法律人 LawPlayer logo

資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

localOrdinance

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. 2543

เลขที่
วันที่ประกาศ
จำนวนมาตรา
30
มาตรา อารัมภบท

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ

เรื่อง

สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

พ.ศ.

๒๕๔๓[๑]

ตามที่พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล

พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ๑๑๖ ตอนที่ ๙ ก ลงวันที่ ๒๔

กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒ โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๔๒ เป็นต้นไป

และอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ และมาตรา ๗ มาตรา ๔๐ มาตรา ๔๘ มาตรา

๕๔ มาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับกฎกระทรวง ฉบับที่

๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

เทศบาลตำบลไชยปราการ โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลไชยปราการ

และโดยได้รับอนุมัติจากผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ จึงออกเทศบัญญัติไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

เทศบัญญัตินี้เรียกว่า “เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ

เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๔๓”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

เทศบัญญัตินี้

ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลไชยปราการแล้ว

๗ วัน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

ให้ยกเลิก

ข้อบังคับสุขาภิบาลไชยปราการเรื่อง ตลาด สถานที่จำหน่ายอาหาร และสถานที่สะสมอาหาร

พุทธศักราช ๒๕๔๐

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

ในเทศบัญญัตินี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการ

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕

“ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า

ข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการตามมาตรา

๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“สถานที่จำหน่ายอาหาร” หมายความว่า

อาคาร สถานที่ หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะ

ที่จัดไว้เพื่อประกอบอาหารหรือปรุงอาหารจนสำเร็จและจำหน่ายให้ผู้ซื้อสามารถบริโภคได้ทันที

ทั้งนี้

ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายโดยจัดให้มีบริเวณไว้สำหรับการบริโภค ณ ที่

นั้นหรือนำไปบริโภคที่อื่นก็ตาม

“สถานที่สะสมอาหาร” หมายความว่า

อาคาร สถานที่ หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะ

ที่จัดไว้สำหรับเก็บอาหารอันมีสภาพเป็นของสด หรือของแห้ง

หรืออาหารในรูปลักษณะอื่นใด ซึ่งผู้ซื้อต้องนำไปทำ

ประกอบหรือปรุงเพื่อบริโภคในภายหลัง รวมทั้งสถานที่จำหน่ายเครื่องดื่มทุกชนิด

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕

ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตรและมิใช่เป็นการขายของในตลาด

เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใด

ซึ่งมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตร และมิใช่เป็นการขายของในตลาด

เว้นแต่จะได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อขอรับหนังสือรับรองการแจ้ง

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖

ความในข้อ ๕

ไม่ใช้บังคับแก่การจัดตั้งหรือใช้สถานที่แห่งใดเพื่อ

๖.๑ ประกอบกิจการค้าที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ตามเทศบัญญัติตำบลไชยปราการ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ.

๒๕๔๓

๖.๒ ทำ ประกอบ ปรุง เก็บรักษาหรือสะสมอาหาร เฉพาะ

๖.๒.๑ ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด

๖.๒.๒

ผู้ได้รับใบอนุญาตให้จำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

ประเภทของสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

กำหนดตามลักษณะของสถานที่ประกอบกิจการ เพื่อการคิดค่าธรรมเนียม ดังนี้

๗.๑ สถานที่จำหน่ายอาหาร

๗.๑.๑

สถานที่จำหน่ายอาหารที่มีลักษณะเป็นตึกแถวหรืออาคารอื่นที่มีลักษณะคล้ายคลึง

ให้คำนวณพื้นที่บริเวณที่จำหน่ายอาหารทั้งหมดในอาคาร

นับจากขอบผนังด้านในทุกชั้นที่ประกอบกิจการ

ยกเว้นพื้นที่ซึ่งกั้นไว้เป็นสัดส่วนสำหรับใช้สอยเพื่อการอื่น

๗.๑.๒ สถานที่จำหน่ายอาหารที่มีบริเวณ

ให้คิดพื้นที่ภายในตัวอาคารและรวมพื้นที่รอบอาคารที่ใช้สำหรับการค้าอาหารนั้นด้วย

ถ้าไม่มีขอบเขตที่แน่นอนให้คิดจากแนวเขตของพื้นที่ที่ประกอบกิจการนั้น

๗.๑.๓ สถานที่จำหน่ายอาหารที่มีอาคารเชื่อมติดถึงกัน

ให้คิดพื้นที่ประกอบกิจการรวมกันและมีใบอนุญาตให้ใช้สถานที่เป็นสถานที่จำหน่ายอาหารฉบับเดียว

ถ้าอาคารนั้นไม่เชื่อมติดถึงกัน ให้คิดพื้นที่แต่ละอาคารและแยกใบอนุญาตแห่งละฉบับ

๗.๑.๔ สถานที่จำหน่ายอาหารที่ตั้งอยู่ในอาคารใด ๆ

ให้ใช้เลขที่ของอาคารนั้นการพิจารณาอนุญาตให้พิจารณาจากลักษณะพื้นที่ที่ประกอบการ

ถ้าแยกเป็นสัดส่วนแต่ละแห่งไม่ว่าจะเป็นเจ้าของเดียวกันหรือไม่

ให้มีใบอนุญาตประกอบกิจการแห่งละฉบับ การคิดพื้นที่ให้คิดพื้นที่ประกอบกิจการ

กรณีอาคารใดที่ได้จัดห้องน้ำห้องส้วมรวมซึ่งแยกไว้ต่างหากไม่นับรวมพื้นที่ของห้องน้ำห้องส้วมนั้น

๗.๒ สถานที่สะสมอาหาร

๗.๒.๑

สถานที่สะสมอาหารที่มีลักษณะเป็นตึกแถวหรืออาคารที่มีลักษณะคล้ายคลึง

๗.๒.๑.๑ กรณีตั้งวางสินค้าอาหารเต็มพื้นที่

หรือวางสินค้าอาหารทั่วไปหลายจุด ให้คำนวณพื้นที่บริเวณตั้งวางสินค้าอาหารทั้งหมดภายในอาคารนับจากขอบผนังด้านในทุกชั้นที่ประกอบกิจการรวมกับพื้นที่ของห้องน้ำห้องส้วมยกเว้นพื้นที่ซึ่งกั้นไว้เป็นสัดส่วนสำหรับใช้สอยเพื่อการอื่น

๗.๒.๑.๒

กรณีตั้งวางสินค้าอาหารไม่เต็มพื้นที่หรือตั้งวางเฉพาะที่จุดใดจุดหนึ่ง อาทิ

ตู้แช่ โต๊ะ ชั้นวางสินค้าหรืออื่น ๆ ที่มีลักษณะคล้ายคลึง

ให้คำนวณพื้นที่บริเวณที่ตั้งวางสินค้าอาหารนั้น รวมกับพื้นที่ห้องน้ำ ห้องส้วม

และเปรียบเทียบกับพื้นที่ของอาคารทั้งหมด

หากมีพื้นที่ไม่เกินกึ่งหนึ่งของพื้นที่อาคารทั้งหมดให้คิดพื้นที่เป็นกึ่งหนึ่งของอาคารทั้งหมดหากมีพื้นที่เกินกึ่งหนึ่งของพื้นที่อาคารทั้งหมดให้คิดพื้นที่ของอาคารทั้งหมด

กรณีสถานที่ประกอบกิจการนั้นมีหลายห้องติดต่อกันกึ่งหนึ่งของพื้นที่ให้หมายถึงกึ่งหนึ่งของห้องที่ตั้งวางสินค้าอาหารนั้น

๗.๒.๒

สถานที่สะสมอาหารที่เป็นอาคารโกดังเก็บสินค้า

๗.๒.๒.๑ กรณีที่มีอาคารโกดังหลายหลัง

แต่มีเลขที่ของอาคารโกดังเลขที่เดียวและเป็นเจ้าของเดียวกัน

ให้คำนวณพื้นที่ของอาคารโกดังทั้งหมดรวมกับพื้นที่ของห้องน้ำห้องส้วมออกใบอนุญาตสะสมอาหารฉบับเดียว

๗.๒.๒.๒ กรณีที่มีอาคารโกดังหลายหลัง

มีเลขที่ของอาคารโกดังเลขที่เดียวแต่มีเจ้าของหลายเจ้าของ

ให้คำนวณพื้นที่ของอาคารโกดังของแต่ละเจ้าของรวมกับพื้นที่ของห้องน้ำห้องส้วมออกใบอนุญาตสะสมอาหารให้แต่ละเจ้าของ

๗.๒.๒.๓ กรณีที่มีอาคารโกดังหลายห้อง

และมีเลขที่ของอาคารโกดังแต่ละหลัง

ให้คำนวณพื้นที่ของอาคารโกดังแต่ละหลังรวมกับพื้นที่ของห้องน้ำห้องส้วม ออกใบอนุญาตสะสมอาหารแยกแต่ละโกดัง

๗.๒.๒.๔

กรณีที่มีเจ้าของสินค้าอาหารหลายเจ้าของในอาคารโกดังนั้น ให้คำนวณพื้นที่ของสถานที่สะสมอาหารของแต่ละเจ้าของรวมกับพื้นที่ของห้องน้ำห้องส้วม

ออกใบอนุญาตสะสมอาหารให้แต่ละเจ้าของ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภทของสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารตามประเภทของอาหาร

หรือตามวิธีการจำหน่าย เพิ่มเติมได้ตามที่เห็นสมควร

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘

หลักเกณฑ์การจัดตั้ง ใช้

และดูแลรักษาสถานที่และสุขลักษณะของบริเวณที่ใช้จำหน่ายอาหารที่จัดไว้สำหรับบริโภคอาหารที่ใช้ทำ

ประกอบ หรือปรุงอาหาร หรือ ที่ใช้สะสมอาหาร

๘.๑ จัดให้มีโต๊ะ เก้าอี้

หรือที่นั่งอย่างอื่นให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและสะอาดอยู่เสมอ

๘.๒ ผนังและบริเวณที่ปรุงอาหารต้องใช้วัสดุถาวร

แข็งแรง และมีผิวเรียบ ไม่ดูดซึมน้ำและทำความสะอาดได้ง่าย การจัดตั้งถังบรรจุก๊าช

ต้องตั้งอยู่ในที่ปลอดภัย ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

๘.๓ จัดให้มีภาชนะและอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ

ในการประกอบปรุง การเก็บ และการบริโภคไว้ให้เพียงพอ

ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

๘.๔

จัดให้มีที่สำหรับทำความสะอาดภาชนะและอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ

ให้เพียงพอตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

๘.๕ จัดให้มีที่อ่างล้างมือที่ใช้การได้ดี

และมีจำนวนตามเกณฑ์ที่กำหนดใน พ.ร.บ. รักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง

พ.ศ. ๒๕๓๕ ตลอดจนให้มีสบู่ล้างมือได้ตลอดเวลา

๘.๖ จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสียหรือระบบกำจัดของเสียตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

๘.๗

ไม่ตั้งอยู่ในที่ที่น่าจะเป็นอันตรายแก่สุขภาพ หรือแหล่งที่น่ารังเกียจ เช่น ใกล้ชิดกับที่ฝังศพ

หรือที่เก็บศพ ที่ทิ้ง กำจัดสิ่งปฏิกูล ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่นใดซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

๘.๘ พื้นทำด้วยวัสดุถาวรและไม่มีน้ำขัง

๘.๙ จัดให้มีรางระบายน้ำด้วยวัสดุถาวร

เพื่อให้น้ำไหลไปสู่รางระบายน้ำสาธารณะหรือบ่อรับนํ้าเสียได้สะดวกตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ซึ่งที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งเห็นชอบ

๘.๑๐ จัดให้มีแสงสว่างภายในเพียงพอ ณ

จุดที่ทำการปรุง

ประกอบและจำหน่ายอาหารและต้องมีการระบายอากาศภายในร้านอย่างเพียงพอ

โดยมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐ ของพื้นที่ห้อง

สำหรับห้องรับประทานอาหารที่มีเครื่องปรับอากาศต้องมีเครื่องดูดอากาศหรือเครื่องฟอกอากาศ

รวมทั้งต้องติดเครื่องหมาย “ห้ามสูบบุหรี่”

ไว้ด้วย

๘.๑๑

จัดให้มีส้วมที่ได้สุขลักษณะและมีจำนวนเพียงพอ ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖)

ออกตามความในพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง

พ.ศ. ๒๕๓๕

๘.๑๒ ถ้าจะขยายหรือเปลี่ยนแปลงสถานที่ประกอบการค้าและทำให้สุขลักษณะของสถานที่เปลี่ยนแปลงไปด้วยแล้ว

จะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน

๘.๑๓ จัดให้มีเครื่องดับเพลิงประเภทที่เหมาะสม

จำนวนเพียงพอ และอยู่ในสภาพที่สามารถใช้ได้สะดวกเมื่อเกิดเพลิงไหม้

ตลอดจนต้องมีการตรวจสอบเครื่องดับเพลิงให้อยู่ในสภาพใช้การได้ทุกปี

๘.๑๔ ปฏิบัติการอื่น ๆ

ให้ต้องด้วยสุขลักษณะตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นแนะนำหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการป้องกันมิให้เกิดเหตุรำคาญและการป้องกันโรคติดต่อ

๙.๑ มีระบบการระบายควันที่เกิดจากการปรุงอาหาร

เช่นปล่องระบายควันที่มีพัดลมดูดควันและสูงเพียงพอที่จะไม่ก่อเหตุรำคาญ

๙.๒ รักษาสถานที่ให้สะอาดอยู่เสมอ

และต้องใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคทำความสะอาดพื้นทุกอาทิตย์

๙.๓ จัดให้มีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลที่ถูกสุขลักษณะ

๙.๔ ต้อง เก็บ ขน

กำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลตามเทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ เรื่องการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

พ.ศ. ๒๕๔๓

และตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นแนะนำหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

๙.๕ รักษาส้วมให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ

๙.๖ ถ้ามีสัตว์ที่จะฆ่าเป็นอาหาร

ต้องแยกให้อยู่ในที่เหมาะสม

๙.๗

จัดวางสิ่งของเครื่องใช้ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ

๙.๘ ปฏิบัติการอื่น ๆ

ให้ต้องด้วยสุขลักษณะตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นแนะนำหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐

กำหนดเวลาจำหน่ายอาหาร

เจ้าพนักงานท้องถิ่น

มีอำนาจในการกำหนดเวลาจำหน่ายอาหารบางประเภทหรือชนิดใดในเขตที่ระบุไว้

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับสุขลักษณะส่วนบุคคลของผู้จำหน่ายอาหาร

ผู้ปรุงอาหารและผู้ให้บริการต้องมีการปฏิบัติ ดังนี้

๑๑.๑ ผู้จำหน่าย

ผู้ปรุงอาหารและผู้ให้บริการต้องแต่งกายให้สะอาดเรียบร้อย

๑๑.๒ ผู้จำหน่าย ปรุง และให้บริการอาหาร

ต้องผ่านการตรวจสุขภาพว่าไม่เป็นโรคติดต่อที่น่ารังเกียจและต้องผ่านการทดสอบความรู้ด้านสุขาภิบาลอาหาร

๑๑.๓ ห้ามผู้ได้รับใบอนุญาต ทำการจำหน่าย ปรุง

สะสมอาหาร

เมื่อมีเหตุการเชื่อว่าตนเป็นโรคติดต่อหรือซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ตรวจแล้ว

ปรากฏว่าเป็นพาหะและได้รับแจ้งความเป็นหนังสือว่าตนเป็นพาหะของโรคติดต่อ

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒

หลักเกณฑ์เกี่ยวกับสุขลักษณะของอาหาร

กรรมวิธีการจำหน่าย ทำ ประกอบ ปรุงเก็บรักษาหรือสะสมอาหาร ตลอดจนสุขลักษณะของภาชนะ

อุปกรณ์ น้ำใช้ และของใช้อื่น ๆ ต้องมีการปฏิบัติ ดังนี้

๑๒.๑ การจำหน่าย ทำ ประกอบ ปรุง วาง เก็บ

สะสมอาหารหรือการล้างภาชนะอุปกรณ์ต้องทำในที่สะอาด ซึ่งสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐

เซนติเมตร และที่เก็บ สะสมอาหาร ต้องป้องกันสัตว์นำโรคได้

๑๒.๒ จัดให้มีน้ำสะอาดไว้อย่างเพียงพอ

และคุณภาพเทียบเท่าน้ำประปา กรณีน้ำดื่ม เครื่องดื่ม น้ำ ผลไม้ ต้องสะอาด

และควรเก็บไว้ในภาชนะที่มีการปกปิด มีทางรินน้ำเทออก

หรือมีอุปกรณ์ที่มีด้ามสำหรับตัก โดยเฉพาะและตั้งไว้สูงจากพื้นอย่างน้อย ๖๐

เซนติเมตร

๑๒.๓ การเตรียมอาหารก่อนปรุง

ต้องล้างให้สะอาดโดยเฉพาะผักสดและผลไม้น้ำที่ใช้ปรุงประกอบ แช่ ล้างอาหารและภาชนะ

ต้องใช้น้ำสะอาด

๑๒.๔ ให้เครื่องปกปิดอาหาร

ตลอดถึงภาชนะเครื่องใช้สำหรับ ประกอบ ปรุงเก็บรักษาหรือสะสมอาหารให้ป้องกันฝุ่นละอองและสัตว์นำโรคได้

ตลอดจนรักษาเครื่องปกปิดนั้นให้สะอาดและใช้การได้ดีอยู่เสมอ

๑๒.๕ ใช้ภาชนะที่สะอาดสำหรับใส่หรือปรุงอาหาร

โดยรักษาให้สะอาดอยู่เสมอในส่วนของน้ำแข็งที่ใช้บริโภคต้องสะอาด

ควรเก็บในถังหรือกระติกที่มีการปกปิด มีอุปกรณ์คีบ หรือตักโดยเฉพาะ ไม่นำอาหารหรือสิ่งของอื่นแช่ปนกับน้ำแข็งเพื่อการบริโภค

๑๒.๖ ห้ามมิให้ใช้ภาชนะที่ทำด้วยโลหะสังกะสี

หรือตะกั่ว ต้มอาหารที่มีเกลือปนอยู่ด้วย

๑๒.๗ ห้ามมิให้ขายอาหาร

อันไม่เป็นการปลอดภัยแก่ผู้บริโภค

๑๒.๘ ภาชนะที่บรรจุอาหารหรือใส่เครื่องปรุงรสต่าง

ๆ ต้องใช้วัสดุที่มีการออกแบบที่ถูกหลักสุขาภิบาลอาหารและปลอดภัย

๑๒.๙ ภาชนะที่ใช้แล้ว

ต้องล้างและเก็บให้ถูกหลักสุขาภิบาลอาหาร ส่วนภาชนะประเภทใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง

ห้ามนำกลับมาใช้ใหม่อีก

๑๒.๑๐

ไม่ขายอาหารให้ผู้ป่วยที่เป็นโรคติดต่อที่มีสภาพน่ารังเกียจบริโภคในสถานที่ที่ได้รับอนุญาต

๑๒.๑๑ เนื้อสัตว์ ที่มีไว้ขาย ทำ ประกอบ

ปรุงอาหาร ต้องเป็นเนื้อ ที่ผ่านการตรวจจากสัตวแพทย์แล้ว และเก็บในภาชนะปกปิด

ที่อุณหภูมิต่ำกว่า ๗๒ C

๑๒.๑๒ ห้ามมิให้นำสัตว์เลี้ยง เช่น สุนัข

หรือแมวเข้ามาในสถานที่ประกอบการ

๑๒.๑๓ ปฏิบัติการอื่น ๆ ให้ต้องด้วยสุขลักษณะ

ตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นแนะนำหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓

การแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบเพื่อดำเนินกิจการสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตร

ให้ยื่นใบแจ้งตามแบบที่กำหนดท้ายเทศบัญญัตินี้ พร้อมหลักฐานต่อไปนี้

๑๓.๑ บัตรประจำตัว พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง

จำนวน ๒ ชุด

๑๓.๒ ทะเบียนบ้าน พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง

จำนวน ๒ ชุด

๑๓.๓ ใบรับรองแพทย์

๑๓.๔ เอกสารแสดงการผ่านการทดสอบความรู้ด้านสุขาภิบาลอาหาร

๑๓.๕ สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล

พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล

(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)

๑๓.๖ หนังสือมอบอำนาจ

ในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง

เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับแจ้ง

ให้ออกใบรับแก่ผู้แจ้งเพื่อใช้เป็นหลักฐานในการประกอบกิจการตามที่แจ้งได้ชั่วคราวในระหว่างเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นยังมิได้ออกหนังสือรับรองการแจ้ง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจการแจ้งให้ถูกต้องตามแบบที่กำหนดท้ายเทศบัญญัตินี้

ถ้าการแจ้งเป็นไปโดยถูกต้อง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกหนังสือรับรองการแจ้งให้กับผู้แจ้งภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับการแจ้ง

ในใบรับแจ้งหรือหนังสือรับรองการแจ้ง

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะกำหนดเงื่อนไขให้ผู้แจ้งหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

ในกรณีที่การแจ้งไม่ถูกต้อง หรือไม่สมบูรณ์

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแจ้งให้ผู้แจ้งทราบภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับการแจ้ง

ถ้าผู้แจ้งไม่ดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้องภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้การแจ้งของผู้แจ้งเป็นอันสิ้นผล

แต่ถ้าผู้แจ้งได้ดำเนินการแก้ไขภายในเวลาที่กำหนดแล้ว

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกหนังสือรับรองการแจ้งให้ผู้แจ้งภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับการแจ้งซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องตามแบบที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔

ผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้ง

ต้องแสดงหนังสือรับรองการแจ้งไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ

สถานที่ที่ดำเนินกิจการ ตลอดเวลาที่ดำเนินกิจการนั้น

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕

ในกรณีที่หนังสือรับรองการแจ้งสูญหาย

ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งยื่นคำขอรับใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุด

การขอรับใบแทน

ให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมหลักฐาน ดังนี้

(๑) สำเนาบันทึกประจำวันของสถานีตำรวจ หรือ

(๒) หนังสือรับรองการแจ้งเดิมที่ชำรุด

(๓) หลักฐานอื่น ๆ ตามข้อ ๑๓

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖

เมื่อผู้แจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร

หรือสถานที่สะสมอาหารประสงค์จะเลิกกิจการหรือโอนการดำเนินกิจการให้แก่บุคคลอื่น

ให้แจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบภายใน ๑๕ วันก่อนเลิกกิจการหรือโอนกิจการ

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗

ในกรณีที่ผู้ดำเนินกิจการใด

ดำเนินการตามที่ระบุไว้ในเทศบัญญัตินี้โดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ

๑๓

และเคยได้รับโทษตามเทศบัญญัตินี้เพราะเหตุที่ฝ่าฝืนดำเนินกิจการโดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาแล้วครั้งหนึ่ง

ยังฝ่าฝืนดำเนินกิจการโดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นต่อไปให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้ดำเนินการแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ

๑๓ ถ้ายังฝ่าฝืนอีกให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งห้ามการดำเนินกิจการนั้นไว้ตามเวลาที่กำหนด

ซึ่งต้องไม่เกินสองปี ก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘

การแจ้งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ

๑๓ และคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ ๑๗

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้แจ้งหรือผู้ดำเนินกิจการทราบ

ในกรณีที่ไม่พบตัวหรือไม่ยอมรับหนังสือให้ส่งหนังสือการแจ้ง หรือคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือ ปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ

ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้ที่ต้องรับหนังสือ

และให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้วตั้งแต่เวลาที่หนังสือไปถึงหรือวันปิดหนังสือ

แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙

ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

และให้ใช้ได้เพียงในเขตเทศบาลตำบลไชยปราการ

การขอต่ออายุใบอนุญาต

จะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้ว

ให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐

การขออนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ซึ่งมีพื้นที่เกิน

๒๐๐ ตารางเมตร ต้องจัดสถานที่และปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามข้อ ๘ และข้อ ๙

และให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น พร้อมหลักฐานต่อไปนี้

๒๐.๑ บัตรประจำตัว พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง

จำนวน ๒ ชุด

๒๐.๒ ทะเบียนบ้าน พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง

จำนวน ๒ ชุด

๒๐.๓

สำเนาใบอนุญาตก่อสร้างอาคารของสถานที่ขออนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

(กรณีที่เป็นอาคารที่ก่อสร้างหลังพระราชบัญญัติควบคุมอาหาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ใช้บังคับ)

๒๐.๔ สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล

พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล

(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)

๒๐.๕ หนังสือมอบอำนาจ

ในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง

ผู้ยื่นขอรับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารจะต้องชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดท้ายเทศบัญญัตินี้

ในวันที่ได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑

เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาต

หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ

ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้อง หรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ

หรือเงื่อนไขที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด

และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกันและในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต

ก็ให้ส่งคืนคำขอ

พร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาต

พร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในเทศบัญญัติ

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาต

หรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง

หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒

ผู้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้

ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓

ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน

นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุด

การขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมด้วยหลักฐานต่อไปนี้

๒๓.๑ สำเนาการลงบันทึกประจำวันของสถานีตำรวจ

กรณีใบอนุญาตสูญหายถูกทำลาย

๒๓.๒ ใบอนุญาตเดิม กรณีใบอนุญาตชำรุดในสาระสำคัญ

๒๓.๓ เอกสารตามข้อ ๒๐

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔

ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือเทศบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควร

แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้ขอรับใบอนุญาต

๒๕.๑ ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป

และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

๒๕.๒

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตาม พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

๒๕.๓

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือเทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖

คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต

หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต

และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้ว ตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง

หรือวันปิดคำสั่งแล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗

ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้

จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘

ผู้ดำเนินกิจการที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อนดำเนินกิจการ

หรือต้องได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราและตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ

ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด

ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙

ใบอนุญาตประกอบกิจการที่ได้ออกก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้

และจะต้องได้รับใบอนุญาตหรือต้องแจ้งตามเทศบัญญัตินี้

ให้คงให้บังคับต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

เมื่อใบอนุญาตเดิมสิ้นอายุและผู้นั้นยังคงประสงค์จะดำเนินกิจการต่อไป

ผู้นั้นจะต้องดำเนินการแจ้งเพื่อขอรับหนังสือรับรองการแจ้งหรือขอรับใบอนุญาตก่อนการดำเนินการ

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐

ให้นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการรักษาการตามเทศบัญญัตินี้

และให้มีอำนาจสั่งการเพื่อปฏิบัติการตามเทศบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๑๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๓

สุชาติ

บัวคำ

นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการ

[เอกสารแนบท้าย]

๑. อัตราค่าธรรมเนียมหนังสือรับรองการแจ้ง/ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

ท้ายเทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

พ.ศ. ๒๕๔๓

๒. ใบแจ้งเพื่อการจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารพื้นที่ไม่เกิน

๒๐๐ ตารางเมตร

๓. ใบรับแจ้งชั่วคราวเพื่อประกอบกิจการจำหน่ายอาหาร/สะสมอาหารสถานที่ไม่เกิน

๒๐๐ ตารางเมตร

๔. หนังสือรับรองการแจ้งการจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร

๕. คำขอรับใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสะสมอาหารในอาหารในอาคารหรือพื้นที่ซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตร

๖. คำขอต่ออายุใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร

หรือสะสมอาหาร

๗. คำร้องขออนุญาตต่าง

๘. ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสะสมอาหาร

พื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตร

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๑๔

ตุลาคม ๒๕๕๒

นันท์นภัสร์/ตรวจ

๑๔

ตุลาคม ๒๕๕๒

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๑๗ ง/หน้า ๒๑/๘ ตุลาคม ๒๕๕๒

30 มาตรา

อ้างอิงกฎหมายนี้

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. 2543 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_d25d527e7ba61564

ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).

Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名

本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com