มาตรา ๓๒ ห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการขนส่งทางราง เว้นแต่ได้รับใบอนุญาตจากรัฐมนตรี ๑7 9๑7 ๕| ๑7 6 =๑ การขอรับใบอนุญาต การอนุญาต และการออกใบอนุญาต ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ ฆ่ ฆ่๐ และเงือนไขที่กําหนดในกฎกระทรวง หน้า ๑๕ เล่ม ๑๕๒ ตอนที่ ๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๓ จันวาคม ๒๕๒๐๕
มาตรา ๓๓ การประกอบกิจการขนส่งทางรางเพื่อกิจการของตน ผู้ประกอบกิจการนั้น ไม่ต้องขอรับใบอนุญาตตามมาตรา ๓๒ แต่ต้องได้รับความเห็นชอบจากอธิบดี และต้องปฏิบัติให้เป็นไป ตามมาตรฐานการขนส่งทางรางตามพระราชบัญญัตินี้ ให้อธิบดีมีอํานาจเรียกให้ผู้ประกอบกิจการขนส่งทางรางเพื่อกิจการของตนจัดส่งข้อมูล หรือเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการประกอบกิจการตามวรรคหนึ่ง และมีอํานาจเรียกให้ผู้ประกอบกิจการ ขนส่งทางรางเพื่อกิจการของตนเข้ามาให้ข้อมูลเพิ่มเติม เพื่อประกอบการพิจารณาให้ความเห็นชอบได้
มาตรา ๓๕ ใบอนุญาตมี ๓ ประเภท ได้แก่ (๑) ใบอนุญาตประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่ง (๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการเดินรถขนส่งทางราง (๓) ใบอนุญาตประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่งและการเดินรถขนส่งทางราง
มาตรา ๓๕ ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องมีคุณสมบัติและมีลักษณะ ดังต่อไปนี้ (๑) เป็นนิติบุคคลตามมาตรา ๓๒๐ (๒) มีเงินทุนเพียงพอแก่การประกอบกิจการขนส่งทางรางตามจํานวนที่กําหนดในกฎกระทรวง (๓) มีบุคลากรซึ่งมีความรู้และความชํานาญเพียงพอในการประกอบกิจการขนส่งทางราง ตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดในกฎกระทรวง (๑) คุณสมบัติและลักษณะอื่นตามที่กําหนดในกฎกระทรวง ในกรณีที่การประกอบกิจการขนส่งทางรางจําเป็นต้องใช้บุคลากรซึงมีความรู้และความชํานาญ ที่ผู้ขอรับใบอนุญาตยังไม่มีตามกฎกระทรวงตาม (๓) และเป็นกรณีที่มีความจําเป็นต่อการประกอบกิจการ ขนส่งทางราง รัฐมนตรีโดยคําแนะนําของคณะกรรมการมีอํานาจยกเว้นคุณสมบัติตาม (๓) เพื่อให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการขนส่งทางราง สามารถจ้างบุคลากรซึ่งมีความรู้และความชํานาญนั้น เป็นการชั่วคราวตามระยะเวลาที่กําหนดได้
本頁條文逐字來自該國官方公開資料，出處見署名列。
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).