มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตตินี้
“การขนส่งทางราง” หมายความว่า การขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้าโดยรถขนส่งทางราง
“รถขนส่งทางราง” หมายความว่า รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้า โดยขับเคลื่อน
ไปบนทางซึ่งมีราง เช่น รถไฟ รถไฟฟ้า รถราง และให้หมายความรวมถึงรถที่ใช้วิ่งบนราง
หรือทางเฉพาะตามที่กําหนดในกฎกระทรวงด้วย
“ทางเฉพาะ” หมายความว่า ทางที่มีลักษณะเป็นการบังคับรถขนส่งทางรางให้ขับเคลื่อนไป
ตามทางนั้น
“รางเพื่อการขนส่ง” หมายความว่า โครงสร้างพื้นฐานทางราง ระบบราง โครงสร้างทางวิง
ระบบอาณัติสัญญาณ ระบบการสื่อสาร ระบบแหล่งจ่ายไฟ สถานี ย่านขนส่งสินค้าทางราง
ศูนย์ควบคุมการเดินรถ อาคารสํานักงาน โรงซ่อมบํารุง และเขตระบบการขนส่งทางราง และรวมถึง
โครงสร้างพื้นฐานและทรัพย์สินที่จําเป็นในการประกอบกิจการขนส่งทางราง
“กิจการขนส่งทางราง” หมายความว่า การประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่ง การประกอบกิจการ
เดินรถขนส่งทางราง และการประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่งและการเดินรถขนส่งทางราง
“กิจการรางเพื่อการขนส่ง” หมายความว่า กิจการบริหารจัดการ และบํารุงรักษารางเพื่อการขนส่ง
“กิจการเดินรถขนส่งทางราง” หมายความว่า กิจการเดินรถขนส่งทางรางสําหรับขนส่ง
ผู้โดยสารหรือสินค้า
“กิจการขนส่งทางรางเพื่อกิจการของตน” หมายความว่า การขนส่งทางรางซึ่งไม่ใช่เพื่อการพาณิชย์
หรือการขนส่งทางรางเพื่ออํานวยความสะดวกสําหรับกิจการนั้น โดยไม่มีการเรียกเก็บค่าโดยสาร
ค่าขนส่ง หรือค่าบริการ
“ค่าโดยสาร” หมายความว่า ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายเพื่อการโดยสารที่ผู้ได้รับใบอนุญาต
เรียกเก็บจากผู้ใช้บริการ
“ค่าขนส่ง” หมายความว่า ค่าระวางหรือค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายเพื่อการรับขนสินค้าที่ผู้ได้รับ
ใบอนุญาตเรียกเก็บจากผู้ใช้บริการ
หน้า ๓
เล่ม ๑๕๒ ตอนที ๕๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๓ จันวาคม ๒๕๒๐๕
“ค่าใช้ประโยชน์จากรางและทรัพย์สินทีจําเป็นในการประกอบกิจการขนส่งทางราง”
หมายความว่า ค่าตอบแทนการใช้ประโยชน์จากรางเพื่อการขนส่ง หรือโครงสร้างพืนฐานอืน
ในการขนส่งทางราง
ณผ๑๑๕7 6 =ฆ่๐ ๕ = 1 3» 1 ๑๕ ๕6๐๑ ซ่๐ ๕ 1
ทรัพย์สินทีจําเป็นในการประกอบกิจการขนส่งทางราง” หมายความว่า ทรัพย์สินทีจําเป็นต่อ
การขนส่งทางรางให้สามารถดําเนินได้อย่างต่อเนื่องและไม่หยุดชะงัก
“ค่าบริการ” หมายความว่า ค่าบริการทีเกิดขึนนอกเหนือจากค่าโดยสารและค่าขนส่งทีผู้ได้รับ
ฆ ๕ ขฆ =
ใบอนุญาตเรียกเก็บจากผู้ใช้บริการ
ณ ซี 9 1 ฆ่ฆ่ๆข๐๑ 1 ณฆฒญ 0๐ = 9/ = 1
สถานี” หมายความว่า สถานทีทีใช้รับส่งผู้โดยสารหรือรับขนสินค้าในการประกอบกิจการขนส่ง
ทางราง
“เขตระบบรถขนส่งทางราง” หมายความว่า เขตทีกําหนดขึ้นเพื่อใช้ในการดําเนินกิจการขนส่ง
ทางราง
“เขตปลอดภัยระบบรถขนส่งทางราง” หมายความว่า เขตทิกําหนดขืนเพื่อรักษาความปลอดภัย
แก่ระบบรถขนส่งทางรางหรือคนโดยสารระบบรถขนส่งทางราง และบุคคลอินทีอยู่ในเขตระบบรถขนส่ง
ทางราง
“ผู้ได้รับใบอนุญาต” หมายความว่า ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการขนส่งทางราง
ตามพระราชบัญญัตินี
“ใบอนุญาต” หมายความว่า ใบอนุญาตประกอบกิจการขนส่งทางรางตามพระราชบัญญัตินี่
«2 ๐ ย =ฆ่» 9๑7๑ ฒู ข ๐ ขย จ่ ม ยฆ๓ฆ๑ซ้
ผู้ประจําหน้าที” หมายความว่า ผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประจําหน้าทิตามพระราชบัญญัตินี
“เจ้าของโครงการ” หมายความว่า หน่วยงานของรัฐทีดําเนินการเกียวกับกิจการขนส่งทางราง
“หน่วยงานของรัฐ” หมายความว่า ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิน
และหน่วยงานอื่นของรัฐ
“ผู้จัดการโครงสร้างพื้นฐาน” หมายความว่า ผู้ดูแลบริหารจัดการรางเพื่อการขนส่ง
ฆ ๕6๑ ๆ<่ =% ฆ่ 1 ๕ 9๑7๑7 =%
และทรัพย์สินทิใช้ในการประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่ง โดยเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการราง
เพื่อการขนส่งหรือใบอนุญาตประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่งและการเดินรถขนส่งทางราง
“นายทะเบียน” หมายความว่า ข้าราชการสังกัดกรมการขนส่งทางรางซึ่งอธิบดีแต่งตัง
ข ๕ ฆ ๑7 ๑ขั
ให้เป็นนายทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี
“ผู้ตรวจการขนส่งทางราง” หมายความว่า ข้าราชการสังกัดกรมการขนส่งทางรางซึงรัฐมนตรี
แต่งตังให้เป็นผู้ตรวจการขนส่งทางรางตามพระราชบัญญัตตินี
หน้า ๕
เล่ม ๑๕๒ ตอนที่ ๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๓ จันวาคม ๒๕๒๐๕
“พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการ
ตามพระราชบัญญัตินี้
“คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการนโยบายการขนส่งทางราง
“อธิบดี” หมายความว่า อธิบดีกรมการขนส่งทางราง
“รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตตินี้
