กฎกระทรวง กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๓ มาตรา ๒๔ และมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ สัตว์ที่เป็นโรคระบาด หรือเป็นโรค หรือมีลักษณะดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์เช่นนั้นเป็นอาหารตามมาตรา ๒๓ (๑) วัณโรค (TUBERCULOSIS) (๒) โรคพิษสุนัขบ้า (RABIES) (๓) โรคบูรเซลโลซีส (BRUCELLOSIS) (๔) โรคอาโทรฟิกไรไนตีส (ATROPHIC RHINITIS) (๕) โรคบาดทะยัก (TETANUS) (๖) โรคไข้ขา (BLACKLEG) (๗) โรคไฟลามทุ่งของสุกร (SWINE ERYSIPELAS) (๘) โรคแอนแทรกซ์ (ANTHRAX) (๙) โรคปากและเท้าเปื่อย (FOOT AND MOUTH DISEASE) (๑๐) โรคทริคิโนซีส (TRICHINOSIS) (๑๑) โรคเมลิโอไอโดซีส (MELIOIDOSIS) (๑๒) โรคเลปโตสไปโรซีส (LEPTOSPIROSIS) (๑๓) โรคคอนทาเซียสพลูโรนิวมอเนีย (CONTAGIOUS PLEUROPNEUMONIA) (๑๔) โรคพาราทูเบอคูโลซีส (PARA TUBERCULOSIS หรือ JOHNE'S DISEASE) (๑๕) โรคโรคไข้สมองอักเสบจากเชื้อไวรัส (VIRAL ENCEPHALITIS) (๑๖) โรคอหิวาต์สุกร (SWINE FEVER) (๑๗) โรคแอตติโนมัยโคซีส (ACTINOMYCOSIS) (๑๘) โรคแอตติโนบาซิลโลซีส (ACTINOBACILLOSIS) (๑๙) โรคขี้ขาว (PULLORUM) (๒๐) กาฬโรคของสัตว์ปีก (FOWL PLAGUE) (๒๑) โรคนิวคาสเซิล (NEWCASTLE) (๒๒) โรคลาริงโกเทรคีไอตีสติดต่อ (INFECTIOU LARYNGOTRACHEITIS) (๒๓) โรคกัมโบโร (GUMBORO) (๒๔) โรคพิททาโคซีส (PSITTACOSIS) (๒๕) โรคมาเร็ก (MAREK'S DISEASE) (๒๖) โรคฝีดาษ (FOWLPOX) (๒๗) สัตว์ที่มีลักษณะบวมทั้งตัว (GENERALIZED EDEMA) (๒๘) สัตว์ที่ผอมแห้งมาก (EMACIATION) (๒๙) สัตว์ที่มีอาการไข้สูง สำหรับสุกรที่มีไข้สูงตั้งแต่ ๑๐๖ องศาฟาเรนไฮท์ขึ้นไป สำหรับโค กระบือ แพะหรือแกะที่มีไข้สูงตั้งแต่ ๑๐๕ องศาฟาเรนไฮท์ขึ้นไป (๓๐) สัตว์ที่ตั้งท้อง หรือสัตว์ที่เพิ่งตกลูกใหม่ (๓๑) สัตว์ที่เป็นแผล ฝี ทั่ว ๆ ไป (๓๒) สัตว์ที่ปรากฏชัดว่าได้ฉีดวัคซีนแล้วยังไม่ครบยี่สิบเอ็ดวัน (๓๓) สัตว์ที่เป็นโรคระบาดสัตว์ตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์
ข้อ ๒ เนื้อสัตว์ที่เป็นโรคและหรือมีลักษณะดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์เช่นนั้นเป็นอาหารตามมาตรา ๒๔ (๑) โรคในข้อ ๑ (๑) ถึง (๒๖) (๒) เนื้อสัตว์ที่มีลักษณะเป็นโรคดีซ่าน (JAUNDICE) (๓) เนื้อสัตว์ที่มีโรคโลหิตเป็นพิษ (SEPTICEMIA) (๔) เนื้อสัตว์ที่เป็นแผล ฝี หนอง เน่า หรือเนื้อตาย (NECROSIS) (๕) เนื้อสัตว์ที่มีตัวพยาธิ (๖) เนื้อสัตว์ที่ช้ำ หรือมีโลหิตคั่งฝังอยู่ในเนื้อสัตว์นั้น (๗) เนื้อสัตว์ที่มีลักษณะอักเสบ บวม หรือแข็งเป็นไต (๘) เนื้อสัตว์ที่มีกลิ่นปัสสาวะ หรือกลิ่นยา (๙) เนื้อสัตว์ที่ไม่สะอาด ไม่สด หรือมีสีดำคล้ำ ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๓ และมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้การกำหนดโรคระบาด โรค หรือลักษณะของสัตว์และเนื้อสัตว์ซึ่งไม่เหมาะสมที่จะใช้เป็นอาหารต้องกระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ ธิดาวรรณ/แก้ไข ๖ ก.ย..๒๕๔๕ B+A(C) ดลธี/จัดทำ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑ [๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๙๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๓/๙ กรกฎาคม ๒๕๓๖
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
公布日期部分取自：Open Law Data Thailand × สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี（CC BY 4.0）