กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่
๑๓ (พ.ศ. ๒๕๔๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ
พ.ศ. ๒๔๙๘
ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒)
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ และมาตรา
๒๐ แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ประกอบกับมาตรา ๔๖ และมาตรา ๕๙
แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
กำหนดให้ตำแหน่งต่อไปนี้เป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
๑. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีศาลสูงเขต
๒. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีพิเศษ
๓. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครอง
๔. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองเชียงใหม่
๕. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองสงขลา
๖. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองนครราชสีมา
๗. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองขอนแก่น
๘. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองพิษณุโลก
๙. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองระยอง
๑๐. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองนครศรีธรรมราช
๑๑. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีแรงงานเขต
ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๖
พงศ์เทพ
เทพกาญจนา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากสำนักงานอัยการสูงสุดได้ปรับปรุงการแบ่งส่วนราชการโดยจัดตั้งสำนักงานคดีศาลสูงเขต
เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในการดำเนินคดีในชั้นอุทธรณ์และฎีกาซึ่งมีปริมาณคดีเพิ่มขึ้นจัดตั้งสำนักงานคดีพิเศษ
เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในการดำเนินคดีตามกฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
กฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
กฎหมายว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ
และกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน จัดตั้งสำนักงานคดีปกครองและสำนักงานคดีปกครองภูมิภาค
เพื่อดำเนินคดีปกครองตามที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐมอบอำนาจให้พนักงานอัยการฟ้องคดีหรือดำเนินคดีปกครองแทน
และจัดตั้งสำนักงานคดีแรงงานเขต
เพื่อดำเนินคดีแรงงานที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลแรงงานภาค สมควรกำหนดให้ตำแหน่งพนักงานอัยการผู้เป็นหัวหน้าส่วนราชการดังกล่าวเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
เพื่อให้เกิดความชัดเจนในการบริหารราชการและบังคับบัญชา และโดยที่มาตรา ๕ (๑๒)
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ บัญญัติว่า
การกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นนอกจากตำแหน่งตามมาตรา ๕ (๑) ถึง
(๑๑) เป็นพนักงานอัยการ ให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑๖
พฤศจิกายน ๒๕๕๒
กวินทราดา/ตรวจ
๒๕
พฤศจิกายน ๒๕๕๓
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๑๗ ก/หน้า
๓๘/๑ ธันวาคม ๒๕๔๖