Syariah Criminal Procedure (Federal Territories) Act 1997 s 220
Syariah Criminal Procedure (Federal Territories) Act 1997 s 220
s 220 Order for payment of compensation
(1) The Court before which a person is convicted of any offence may order for the payment by him of a sum to be fixed by the Court by way of compensation to any person, or to the representatives of any person, injured in respect of his body, character or property by the offence for which the conviction is had.
(2) The Court shall specify the person to whom any sum in respect of compensation as mentioned in subsection (1) is to be paid and section 221 shall be applicable to any order made under this section.
(3) To the extent of the amount which has been paid to a person or to the representatives of a person, under an order for compensation, any claim of such person or representatives for damages sustained by reason of the offence shall be deemed to have been satisfied, but the order for payment shall not prejudice any right to a civil remedy for the recovery of any property or for the recovery of damages beyond the amount of compensation paid under the order.
(4) Every order made under this section shall be appealable to the Syariah High Court in the case of an order made by the Syariah Subordinate Court, and to the Syariah Appeal Court in the case of an order made by the Syariah High Court.
Malay text (authoritative)
Perintah bagi pembayaran pampasan
(1) Mahkamah yang di hadapannya seseorang telah disabitkan atas apa-apa kesalahan boleh memerintahkan dia membayar sejumlah wang yang hendaklah ditetapkan oleh Mahkamah sebagai pampasan kepada mana-mana orang, atau kepada wakil mana-mana orang, yang telah mengalami bencana berkenaan dengan tubuh, watak atau hartanya oleh sebab kesalahan yang baginya sabitan itu telah dibuat.
(2) Mahkamah hendaklah menentukan orang yang kepadanya apa-apa jumlah wang berkenaan dengan pampasan yang disebut dalam subseksyen (1) hendaklah dibayar dan seksyen 221 hendaklah terpakai bagi mana-mana perintah yang dibuat di bawah seksyen ini.
(3) Setakat amaun yang telah dibayar kepada seseorang atau
kepada wakil seseorang, di bawah suatu perintah bagi pampasan, apa-apa tuntutan orang atau wakil itu bagi kerugian yang dialami oleh sebab kesalahan itu hendaklah disifatkan telah dijelaskan, tetapi perintah bagi pembayaran itu tidaklah menjejaskan apa-apa hak kepada remedi sivil bagi mendapatkan apa-apa harta atau bagi mendapatkan ganti rugi yang melebihi amaun pampasan yang dibayar di bawah perintah itu.
(4) Tiap-tiap perintah yang dibuat di bawah seksyen ini boleh dirayukan kepada Mahkamah Tinggi Syariah dalam hal perintah yang dibuat oleh Mahkamah Rendah Syariah, dan kepada Mahkamah Rayuan Syariah dalam hal perintah yang dibuat oleh Mahkamah Tinggi Syariah.
Text as at 1 January 2006 (LOM reprint); amendments made after that date may not be incorporated.
Source: Laws of Malaysia, Attorney General's Chambers of Malaysia (lom.agc.gov.my). Not a copy of the Gazette printed by the Government Printer (Interpretation Acts 1948 and 1967, s 61).
