มาตรา ๕附則
มาตรา ๕ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชกฤษฎีกากําหนดหลักเกณฑ์ และอัตราการจ่ายเงินสมทบ ประเภทของประโยชน์ทดแทน ตลอดจนหลักเกณฑ์และเงือนไขแห่งสิทธิ ในการรับประโยชน์ทดแทนของบุคคลซึงสมัครเป็นผู้ประกันตน พ.ศ. ๒๕๐๑ และให้ใช้ความต่อไปนี่แทน “มาตรา ๑๒ ผู้ประกันตนตามมาตรา ๒ หรือมาตรา ซ มิสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทน ในกรณีประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยเป็นเงินทดแทนการขาดรายได้ ต่อเมือภายในระยะเวลาสีเดือน 1 =ฆ จ่ ๑7 '= ๕ 1 9 ๑7 ข เ! = จ | ข 1 =ฆ ก่อนเดือนทีประสบอันตรายหรือเจ็บป่วย ผู้ประกันตนได้จ่ายเงินสมทบมาแล้วไม่น้อยกว่าสามเดือน ดังต่อไปนี (๑) อัตราวันละสามร้อยบาท ปีละไม่เกินสามสิบวัน กรณีเข้ารับการรักษาพยาบาล ในสถานพยาบาลประเภทผู้ป่วยในตังแต่หนึ่งวันขึ้นไป (๒) อัตราวันละสองร้อยบาท ปีละไม่เกินสามสิบวัน กรณีแพทย์ของสถานพยาบาลของรัฐ ฆ ฆจ่๓ ขเ เว | บข ฆ ๕ ย ๑7 หรือสถานพยาบาลประเภททีรับผู้ป่วยไว้ค้างคืนตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาลมีความเห็นให้หยุดพัก ข่ ๑7 ะ 1 = ๑7 =% ณฒ ข ๑7 ๕ 1 จ '=' 1 ๑7 9/ จ่ เพื่อการรักษาพยาบาลตังแต่หนึ่งวันขืนไป และกรณีผู้ประกันตนเจ็บป่วยด้วยโรคติดต่ออันตรายในท้องทิ ทิเกิดการระบาดของโรคติดต่ออันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อ และได้เข้ารับการรักษาพยาบาล ตามแนวทางของกระทรวงสาธารณสุขหรือตามมาตรการของรัฐ โดยมีความเห็นทางการแพทย์ให้หยุดพัก เพื่อการรักษาพยาบาลตังแต่สามวันขึ้นไป ทั้งนี การเข้ารับการรักษาพยาบาลตามแนวทาง ของกระทรวงสาธารณสุขหรือมาตรการของรัฐดังกล่าวให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่เลขาธิการกําหนด โดยความเห็นชอบของรัฐมนตรี หน้า ๕๓ เล่ม ๑๕๒ ตอนที่ ๓๒ ก ราชกิจจานุเบกษา ๓๑ จั้นวาคม ๒๕๒๐๕ (๓) อัตราครั้งละสองร้อยบาท ปีละไม่เกินสามครั้ง กรณีมีใบรับรองแพทย์ของสถานพยาบาลของรัฐ หรือสถานพยาบาลประเภทที่รับผู้ป่วยไว้ค้างคืนตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาลมาแสดงต่อสํานักงาน ซึ่งมิใช่กรณีตาม (๑) และ (๒) ผู้ประกันตนตามวรรคหนึ่งมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีประสบอันตรายหรือเจ็บป่วย เป็นเงินทดแทนการขาดรายได้ตาม (๑) และ (๒) เมื่อนับรวมกันแล้วต้องไม่เกินปีละสามสิบวัน”