พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521 มาตรา 70

มาตรา ๗๐

มาตรา ๗๐ การไล่ออกนั้น รัฐมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับ มอบหมายจากรัฐมนตรีจะสั่งลงโทษได้เมื่อข้าราชการตุลาการผู้ใดกระทำผิด วินัยอย่างร้ายแรง ดังต่อไปนี้ (๑) ทุจริตต่อหน้าที่ราชการ (๒) ทำความผิดอาญา และต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุก เว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ หรือ ต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายตามกฎหมายว่าด้วยการล้มละลาย (๓) ขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งโดยชอบด้วยกฎหมาย และการ ขัดคำสั่งนั้นอาจเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง *[๖] “(๔) ประมาทเลินเล่อในหน้าที่ราชการหรือรายงานเท็จต่อ ผู้บังคับบัญชาอันเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง (๕) ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง หรือ” *[๖] “(๖) บังคับ ขู่เข็ญ ชักจูง โน้มน้าว หรือกระทำการใด ๆ เพื่อ จูงใจให้ข้าราชการตุลาการลงคะแนนเลือกตนเองหรือผู้อื่นเป็นกรรมการ ตุลาการผู้ทรงคุณวุฒิ หรือให้ข้าราชการตุลาการงดเว้นมิให้ลงคะแนนเสียง เลือกบุคคลหนึ่งบุคคลใดเป็นกรรมการตุลาการผู้ทรงคุณวุฒิ หรือกระทำด้วย วิธีใด ๆ เพื่อให้ล่วงรู้ถึงการลงคะแนนเลือกกรรมการตุลาการผู้ทรงคุณวุฒิ ของข้าราชการตุลาการอื่น”