕๐

เมตร

๓.๐๐

เมตร

(ข) ห้องคนไข้พิเศษ

ห้องพักใน โรงแรม

๓.๕๐

เมตร

๓.๐๐

เมตร

๒.๔๐

เมตร

๓. ห้องแถว

ตึกแถว

(ก) ห้องโถง ห้องที่ทำการ

ห้องประกอบการค้า ห้องเก็บสินค้า

๓.๕๐

เมตร

๓.๕๐

เมตร

๓.๐๐

เมตร

(ข) ห้องที่ใช้พักอาศัย

๓.๕๐

เมตร

๓.๐๐

เมตร

๒.๔๐

เมตร

(ค) ครัวไฟสำหรับผู้พักอาศัย

๒.๔๐

เมตร

๒.๔๐

เมตร

๒.๔๐

เมตร

๔. อาคารเลี้ยงสัตว์

คอกสัตว์พาหนะที่มีคนพักอาศัยอยู่ชั้นบน

๓.๕๐

เมตร

ห้องน้ำห้องส้วม ระเบียงของอาคาร

ต้องมีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตอนที่ต่ำสุด ไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐ เมตร

โรงเก็บรถยนต์ที่มิได้ปลูกสร้างเพื่อสาธารณะ

ต้องมีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังตอนที่ต่ำสุด ไม่ต่ำกว่า

๒.๔๐ เมตร

ห้องในอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม

อาคารสาธารณะ

ซึ่งมีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังตอนที่ต่ำสุดตั้งแต่ ๔.๖๐

เมตรขึ้นไป จะทำพื้นเพื่อประโยชน์ใช้สอยของบุคคลอีกชั้นหนึ่งในห้องนั้นก็ได้

โดยพื้นดังกล่าวนั้นต้องมีเนื้อที่ไม่เกิน ๑ ใน ๓ ของเนื้อที่ห้อง

และระยะดิ่งระหว่างพื้นดังกล่าวถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังตอนที่ต่ำสุดต้องไม่ต่ำกว่า

๒.๔๐ เมตร และในกรณีที่จะใช้พื้นห้องส่วนที่อยู่ใต้พื้นดังกล่าวนั้นเป็นพื้นเพื่อใช้พักอาศัยหรือเป็นทางผ่านด้วยแล้ว

ระยะดิ่งระหว่างพื้นห้องถึงเพดานใต้พื้นดังกล่าว ต้องไม่ต่ำกว่า ๒.๔๐ เมตร”

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๓๗ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๓๗

เตาไฟสำหรับการอุตสาหกรรม หรือการพาณิชย์ จะต้องมีผนังเตาก่อด้วยอิฐดินเผา

หรืออิฐทนไฟกำบังความร้อนมิให้เกิดอันตรายไฟไหม้ส่วนอาคารที่ต่อเนื่องกับเตา

และต้องตั้งอยู่ในอาคารที่ประกอบด้วยวัตถุทนไฟ

ทั้งนี้เตาจะต้องตั้งห่างจากผนังอาคาร หรือสิ่งที่เป็นเชื้อไฟโดยรอบมีรัศมีไม่ต่ำกว่า

๔.๐๐ เมตร โครงหลังคา วัตถุมุงหลังคา ปล่องระบายควันไฟ

และเพดานส่วนประกอบเพดานถ้ามี จะต้องเป็นวัตถุทนไฟ

และต้องทำปล่องระบายควันไฟมิให้ฝาหรือผนังหรือหลังคา รับความร้อนจัด

โดยความสูงของปล่องต้องสูงกว่าหลังคาอาคารข้างเคียงภายในระยะโดยรอบ ๒๕.๐๐ เมตร ไม่น้อยกว่า

๑.๐๐ เมตร และมีความกว้างของปล่องโดยวัดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตร

เว้นแต่เตาไฟซึ่งมีไว้เพื่อประกอบอาหารภายในภัตตาคาร โรงแรม

ร้านขายอาหารหรือเครื่องดื่ม”

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ให้ยกเลิกความในข้อ ๕๖ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๕๖

ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารสูงกว่าระดับพื้นดินเกินกว่าสองเท่าของระยะจากผนังด้านหน้าของอาคารจดแนวถนนฟากตรงข้าม

เว้นแต่ในกรณีอาคารตาม ข้อ ๕๗

ในกรณีที่อาคารปลูกสร้างริมถนน ตรอก หรือซอย

ที่มีความกว้างไม่ถึง ๔.๐๐ เมตร ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารใด ๆ

เว้นแต่จะได้ร่นแนวอาคารด้านชิดถนน ตรอก หรือซอย ให้ห่างจากศูนย์กลางของถนน ตรอก

หรือซอยนั้น ๒.๐๐ เมตร จึงอนุญาตให้ปลูกสร้างได้สูงไม่เกิน ๘.๐๐ เมตร

คณะเทศมนตรีมีอำนาจที่จะประกาศเขตอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคารสูงกว่ากำหนดนี้ได้”

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ให้ยกเลิกความในข้อ ๕๗ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๕๗

สำหรับอาคารหลังเดียวกันซึ่งอยู่ระหว่างถนนสองสายขนาดไม่เท่ากัน

อนุญาตให้ปลูกสร้างสูงได้สองเท่าของแนวถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลัง

สำหรับอาคารหลังเดียวกัน

ซึ่งอยู่ที่มุมถนนสองสายขนาดไม่เท่ากัน

อนุญาตให้ปลูกสร้างสูงสามเท่าของแนวถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลัง

แต่อนุญาตให้สร้างได้ในระยะยาวตามถนนด้านละไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร จากมุมถนน”

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๖๐ แห่งเทศบัญญัติ

เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๖๐ อาคารประเภทต่าง ๆ

จะต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคา

หรือสิ่งใดปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้

ก. อาคารที่พักอาศัยแต่ละหลังให้มีที่ว่างอยู่ ๔๐

ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่

ข. ห้องแถวหรือตึกแถวซึ่งเป็นที่อยู่อาศัย

แต่ละห้องให้มีที่ว่างไว้ไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่

เฉพาะห้องแถว ตึกแถว

ที่ได้กันดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคารตามข้อ ๒๔ แห่งเทศบัญญัตินี้

อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลังอาคารแต่ละห้องนั้น

ค. ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์ และอาคารสาธารณะ

ซึ่งก่อสร้างอยู่มุมทางสาธารณะ หรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะกว้างไม่น้อยกว่าสายละ

๑๐.๐๐ เมตร และลึกไปตามทางทั้งสองด้านไม่เกินด้านละ ๑๕.๐๐ เมตร

จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ หากได้กันทางเดินไว้หลังอาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร

หรือก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะ

หรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะสองสายขนานอยู่กว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร

และทางขนานทั้งสองนั้นห่างจากกันไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้

ง. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม

และอาคารสาธารณะ นอกจากที่กล่าวไว้แล้วใน ข้อ ค. ซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย

ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วน

ของพื้นที่เว้นแต่ในกรณีพิเศษที่การระบายลมและให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้ว

คณะเทศมนตรีจะอนุญาตให้ก่อสร้างโดยมีที่ว่างน้อยกว่าที่กำหนดก็ได้

แต่ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่

เฉพาะอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม

และอาคารสาธารณะ ที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคารตามข้อ ๒๔

แห่งเทศบัญญัตินี้

อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลังอาคารนั้น

จ. สำหรับตึกแถว อาคารพาณิชย์ หรืออาคารสาธารณะ

ในกรณีที่มีช่องหน้าต่าง หรือประตู เปิดสู่อากาศภายนอกไม่น้อยกว่า ๒๐ ใน ๑๐๐ ส่วน

ของพื้นที่อาคารทุก ๆ ชั้นจะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้

ช่องหน้าต่าง ประตู ด้านที่เปิดสู่อากาศภายนอก

หมายถึงช่องเปิดของผนังด้านชิดทางสาธารณะ หรือด้านที่ห่างที่ดินเอกชน

สำหรับอาคารสองชั้นลงมาให้ห่างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร

สำหรับสามชั้นขึ้นไปให้ห่างไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ให้นายกเทศมนตรีเมืองปราจีนบุรี

มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

ประกาศไว้

ณ วันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๑๗

บ. สมใจ

นายกเทศมนตรีเมืองปราจีนบุรี

ฐิติพงษ์/ตรวจ

๗

พฤษภาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๙๑/ตอนที่ ๑๗๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๙ ตุลาคม ๒๕๑๗