(1) The Minister may by regulations prescribe the safety standards in respect of—
(a) any goods or class of goods; and
(b) any services or class of services,
and may prescribe different safety standards for different goods or services, or classes of goods or services.
(2) The safety standard in relation to goods may relate to any or all of the following matters:
(a) the performance, composition, contents, manufacture, processing, design, construction, finish or packaging of the goods;
(b) the testing of the goods during or after manufacture or processing;
(c) the form and content of markings, warnings or instructions to accompany the goods.
(3) For the purposes of subsection (1), the Minister may, on the recommendation of the Controller and with consultation with the competent agency—
(a) adopt in whole or in part the safety standard used by the competent agency; or
(b) obtain advice from experts in the relevant field.
(4) Where no safety standard has been prescribed under subsection (1), the person supplying or offering to supply the goods or
services shall adopt and observe a reasonable standard of safety to be expected by a reasonable consumer, due regard being had to the nature of the goods or services concerned.
(5) In this section, “competent agency” means any person, body or authority that has determined or has the expertise to determine safety standards for any goods or services.
(6) This Part shall not apply to healthcare goods and food.
(7) For the purpose of this Part, “healthcare goods” means any goods used or intended to be used, provided or intended to be provided or prescribed or intended to be prescribed in the provision of healthcare services.
Malay text (authoritative)
Standard keselamatan
(1) Menteri boleh melalui peraturan-peraturan menetapkan standard keselamatan berkenaan dengan—
(a) apa-apa barang atau kelas barang; dan
(b) apa-apa perkhidmatan atau kelas perkhidmatan,
dan boleh menentukan standard keselamatan yang berlainan bagi barang atau perkhidmatan, atau kelas barang atau perkhidmatan yang berlainan.
(2) Standard keselamatan yang berhubungan dengan barang boleh berkaitan dengan semua atau mana-mana perkara yang berikut:
(a) prestasi, komposisi, kandungan, pembuatan, pemprosesan, reka bentuk, pembinaan, kemasan atau pembungkusan barang;
(b) pengujian barang semasa atau selepas pembuatan atau pemprosesan;
(c) bentuk dan kandungan tanda, amaran atau arahan untuk disertakan dengan barang itu.
(3) Bagi maksud subseksyen (1), Menteri boleh, atas syor Pengawal dan selepas berunding dengan agensi berwibawa—
(a) menerima pakai keseluruhan atau sebahagian standard keselamatan yang digunakan oleh agensi berwibawa itu; atau
(b) mendapatkan nasihat daripada pakar dalam bidang yang berkaitan itu.
(4) Jika tiada standard keselamatan telah ditetapkan di bawah subseksyen (1), orang yang membekalkan atau menawarkan untuk membekalkan barang atau perkhidmatan hendaklah menerima pakai dan mematuhi standard keselamatan yang munasabah yang dijangkakan oleh pengguna yang munasabah, dengan mengambil kira jenis barang atau perkhidmatan yang berkenaan.
(5) Dalam seksyen ini, “agensi berwibawa” ertinya mana-mana orang, badan atau pihak berkuasa yang telah menentukan atau mempunyai kepakaran untuk menentukan standard keselamatan bagi apa-apa barang atau perkhidmatan.
(6) Bahagian ini tidaklah terpakai bagi barang jagaan kesihatan dan makanan.
(7) Bagi maksud Bahagian ini, “barang jagaan kesihatan” ertinya apa-apa barang yang digunakan atau dimaksudkan untuk digunakan, diadakan atau dimaksudkan untuk diadakan atau ditetapkan atau dimaksudkan untuk ditetapkan dalam pemberian perkhidmatan jagaan kesihatan.
Text as at 1 November 2019 (LOM reprint); amendments made after that date may not be incorporated.
Source: Laws of Malaysia, Attorney General's Chambers of Malaysia (lom.agc.gov.my). Not a copy of the Gazette printed by the Government Printer (Interpretation Acts 1948 and 1967, s 61).
