資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ
ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง (ฉบับที่ 2)
พ.ศ. 2548
โดยที่กระทรวงการต่างประเทศเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พุทธศักราช 2548 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑ ระเบียบนี้ เรียกว่า “ระเบียบกระทรวงการต่างประเทศว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2548”
ข้อ ๒ ให้ระเบียบนี้มีผลบังคับใช้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
ข้อ ๓ ให้เพิ่มข้อความดังต่อไปนี้เป็นหมวด 9 แห่งระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พ.ศ. 2548
ข้อ ๓๙ บุคคลที่บรรลุนิติภาวะแล้ว ประสงค์จะต่ออายุหนังสือเดินทางบุคคลทั่วไปที่ไม่ใช่หนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์ในต่างประเทศให้ดําเนินการดังนี้
(1) ยื่นคําร้องตามแบบฟอร์มที่กําหนด พร้อมหลักฐานบัตรประจําตัวประชาชน หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจําตัวประชาชน ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2526 และฉบับที่ 2 พ.ศ. 2542
(2) หนังสือเดินทางที่ประสงค์จะขอต่ออายุ
(3) รูปถ่าย ขนาด 2 นิ้ว สีหรือขาวดํา หน้าตรง ไม่สวมหมวก ไม่สวมแว่นตาสีเข้ม ถ่ายมาแล้วไม่เกิน 6 เดือน จํานวน 2 รูป
(4) ในกรณีมีข้อสงสัยเกี่ยวกับสถานะของผู้ร้อง พนักงานเจ้าหน้าที่อาจแจ้งให้ผู้ร้องแสดงเอกสารหรือหลักฐานอื่นได้ตามที่เห็นสมควร
ข้อ ๔๐ บุคคลธรรมดาที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ให้ยื่นคําร้องด้วยตนเองตามแบบฟอร์มที่กําหนดพร้อมหลักฐาน ดังนี้
(1) สูติบัตรหรือสําเนาสูติบัตรที่ทางราชการรับรองสําหรับผู้อายุยังไม่ถึงเกณฑ์ต้องมีบัตรประจําตัวประชาชน หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจําตัวประชาชน ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2526 และฉบับที่ 2 พ.ศ. 2542 สําหรับผู้มีอายุอยู่ในเกณฑ์ต้องมีบัตรประจําตัวประชาชน
(2) ให้ผู้มีอํานาจปกครอง หรือบิดามารดามาแสดงตนพร้อมผู้ร้อง เพื่อร่วมลงนามในสัญญายินยอมชดใช้ค่าเสียหายสําหรับผู้เดินทางไปต่างประเทศในแบบคําร้อง โดยบิดามารดาหรือผู้มีอํานาจปกครองต้องแสดงบัตรประจําตัวประชาชนและหลักฐานแสดงความเกี่ยวพันแบบการมีอํานาจปกครองผู้ร้อง
(3) กรณีผู้มีอํานาจปกครองคือ บิดาและมารดา ให้บิดาและมารดามาแสดงตนพร้อมกัน ถ้ามาแสดงตนพร้อมกันไม่ได้ ให้ผู้ที่ไม่มาทําหนังสือแสดงความยินยอม ตามเงื่อนไขและแบบวิธีที่กระทรวงการต่างประเทศกําหนด
(4) บิดามารดาหรือผู้มีอํานาจปกครอง ต้องแสดงบัตรประจําตัวประชาชนและหลักฐานแสดงความเกี่ยวพันและการมีอํานาจปกครองของผู้ร้องต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ข้อ ๔๑ บุคคลผู้ถูกศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ หรือเสมือนไร้ความสามารถให้ยื่นคําร้องตามแบบฟอร์มที่กําหนด พร้อมหลักฐาน ดังนี้
(1) บัตรประจําตัวประชาชน หรือบัตรอื่นที่ใช้แทนกันได้ตามนัยพระราชบัญญัติบัตรประจําตัวประชาชน ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2526 และฉบับที่ 2 พ.ศ. 2542
(2) ยื่นคําร้องพร้อมผู้อนุบาลหรือผู้พิทักษ์ตามแต่กรณี และต้องร่วมลงนามในสัญญายินยอมชดใช้ค่าเสียหายสําหรับผู้เดินทางไปต่างประเทศในแบบฟอร์มที่กําหนด โดยแสดงหลักฐานระบุสถานะและความเกี่ยวพันระหว่างกัน
(1) ใบสุทธิพระภิกษุสามเณร
(2) สําเนาทะเบียนบ้าน/วัด
(3) สําเนาใบตราตั้ง กรณีประสงค์ให้ระบุสมณศักดิ์ในหนังสือเดินทาง
(4) เอกสารการได้รับอนุญาตให้อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อในต่างประเทศ ตามนัยระเบียบมหาเถรสมาคม กําหนดวิธีปฏิบัติในการไปต่างประเทศสําหรับพระภิกษุสามเณร พ.ศ. 2537
ข้อ ๔๓ หนังสือเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์
(1) ให้ยื่นคําร้องตามแบบฟอร์มที่กําหนด ตามหลักเกณฑ์และวิธีการเดียวกับการต่ออายุหนังสือเดินทางของบุคคลทั่วไปในข้อ 39 ข้อ 40 และข้อ 41
(2) แสดงหลักฐานเพิ่มเติม คือ หนังสือจากสํานักจุฬาราชมนตรี หรือหนังสือจากคณะกรรมการกลางอิสลามประจําจังหวัดรับรองสถานการณ์เดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์
ข้อ ๔๔ การต่ออายุหนังสือเดินทางบุคคลทั่วไปที่ไม่ใช่หนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์ในต่างประเทศทุกฉบับให้มีอายุการใช้งานไม่เกินวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2553”
ข้อ ๔ ให้ยกเลิกข้อความในหมวด 9 แห่งระเบียบกระทรวงการต่างประเทศว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พ.ศ. 2548 และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔๕ ในกรณีที่ผู้ร้องสะกดชื่อภาษาอังกฤษออกเสียงแตกต่างจากภาษาไทยอย่างชัดเจนจนทําให้เข้าใจผิดในตัวบุคคล พนักงานเจ้าหน้าที่อาจสะกดชื่อให้โดยดําเนินการตามหลักเกณฑ์แห่งประกาศราชบัณฑิตยสถาน เรื่อง การถอดตัวอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียง ลงวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2482 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ลงวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2542
ข้อ ๔๖ เงินค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับหนังสือเดินทางและเอกสารการเดินทางซึ่งผู้ยื่นคําร้องได้ชําระให้แก่ทางราชการไปแล้วนั้น ไม่สามารถเรียกคืนได้ไม่ว่ากรณีใด
ข้อ ๔๗ กระทรวงการต่างประเทศสงวนสิทธิ์ที่จะทําลายหรือดําเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งกับหนังสือเดินทางซึ่งออกให้แก่ผู้ร้องไว้แล้วแต่ไม่มีผู้มารับหนังสือเดินทางนั้นตามกําหนดนัดเป็นเวลาเกินกว่า 90 วันขึ้นไป
ข้อ ๔๘ ให้ปลัดกระทรวงการต่างประเทศเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ โดยมีอํานาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ ออกประกาศ กฎ ระเบียบ หรือวิธีปฏิบัติ ตลอดจนกําหนดอัตราค่าธรรมเนียมหรือยกเว้นอัตราค่าธรรมเนียม เพื่อให้เป็นประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้”
ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2548
กันตธีร์ ศุภมงคล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
หมายเหตุ - เหตุผลในการประกาศใช้ระเบียบฯ ฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการยกเลิกการต่ออายุหนังสือเดินทางระบบเดิม ทําให้ผู้ร้องต้องขอหนังสือเดินทางเล่มใหม่ที่เป็นหนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์และต้องยื่นคําร้องด้วยตนเองเพื่อเก็บข้อมูลชีวภาพ ทําให้ผู้ร้องที่อาศัยอยู่ต่างรัฐหรืออาศัยอยู่ในประเทศที่ไม่มีสถานทูตและสถานกงสุลได้รับผลกระทบ จึงเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง พุทธศักราช 2548 โดยเพิ่มข้อบทเกี่ยวกับการต่ออายุหนังสือเดินทางบุคคลทั่วไปที่ไม่ใช่หนังสือเดินทางอิเล็กทรอนิกส์สําหรับผู้ร้องที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศ ทั้งนี้ การต่ออายุทุกฉบับให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หรืออีกนัยหนึ่งให้มีอายุ 5 ปี นับตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของการออกหนังสือเดินทางระบบเดิม
ระเบียบกระทรวงการต่างประเทศ ว่าด้วยการออกหนังสือเดินทาง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2548 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_0cabe0fabe2ab83c
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7)；開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源：สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供：法律人 LawPlayer· lawplayer.com