ข้อ ๑๒
ข้อ ๑๒ นายอําเภอจะเปิดเผยพินัยกรรม หรือสําเนาพินัยกรรมแบบเอกสารฝ่ายเมือง ตามข้อ ๑๑ วรรคสอง หรือพินัยกรรมแบบเอกสารลับ แก่บุคคลใดนอกจากผู้ทําพินัยกรรมในระหว่าง ที่ผู้ทําพินัยกรรมยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้ เมื่อนายอําเภอทราบว่าผู้ทําพินัยกรรมตายแล้วและผู้ทําพินัยกรรมยังไม่ได้ขอรับพินัยกรรมไป ให้นายอําเภอแจ้งบุคคลตามที่ระบุไว้ในข้อ ๑ (๕) มารับพินัยกรรม โดยให้บุคคลนั้นนําพยานหลักฐาน ที่สามารถพิสูจน์ยืนยันตัวบุคคล และหลักฐานการตายของผู้ทําพินัยกรรมมาแสดงต่อนายอําเภอ เฉพาะกรณีที่นายอําเภอไม่สามารถตรวจสอบหลักฐานการตายของผู้ทําพินัยกรรมจากฐานข้อมูลทะเบียนกลาง ในระบบคอมพิวเตอร์ได้ บุคคลที่จะมารับพินัยกรรมตามวรรคสอง อาจมอบอํานาจให้บุคคลอื่นซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว เป็นผู้ดําเนินการขอรับพินัยกรรมตามวรรคสองแทนก็ได้ เมื่อนายอําเภอตรวจสอบแล้วเห็นว่าถูกต้อง ให้นายอําเภอคัดสําเนาพินัยกรรมแล้วลงลายมือชื่อ รับรองสําเนาถูกต้องและประทับตราตําแหน่ง เก็บรักษาไว้ ณ ที่ว่าการอําเภอและแจ้งให้ผู้ที่มารับพินัยกรรม หน้า ๒๐ เล่ม ๑๕๓ ตอนที่ ๕ ก ราชกิจจานุเบกษา ๒๒ มกราคม ๒๕๒๕ ลงลายมือชื่อหรือพิมพ์ลายนิ้วมือในต้นขั้วใบรับพินัยกรรมและทะเบียนพินัยกรรม ก่อนมอบพินัยกรรม ให้แก่ผู้นั้น