Labuan Companies Act 1990 s 137

(1) Dalam apa-apa prosiding bagi kecuaian, keingkaran, kemungkiran kewajipan, atau pecah amanah terhadap seseorang yang baginya seksyen ini terpakai, jika ternyata kepada Mahkamah yang di hadapannya prosiding diambil bahawa orang itu adalah atau boleh bertanggungan berkenaan dengan kecuaian, keingkaran, kemungkiran kewajipan atau pecah amanah itu, tetapi orang itu telah bertindak dengan jujur dan munasabah dan bahawa, dengan mengambil kira semua hal keadaan kes itu, termasuk hal-hal keadaan yang berkaitan dengan perlantikan orang itu, adalah adil orang itu dimaafkan bagi kecuaian, keingkaran atau kemungkiran atau pecah amanah itu, Mahkamah boleh melepaskan orang itu daripada tanggungannya, sama ada sepenuhnya atau sebahagiannya, atas apa-apa terma sebagaimana yang difikirkan patut oleh Mahkamah. (2) Jika mana-mana orang yang baginya seksyen ini terpakai mempunyai sebab untuk menyangka bahawa apaapa tuntutan akan atau mungkin dibuat terhadapnya berkenaan dengan apa-apa kecuaian, keingkaran, kemungkiran kewajipan atau pecah amanah, orang itu boleh memohon kepada Mahkamah untuk mendapatkan relief, dan Mahkamah itu hendaklah mempunyai kuasa sama untuk memberi relief kepada orang itu di bawah seksyen ini sebagaimana yang Mahkamah itu mempunyai kuasa sekiranya Mahkamah itu adalah Mahkamah yang di hadapannya prosiding terhadap orang itu bagi kecuaian, keingkaran, kemungkiran kewajipan atau pecah amanah telah dibawa. (3) Orang-orang yang baginya seksyen ini terpakai baginya adalah— (a) pegawai-pegawai syarikat luar pesisir; (b) orang-orang yang digunakhidmat oleh suatu syarikat luar pesisir sebagai juruaudit, sama ada orang-orang itu adalah pegawai-pegawai syarikat itu atau tidak; (c) pakar-pakar dalam pengertian Akta ini; dan (d) semua orang, termasuk penerima dan pengurus atau pelikuidasi, yang dilantik atau diarahkan : [Bah. IX, S. 137-138] oleh Mahkamah atau Pendaftar untuk menjalankan apa-apa tugas berhubungan dengan syarikat luar pesisir di bawah Akta ini.