ทั้งฉบับ
กฎกระทรวง กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ประกอบกับมาตรา ๔๖ และมาตรา ๕๙ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ กำหนดให้ตำแหน่งต่อไปนี้เป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น ๑. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีศาลสูงเขต ๒. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีพิเศษ ๓. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครอง ๔. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองเชียงใหม่ ๕. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองสงขลา ๖. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองนครราชสีมา ๗. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองขอนแก่น ๘. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองพิษณุโลก ๙. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองระยอง ๑๐. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีปกครองนครศรีธรรมราช ๑๑. อธิบดีอัยการฝ่ายคดีแรงงานเขต ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๖ พงศ์เทพ เทพกาญจนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากสำนักงานอัยการสูงสุดได้ปรับปรุงการแบ่งส่วนราชการโดยจัดตั้งสำนักงานคดีศาลสูงเขต เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในการดำเนินคดีในชั้นอุทธรณ์และฎีกาซึ่งมีปริมาณคดีเพิ่มขึ้นจัดตั้งสำนักงานคดีพิเศษ เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในการดำเนินคดีตามกฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง กฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต กฎหมายว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ และกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน จัดตั้งสำนักงานคดีปกครองและสำนักงานคดีปกครองภูมิภาค เพื่อดำเนินคดีปกครองตามที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐมอบอำนาจให้พนักงานอัยการฟ้องคดีหรือดำเนินคดีปกครองแทน และจัดตั้งสำนักงานคดีแรงงานเขต เพื่อดำเนินคดีแรงงานที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลแรงงานภาค สมควรกำหนดให้ตำแหน่งพนักงานอัยการผู้เป็นหัวหน้าส่วนราชการดังกล่าวเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น เพื่อให้เกิดความชัดเจนในการบริหารราชการและบังคับบัญชา และโดยที่มาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ บัญญัติว่า การกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นนอกจากตำแหน่งตามมาตรา ๕ (๑) ถึง (๑๑) เป็นพนักงานอัยการ ให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ สุนันทา/ผู้จัดทำ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ กวินทราดา/ตรวจ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓ [๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๑๗ ก/หน้า ๓๘/๑ ธันวาคม ๒๕๔๖