Access to Biological Resources and Benefit Sharing Act 2017 s 12

Permohonan permit bagi maksud komersial atau komersial berpotensi

(1) Mana-mana orang yang berniat untuk mengakses sumber biologi atau pengetahuan tradisi yang berkaitan dengan sumber biologi termasuk melalui suatu pengantara yang diberi kuasa untuk tujuan komersial atau komersial berpotensi hendaklah memohon permit kepada Pihak Berkuasa Kompeten yang berkenaan dalam bentuk dan cara sebagaimana yang akan ditetapkan dan hendaklah disertakan dengan bayaran fi yang ditetapkan. (2) Pihak Berkuasa Kompeten boleh, selepas menerima permohonan di bawah subseksyen (1), meluluskan permohonan itu, jika perkara yang berikut dipenuhi: (a) suatu perjanjian perkongsian faedah telah dibuat mengikut seksyen 22; (b) dalam hal akses kepada sumber biologi atau pengetahuan tradisi yang berkaitan dengan sumber biologi, mengikut mana-mana yang berkenaan, pemohon telah mendapat keizinan termaklum awal mengikut seksyen 23; (c) permohonan itu bukan bagi apa-apa taksa yang terancam; (d) permohonan itu bukan bagi apa-apa spesies yang endemik, spesies nadir atau apa-apa spesies yang dilindungi di bawah undang-undang Persekutuan atau Negeri; (e) akses itu tidak mungkin mendatangkan kesan buruk terhadap punca pencarian atau amalan budaya, termasuk amalan keagamaan, istiadat atau tradisi atau adat lain masyarakat pribumi dan masyarakat tempatan lain; (f) dalam hal akses kepada sumber genetik manusia, penggunaannya bukan bagi maksud yang bertentangan dengan nilai-nilai etika atau kepentingan awam; (g) akses itu tidak boleh mendatangkan kesan buruk terhadap alam sekitar yang mungkin sukar untuk dikawal dan dikurangkan; (h) akses itu tidak boleh mengakibatkan hakisan genetik atau menjejaskan apa-apa fungsi ekosistem; (i) akses itu tidak boleh menjejaskan keselamatan makanan; (j) penggunaan sumber biologi itu bukanlah bagi maksud yang bertentangan dengan kepentingan negara atau Negeri; (k) penggunaan sumber biologi itu bukanlah bagi membangunkan senjata biologi atau kimia, atau bagi maksud ketenteraan atau keganasan; (l) penggunaan sumber biologi itu bukanlah bagi maksud yang berkaitan dengan teknologi pembatasan penggunaan genetik; (m) pemohon tidak melakukan suatu kesalahan di bawah Akta ini; (n) pemohon tidak dihukum bankrap atau, dalam hal suatu syarikat, tidak digulungkan; (o) permohonan itu mematuhi kehendak Akta ini atau mana-mana undang-undang bertulis lain; dan (p) penggunaan sumber biologi itu tidak bertentangan dengan perjanjian antarabangsa atau instrumen yang berkaitan yang kepadanya Malaysia menjadi suatu pihak. (3) Pihak Berkuasa Kompeten hendaklah menolak permohonan itu jika— (a) apa-apa alasan yang dinyatakan dalam subseksyen (2) tidak dipenuhi; atau Akses kepada Sumber Biologi dan Perkongsian Faedah 21 (b) selepas berunding dengan Pihak Berkuasa Kompeten Kebangsaan, pemohon berasal dari, atau selainnya berpangkalan atau beroperasi dalam, bidang kuasa yang tidak mengadakan peruntukan bagi langkah-langkah yang mencukupi dan berkesan yang menghendaki sumber biologi digunakan dalam bidang kuasanya hendaklah diakses mengikut keizinan termaklum awal dan terma dipersetujui bersama hendaklah dibuat sebagaimana yang diperuntukkan di bawah Akta ini. (4) Walau apa pun subseksyen (3), Pihak Berkuasa Kompeten boleh mengeluarkan permit yang berhubungan dengan perenggan (2)(c) dan (d) jika Pihak Berkuasa Kompeten berpuas hati bahawa permohonan permit itu tidak menjejaskan pemuliharaan dan penggunaan biodiversiti secara mampan. (5) Selepas memberikan pertimbangan yang sewajarnya kepada permohonan di bawah subseksyen (1) dan (2), Pihak Berkuasa Kompeten boleh— (a) meluluskan permohonan itu, dengan atau tanpa syarat, dan mengeluarkan suatu permit kepada pemohon; atau (b) menolak permohonan itu, dengan menyatakan alasan bagi penolakan. (6) Mana-mana orang yang mengakses sumber biologi atau pengetahuan tradisi yang berkaitan dengan sumber biologi tanpa permit di bawah subseksyen (1) atau melanggar apa-apa syarat yang dikenakan atas permit di bawah subseksyen (5) melakukan suatu kesalahan dan boleh, apabila disabitkan— (a) jika orang itu ialah orang perseorangan, didenda tidak melebihi lima ratus ribu ringgit atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi sepuluh tahun atau kedua-duanya; atau (b) jika orang itu ialah suatu pertubuhan perbadanan, didenda tidak melebihi lima juta ringgit.