Credit Reporting Agencies Act 2010 s 30

Hak akses kepada maklumat kredit atau laporan kredit

(1) Tertakluk pada subseksyen (5), sesuatu agensi pelaporan kredit hendaklah tidak lewat daripada dua puluh satu hari dari tarikh penerimaan suatu permintaan akses daripada seorang peminta— (a) memberi peminta itu suatu pengesahan sama ada agensi pelaporan kredit itu telah memproses maklumat kredit pelanggan atau tidak; dan (b) jika agensi pelaporan kredit itu telah memproses maklumat kredit pelanggan itu, agensi itu hendaklah— (i) membenarkan peminta itu mendapat akses kepada maklumat kredit yang dipegang itu; atau (ii) membenarkan peminta itu mendapat akses kepada maklumat kredit yang dipegang itu dan apa-apa laporan kredit yang diberikan oleh agensi pelaporan kredit itu kepada mana-mana orang yang melanggan atau orang lain, dalam tempoh dua belas bulan sebelum tarikh permintaan akses itu; atau (c) jika agensi pelaporan kredit itu telah memproses maklumat kredit pelanggan itu, agensi itu hendaklah, apabila peminta membayar fi yang ditetapkan, membekalkan peminta itu– (i) salinan maklumat kredit yang disebut dalam perenggan (b); atau (ii) salinan laporan kredit yang disebut dalam subperenggan (b)(ii) dalam bentuk yang mudah difahami. (2) Jika sesuatu agensi pelaporan kredit tidak memegang maklumat kredit, tetapi mengawal pemprosesan maklumat kredit itu dengan apa-apa cara yang melarang agensi pelaporan kredit yang memegang maklumat kredit itu daripada mematuhi, sama ada keseluruhan atau sebahagiannya, permintaan akses di bawah subseksyen (1) yang berhubungan dengan maklumat kredit itu, agensi pelaporan kredit yang mula-mula disebut hendaklah disifatkan memegang maklumat kredit itu dan peruntukan Akta ini hendaklah ditafsirkan dengan sewajarnya. (3) Tertakluk pada subseksyen (5), sesuatu agensi pelaporan kredit yang tidak boleh mematuhi suatu permintaan akses dalam tempoh yang dinyatakan dalam subseksyen (1) hendaklah, sebelum habisnya tempoh itu— (a) memaklumkan peminta itu melalui notis bertulis bahawa agensi pelaporan kredit itu tidak boleh mematuhi permintaan akses itu dan sebab-sebab agensi itu tidak boleh berbuat sedemikian; dan (b) mematuhi permintaan akses itu setakat yang agensi itu boleh berbuat sedemikian. (4) Jika peminta itu diberi akses kepada, atau dibekalkan salinan maklumat kredit atau laporan kredit menurut subseksyen (1), agensi pelaporan kredit itu hendaklah menasihati peminta bahawa dia boleh meminta untuk pembetulan dibuat kepada maklumat kredit atau laporan kredit itu di bawah seksyen 31. (5) Sesuatu agensi pelaporan kredit boleh enggan mematuhi permintaan akses yang dibuat di bawah subseksyen (1) jika— (a) agensi pelaporan kredit itu tidak dibekalkan apa-apa maklumat yang dikehendakinya secara munasabah— (i) supaya memuaskan hatinya tentang identiti peminta itu; atau (ii) jika peminta itu menuntut bahawa dia ialah orang yang berkaitan, supaya memuaskan hatinya— (A) mengenai identiti pelanggan yang berhubungan dengannya peminta itu menuntut bahawa dia ialah orang yang berkaitan; dan (B) bahawa peminta itu ialah orang yang berkaitan berhubung dengan pelanggan itu; (b) agensi pelaporan kredit itu tidak dibekalkan apa-apa maklumat yang dikehendakinya secara munasabah untuk mengesan maklumat kredit yang berhubungan dengan permintaan akses itu; (c) beban atau perbelanjaan untuk memberikan akses tidak setimpal dengan risiko kepada privasi pelanggan yang berhubungan dengan maklumat kredit dalam hal yang berkenaan; (d) agensi pelaporan kredit itu tidak boleh mematuhi permintaan akses itu tanpa menzahirkan maklumat kredit yang berhubungan dengan orang lain yang boleh dikenal pasti daripada maklumat itu, melainkan jika— (i) orang lain itu telah memberikan persetujuan bagi penzahiran maklumat kredit itu kepada peminta; atau (ii) adalah munasabah dalam semua hal keadaan untuk mematuhi permintaan akses itu tanpa persetujuan orang lain itu; (e) tertakluk pada subseksyen (7), mana-mana agensi pelaporan kredit lain mengawal pemprosesan maklumat kredit yang berhubungan dengan permintaan akses itu mengikut apa-apa cara yang melarang agensi pelaporan kredit yang mula-mula disebut daripada mematuhi, sama ada keseluruhan atau sebahagiannya, permintaan akses itu; (f) memberikan akses akan menjadi pelanggaran suatu perintah mahkamah; (g) memberikan akses akan menzahirkan maklumat komersial yang sulit; atau (h) akses kepada maklumat kredit sedemikian dikawal selia oleh undang-undang lain. (6) Dalam menentukan bagi maksud subperenggan (5)(d)(ii) sama ada menjadi munasabah dalam semua hal keadaan untuk mematuhi permintaan akses tanpa persetujuan orang lain itu, perhatian hendaklah diberikan, secara khususnya, kepada— (a) apa-apa kewajipan kerahsiaan yang menjadi tanggungjawabnya terhadap orang lain itu; (b) apa-apa langkah yang diambil oleh agensi pelaporan kredit itu dengan tujuan untuk mendapatkan persetujuan orang lain itu; (c) sama ada orang lain itu berupaya memberikan persetujuan; dan (d) apa-apa keengganan untuk memberikan persetujuan secara nyata oleh orang lain itu. (7) Perenggan (5)(e) tidak boleh digunakan sebagai alasan untuk agensi pelaporan kredit itu tidak mematuhi permintaan akses itu— (a) setakat yang permintaan akses itu berhubungan dengan perenggan (1)(a), sehingga apa-apa takat; atau (b) setakat permintaan akses itu berhubungan dengan perenggan (1)(b) atau (c), sehingga apa-apa takat yang agensi pelaporan kredit itu boleh mematuhi permintaan itu tanpa melanggar larangan yang berkenaan. (8) Jika agensi pelaporan kredit itu enggan mematuhi suatu permintaan akses di bawah subseksyen (1), agensi pelaporan kredit itu hendaklah tidak lewat daripada dua puluh satu hari dari tarikh penerimaan permintaan akses itu, melalui notis bertulis— (a) memaklumkan peminta itu mengenai keengganan itu dan sebab-sebab bagi keengganan itu; (b) menasihati peminta itu mengenai haknya di bawah seksyen 35; dan (c) memberikan peminta itu suatu salinan Ringkasan Hak. (9) Sesuatu agensi pelaporan kredit yang melanggar seksyen ini melakukan suatu kesalahan dan boleh, apabila disabitkan, didenda tidak melebihi dua ratus ribu ringgit atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi dua tahun atau kedua-duanya.