ข้อ ๑๓
ข้อ ๑๓ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่ดินซึ่งเป็นของรัฐ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำที่เป็นของรัฐ ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมายให้ใช้ประโยชน์ ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์ การเกษตรกรรม การเพาะปลูก การอยู่อาศัย หรือประกอบกิจการที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเท่านั้นและห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม (๒) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๓) การอยู่อาศัยประเภทตึกแถวหรือบ้านแถว (๔) การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด หรือหอพัก (๕) โรงซ่อม สร้าง หรือบริการยานพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ทุกชนิด (๖) กำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล (๗) ซื้อขายหรือเก็บเศษวัสดุ การใช้ประโยชน์ที่ดินตามวรรคสองเพื่อกิจการใด ๆ ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่ทั้งหมดรวมกันไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำป่าสัก ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำป่าสักไม่น้อยกว่า ๖ เมตร และริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะอื่นไม่น้อยกว่า ๓ เมตร