ข้อ ๑๐
ข้อ ๑๐ ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่ดิน ซึ่งเป็นของรัฐ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำที่เป็นของรัฐ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม เกษตรกรรม การอยู่อาศัยการท่องเที่ยว หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น ที่ดินประเภทนี้ ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้ (๑) โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน (๒) โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม (๓) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม (๔) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบพาณิชยกรรม (๕) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย (๖) การอยู่อาศัยหรือประกอบพาณิชยกรรมประเภทห้องแถว ตึกแถว หรือบ้านแถว (๗) การอยู่อาศัยประเภทอาคารชุด หอพัก หรืออาคารอยู่อาศัยรวม (๘) คลังสินค้าเพื่อการขายส่งหรือการผลิต (๙) สถานที่เก็บสินค้าซึ่งเป็นที่เก็บพักหรือขนถ่ายสินค้าหรือสิ่งของเพื่อประโยชน์ทางการค้าหรืออุตสาหกรรม (๑๐) กำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล (๑๑) ซื้อขายหรือเก็บเศษวัสดุ (๑๒) โรงซ่อม สร้าง หรือบริการยานพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ทุกชนิด การใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทนี้ ให้เป็นไปดังต่อไปนี้ (๑) ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่ทั้งหมดรวมกันไม่เกิน ๕๐๐ ตารางเมตร และไม่ใช่อาคารสูง (๒) ที่ดินเพื่อประกอบพาณิชยกรรม ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีพื้นที่จำหน่ายสินค้าไม่เกิน ๑๕๐ ตารางเมตร (๓) ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำ ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร และให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของลำรางสาธารณะไม่น้อยกว่า ๓ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค