Syariah Criminal Procedure (Federal Territories) Act 1997 s 57
s 57 Procedure where seizable offence suspected
(1) If from information received or otherwise a Religious Enforcement Officer has reason to suspect the commission of a seizable offence he shall, unless the offence is of a character which the Chief Syariah Prosecutor has directed need not be reported to him, forthwith send a report of the information to the Chief Syariah Prosecutor, and shall proceed in person or shall depute one of his subordinate officers to proceed to the spot to inquire into the facts and circumstances of the case and to take such measures as may be necessary for the discovery of the offender:
Provided that—
(a) when any information as to the commission of any such offence is given against any person by name and the case is not of a serious nature, the Religious Enforcement Officer receiving the information need not proceed in person or depute a subordinate officer to make an inquiry on the spot;
(b) if it appears to the Religious Enforcement Officer receiving the information that there is no sufficient ground for proceeding or further proceeding in the matter he shall not do so.
(2) In each of the cases mentioned in paragraphs (1)(a) and
(1)(b), the Religious Enforcement Officer receiving the information shall state in his report, if any, his reasons for not fully complying with subsection (1).
Malay text (authoritative)
Tatacara jika kesalahan boleh tangkap disyaki
(1) Jika daripada maklumat yang diterima atau selainnya seseorang Pegawai Penguat Kuasa Agama mempunyai sebab untuk mengesyaki pelakuan sesuatu kesalahan boleh tangkap maka dia hendaklah, melainkan jika kesalahan itu adalah daripada jenis yang telah diarahkan oleh Ketua Pendakwa Syarie tidak perlu dilaporkan kepadanya, dengan serta-merta menghantar suatu laporan mengenai maklumat itu kepada Ketua Pendakwa Syarie, dan hendaklah pergi sendiri atau hendaklah mempertanggungjawabkan seorang daripada pegawai bawahannya pergi ke tempat kesalahan itu dilakukan untuk menyiasat fakta dan hal keadaan kes itu dan untuk mengambil apa-apa langkah yang perlu bagi penemuan pesalah itu:
Dengan syarat bahawa—
(a) apabila apa-apa maklumat tentang pelakuan mana-mana kesalahan sedemikian diberikan terhadap mana-mana orang yang disebut namanya dan jenis kes itu tidak berat, Pegawai Penguat Kuasa Agama yang menerima maklumat itu tidak perlu pergi sendiri atau mempertanggungjawabkan seorang pegawai bawahan untuk membuat siasatan pada masa itu juga;
(b) jika didapati oleh Pegawai Penguat Kuasa Agama yang menerima maklumat itu bahawa tiada alasan yang mencukupi untuk bertindak atau bertindak selanjutnya
dalam perkara itu, maka dia tidaklah boleh berbuat demikian.
(2) Dalam setiap kes yang disebut dalam perenggan (1)(a) dan
(1)(b), Pegawai Penguat Kuasa Agama yang menerima maklumat itu hendaklah menyatakan dalam laporannya, jika ada, sebab-sebab dia tidak mematuhi subseksyen (1) dengan sepenuhnya.
Read this section in the full act → · Open Part IV →
Find Act 560 on lom.agc.gov.my ↗
Text as at 1 January 2006 (LOM reprint); amendments made after that date may not be incorporated.
Source: Laws of Malaysia, Attorney General's Chambers of Malaysia (lom.agc.gov.my). Not a copy of the Gazette printed by the Government Printer (Interpretation Acts 1948 and 1967, s 61).
