มาตรา ๔
ให้กำหนดเขตเทศบาลนครยะลา จังหวัดยะลา ไว้ดังนี้
หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ตรงปากห้วยแบเมาะฝั่งใต้
ที่เส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี
ด้านเหนือ
จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นเลียบตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านถนนสิโรรส ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนสิโรรส
ไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๑๒๐ เมตร
ด้านตะวันออก
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นเลียบตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี
ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ปากคูระบายน้ำสาธารณะแบเมาะ
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากริมทางรถไฟ ตรง กม. ๑๐๓๙ + ๑๘๐ ไปทางทิศเหนือ
ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๔๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปหมู่บ้านเบอเส้งฟากเหนือ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๔๑๐ ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม - ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุมไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๑๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๐
ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม - ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุม
ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางไปอำเภอบันนังสตา
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๑๐๐ เมตร และห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๔๑๐ ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม -
ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ
๑๐๐ เมตร
ด้านใต้และด้านตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๐
ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม - ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
และขนานกับถนนสาย ๑๕ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก
ห่างจากศูนย์กลางห้าแยกถนนสาย ๑๕ กับถนนเวฬุวัน ไปทางทิศใต้ ตามแนวถนนสาย ๑๕ ระยะ
๔๔๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ถึงจุดกึ่งกลางแม่น้ำปัตตานี ห่างจากริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ๕๐ เมตร
แล้วเป็นเส้นขนานกับริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
และทิศเหนือ บรรจบกับหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร
