มาตรา ๔
มาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลนครยะลา จังหวัดยะลา ไว้ดังนี้ หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ตรงปากห้วยแบเมาะฝั่งใต้ ที่เส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี ด้านเหนือ จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นเลียบตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านถนนสิโรรส ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนสิโรรส ไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๑๒๐ เมตร ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นเลียบตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดยะลากับจังหวัดปัตตานี ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ปากคูระบายน้ำสาธารณะแบเมาะ จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากริมทางรถไฟ ตรง กม. ๑๐๓๙ + ๑๘๐ ไปทางทิศเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๔๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปหมู่บ้านเบอเส้งฟากเหนือ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๐ ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม - ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุมไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๑๐๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๐ ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม - ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางไปอำเภอบันนังสตา ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๑๐๐ เมตร และห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๐ ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม - ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๑๐๐ เมตร ด้านใต้และด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๐ ต่อเขตเทศบาลเมืองปัตตานีควบคุม - ต่อเขตเทศบาลตำบลเบตงควบคุม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และขนานกับถนนสาย ๑๕ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ห่างจากศูนย์กลางห้าแยกถนนสาย ๑๕ กับถนนเวฬุวัน ไปทางทิศใต้ ตามแนวถนนสาย ๑๕ ระยะ ๔๔๐ เมตร จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงจุดกึ่งกลางแม่น้ำปัตตานี ห่างจากริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ๕๐ เมตร แล้วเป็นเส้นขนานกับริมแม่น้ำปัตตานีฝั่งตะวันออก ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และทิศเหนือ บรรจบกับหลักเขตที่ ๑ ดังปรากฏตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร