ข้อ ๑๐
ข้อ ๑๐ ให้ยกเลิกความใน ข้อ ๖๐ แห่งเทศบัญญัติ เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ข้อ ๖๐ อาคารประเภทต่าง ๆ จะต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคา หรือสิ่งใดปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้ ก. อาคารที่พักอาศัยแต่ละหลังให้มีที่ว่างอยู่ ๔๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ ข. ห้องแถวหรือตึกแถวซึ่งเป็นที่อยู่อาศัย แต่ละห้องให้มีที่ว่างไว้ไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ เฉพาะห้องแถว ตึกแถว ที่ได้กันดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคารตามข้อ ๒๔ แห่งเทศบัญญัตินี้ อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลังอาคารแต่ละห้องนั้น ค. ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์ และอาคารสาธารณะ ซึ่งก่อสร้างอยู่มุมทางสาธารณะ หรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะกว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร และลึกไปตามทางทั้งสองด้านไม่เกินด้านละ ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ หากได้กันทางเดินไว้หลังอาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร หรือก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะ หรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะสองสายขนานอยู่กว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร และทางขนานทั้งสองนั้นห่างจากกันไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ ง. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ นอกจากที่กล่าวไว้แล้วใน ข้อ ค. ซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วน ของพื้นที่เว้นแต่ในกรณีพิเศษที่การระบายลมและให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้ว คณะเทศมนตรีจะอนุญาตให้ก่อสร้างโดยมีที่ว่างน้อยกว่าที่กำหนดก็ได้ แต่ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ เฉพาะอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ ที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคารตามข้อ ๒๔ แห่งเทศบัญญัตินี้ อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลังอาคารนั้น จ. สำหรับตึกแถว อาคารพาณิชย์ หรืออาคารสาธารณะ ในกรณีที่มีช่องหน้าต่าง หรือประตู เปิดสู่อากาศภายนอกไม่น้อยกว่า ๒๐ ใน ๑๐๐ ส่วน ของพื้นที่อาคารทุก ๆ ชั้นจะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ ช่องหน้าต่าง ประตู ด้านที่เปิดสู่อากาศภายนอก หมายถึงช่องเปิดของผนังด้านชิดทางสาธารณะ หรือด้านที่ห่างที่ดินเอกชน สำหรับอาคารสองชั้นลงมาให้ห่างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร สำหรับสามชั้นขึ้นไปให้ห่างไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร