ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรีเป็นเขตควบคุมและปล่อยสัตว์
ดังนี้
(๖.๑)
ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ สุกร
แพะ แกะ หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด
(๑) ในพื้นที่สาธารณะ เช่น สนามกีฬา
สนามเด็กเล่น วัด ศาลาประจำหมู่บ้าน
(๒) บริเวณ สถานที่ราชการทุกแห่ง
เช่น ที่ทำ การองค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรี โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบล
โรงเรียน ฯลฯ
ความในวรรคหนึ่ง
ไม่ใช้บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้
(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์
(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ
ที่องค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรี
ประกาศกำหนดพื้นที่ส่วนใดส่วนหนึ่งให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ
(๓)
เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตว์
(๔)
เพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณีโดยได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรี
หรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศของทางราชการ
(๖.๒)
ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้
(๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุใน (๖.๑)
และในเขตชุมชนหนาแน่น ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทดังต่อไปนี้เกินจำนวน ดังนี้
ก. ช้าง ม้า ไม่เกิน ๒ ตัว
ข. สุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข
ประเภทละไม่เกิน ๖ ตัว
ค. เป็ด ไก่ นก ห่าน
ประเภทละไม่เกิน ๓๐ ตัว
ง. จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (๑) -
(๓) ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
จ. การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ
ฉ. ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน
(๖.๓)
ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังนี้
(๑) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น
หรืออยู่ห่างไกลชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้
ก. การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ
แกะ สุนัข จำนวนไม่เกิน ๕๐ ตัว
ข. การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน
จำนวนไม่เกิน ๓๐๐ ตัว
ค. สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ ก.
และข้อ ข. จำนวนไม่เกิน ๑๐ ตัว ต้องมีการปฏิบัติภายใต้มาตรการ ดังนี้
๑. สถานที่ตั้ง
(๑)
ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาศัยใกล้เคียง
(๒)
ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะทางน้ำสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของ
๒. อาคารและส่วนประกอบ
(๑)
อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น
ๆ
(๒)
พื้นต้องทำความสะอาดง่ายไม่เฉอะแฉะ
(๓)
หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีแสงสว่างส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง
(๔)
คอกต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่อย่างแออัด
(๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทได้สะดวก
๓. การสุขาภิบาลทั่วไป
(๑)
น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือในที่เอกชน
(๒)
ต้องควบคุมไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น
(๓) ต้องมีการจัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๔)
ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม
กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน
(๕)
ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น
(๖)
การกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค
และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนในแหล่งน้ำ
