มาตรา ๓附則
มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตตินี้ “การขนส่งทางราง” หมายความว่า การขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้าโดยรถขนส่งทางราง “รถขนส่งทางราง” หมายความว่า รถที่ใช้ในการขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้า โดยขับเคลื่อน ไปบนทางซึ่งมีราง เช่น รถไฟ รถไฟฟ้า รถราง และให้หมายความรวมถึงรถที่ใช้วิ่งบนราง หรือทางเฉพาะตามที่กําหนดในกฎกระทรวงด้วย “ทางเฉพาะ” หมายความว่า ทางที่มีลักษณะเป็นการบังคับรถขนส่งทางรางให้ขับเคลื่อนไป ตามทางนั้น “รางเพื่อการขนส่ง” หมายความว่า โครงสร้างพื้นฐานทางราง ระบบราง โครงสร้างทางวิง ระบบอาณัติสัญญาณ ระบบการสื่อสาร ระบบแหล่งจ่ายไฟ สถานี ย่านขนส่งสินค้าทางราง ศูนย์ควบคุมการเดินรถ อาคารสํานักงาน โรงซ่อมบํารุง และเขตระบบการขนส่งทางราง และรวมถึง โครงสร้างพื้นฐานและทรัพย์สินที่จําเป็นในการประกอบกิจการขนส่งทางราง “กิจการขนส่งทางราง” หมายความว่า การประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่ง การประกอบกิจการ เดินรถขนส่งทางราง และการประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่งและการเดินรถขนส่งทางราง “กิจการรางเพื่อการขนส่ง” หมายความว่า กิจการบริหารจัดการ และบํารุงรักษารางเพื่อการขนส่ง “กิจการเดินรถขนส่งทางราง” หมายความว่า กิจการเดินรถขนส่งทางรางสําหรับขนส่ง ผู้โดยสารหรือสินค้า “กิจการขนส่งทางรางเพื่อกิจการของตน” หมายความว่า การขนส่งทางรางซึ่งไม่ใช่เพื่อการพาณิชย์ หรือการขนส่งทางรางเพื่ออํานวยความสะดวกสําหรับกิจการนั้น โดยไม่มีการเรียกเก็บค่าโดยสาร ค่าขนส่ง หรือค่าบริการ “ค่าโดยสาร” หมายความว่า ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายเพื่อการโดยสารที่ผู้ได้รับใบอนุญาต เรียกเก็บจากผู้ใช้บริการ “ค่าขนส่ง” หมายความว่า ค่าระวางหรือค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายเพื่อการรับขนสินค้าที่ผู้ได้รับ ใบอนุญาตเรียกเก็บจากผู้ใช้บริการ หน้า ๓ เล่ม ๑๕๒ ตอนที ๕๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๓ จันวาคม ๒๕๒๐๕ “ค่าใช้ประโยชน์จากรางและทรัพย์สินทีจําเป็นในการประกอบกิจการขนส่งทางราง” หมายความว่า ค่าตอบแทนการใช้ประโยชน์จากรางเพื่อการขนส่ง หรือโครงสร้างพืนฐานอืน ในการขนส่งทางราง ณผ๑๑๕7 6 =ฆ่๐ ๕ = 1 3» 1 ๑๕ ๕6๐๑ ซ่๐ ๕ 1 ทรัพย์สินทีจําเป็นในการประกอบกิจการขนส่งทางราง” หมายความว่า ทรัพย์สินทีจําเป็นต่อ การขนส่งทางรางให้สามารถดําเนินได้อย่างต่อเนื่องและไม่หยุดชะงัก “ค่าบริการ” หมายความว่า ค่าบริการทีเกิดขึนนอกเหนือจากค่าโดยสารและค่าขนส่งทีผู้ได้รับ ฆ ๕ ขฆ = ใบอนุญาตเรียกเก็บจากผู้ใช้บริการ ณ ซี 9 1 ฆ่ฆ่ๆข๐๑ 1 ณฆฒญ 0๐ = 9/ = 1 สถานี” หมายความว่า สถานทีทีใช้รับส่งผู้โดยสารหรือรับขนสินค้าในการประกอบกิจการขนส่ง ทางราง “เขตระบบรถขนส่งทางราง” หมายความว่า เขตทีกําหนดขึ้นเพื่อใช้ในการดําเนินกิจการขนส่ง ทางราง “เขตปลอดภัยระบบรถขนส่งทางราง” หมายความว่า เขตทิกําหนดขืนเพื่อรักษาความปลอดภัย แก่ระบบรถขนส่งทางรางหรือคนโดยสารระบบรถขนส่งทางราง และบุคคลอินทีอยู่ในเขตระบบรถขนส่ง ทางราง “ผู้ได้รับใบอนุญาต” หมายความว่า ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการขนส่งทางราง ตามพระราชบัญญัตินี “ใบอนุญาต” หมายความว่า ใบอนุญาตประกอบกิจการขนส่งทางรางตามพระราชบัญญัตินี่ «2 ๐ ย =ฆ่» 9๑7๑ ฒู ข ๐ ขย จ่ ม ยฆ๓ฆ๑ซ้ ผู้ประจําหน้าที” หมายความว่า ผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประจําหน้าทิตามพระราชบัญญัตินี “เจ้าของโครงการ” หมายความว่า หน่วยงานของรัฐทีดําเนินการเกียวกับกิจการขนส่งทางราง “หน่วยงานของรัฐ” หมายความว่า ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิน และหน่วยงานอื่นของรัฐ “ผู้จัดการโครงสร้างพื้นฐาน” หมายความว่า ผู้ดูแลบริหารจัดการรางเพื่อการขนส่ง ฆ ๕6๑ ๆ<่ =% ฆ่ 1 ๕ 9๑7๑7 =% และทรัพย์สินทิใช้ในการประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่ง โดยเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการราง เพื่อการขนส่งหรือใบอนุญาตประกอบกิจการรางเพื่อการขนส่งและการเดินรถขนส่งทางราง “นายทะเบียน” หมายความว่า ข้าราชการสังกัดกรมการขนส่งทางรางซึ่งอธิบดีแต่งตัง ข ๕ ฆ ๑7 ๑ขั ให้เป็นนายทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี “ผู้ตรวจการขนส่งทางราง” หมายความว่า ข้าราชการสังกัดกรมการขนส่งทางรางซึงรัฐมนตรี แต่งตังให้เป็นผู้ตรวจการขนส่งทางรางตามพระราชบัญญัตตินี หน้า ๕ เล่ม ๑๕๒ ตอนที่ ๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๓ จันวาคม ๒๕๒๐๕ “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการ ตามพระราชบัญญัตินี้ “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการนโยบายการขนส่งทางราง “อธิบดี” หมายความว่า อธิบดีกรมการขนส่งทางราง “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตตินี้