ข้อ ๖
ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรีเป็นเขตควบคุมและปล่อยสัตว์ ดังนี้ (๖.๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด (๑) ในพื้นที่สาธารณะ เช่น สนามกีฬา สนามเด็กเล่น วัด ศาลาประจำหมู่บ้าน (๒) บริเวณ สถานที่ราชการทุกแห่ง เช่น ที่ทำ การองค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรี โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบล โรงเรียน ฯลฯ ความในวรรคหนึ่ง ไม่ใช้บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้ (๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์ (๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรี ประกาศกำหนดพื้นที่ส่วนใดส่วนหนึ่งให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ (๓) เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตว์ (๔) เพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณีโดยได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดไชยศรี หรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศของทางราชการ (๖.๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนด ดังนี้ (๑) พื้นที่นอกจากที่ระบุใน (๖.๑) และในเขตชุมชนหนาแน่น ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภทดังต่อไปนี้เกินจำนวน ดังนี้ ก. ช้าง ม้า ไม่เกิน ๒ ตัว ข. สุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข ประเภทละไม่เกิน ๖ ตัว ค. เป็ด ไก่ นก ห่าน ประเภทละไม่เกิน ๓๐ ตัว ง. จำนวนสัตว์อื่นนอกจาก (๑) - (๓) ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น จ. การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ ฉ. ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คน (๖.๓) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้ (๑) พื้นที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น หรืออยู่ห่างไกลชุมชนเป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ดังนี้ ก. การเลี้ยงสุกร โค กระบือ แพะ แกะ สุนัข จำนวนไม่เกิน ๕๐ ตัว ข. การเลี้ยงไก่ นก เป็ด ห่าน จำนวนไม่เกิน ๓๐๐ ตัว ค. สัตว์อื่น ๆ นอกจากข้อ ก. และข้อ ข. จำนวนไม่เกิน ๑๐ ตัว ต้องมีการปฏิบัติภายใต้มาตรการ ดังนี้ ๑. สถานที่ตั้ง (๑) ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับผู้อาศัยใกล้เคียง (๒) ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะทางน้ำสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของ ๒. อาคารและส่วนประกอบ (๑) อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ (๒) พื้นต้องทำความสะอาดง่ายไม่เฉอะแฉะ (๓) หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีแสงสว่างส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง (๔) คอกต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่อย่างแออัด (๕) การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทได้สะดวก ๓. การสุขาภิบาลทั่วไป (๑) น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือในที่เอกชน (๒) ต้องควบคุมไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น (๓) ต้องมีการจัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ (๔) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน (๕) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น (๖) การกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรค และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนในแหล่งน้ำ