ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา ระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2543

• จำนวนมาตรา: 24

มาตรา อารัมภบท

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ว่าด้วยวินัยนักศึกษา ระดับปริญญาตรี

พ.ศ. ๒๕๔๓[๑]

เพื่อส่งเสริมนักศึกษาให้เป็นบัณฑิตที่เป็นคนดี มีคุณธรรม ประพฤติดีประพฤติชอบ ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันด้วยความรัก สามัคคี มีสมานฉันท์ รู้คิดรู้ทำอย่างสร้างสรรค์ สามารถเป็นผู้นำและเป็นสมาชิกที่ดีของสังคมดำรงตนอยู่ได้อย่างมีความสุข มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์เล็งเห็นว่า วินัยนักศึกษาเป็นองค์ประกอบหนึ่งในกระบวนการเสริมสร้างคุณสมบัติดังกล่าว ตลอดจนดำรงไว้ซึ่งความถูกต้อง ดีงาม และความสุขสงบของส่วนรวม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมติสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ในการประชุมครั้งที่ ๕/๒๕๔๓ เมื่อวันที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๔๓ ให้ยกเลิกข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ และออกข้อบังคับนี้ขึ้นแทน ดังต่อไปนี้

หมวดที่ ๑

ข้อความทั่วไป

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า “ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา ระดับปริญญาตรี พ.ศ. ๒๕๔๓”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้

“มหาวิทยาลัย” หมายถึง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

“สภามหาวิทยาลัย” หมายถึง สภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

“อธิการบดี” หมายถึง อธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

“รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา” หมายถึง รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

“หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา” หมายถึง หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษามหาลัยวลัยลักษณ์

“คณะกรรมการวินัยนักศึกษา” หมายถึง คณะกรรมการวินัจนักศึกษามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

“ผู้สอบประพฤตินักศึกษา” หมายถึง หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา หัวหน้างานส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรมนักศึกษา เจ้าหน้าที่ด้านพัฒนาส่งเสริมวินัยนักศึกษาและหัวหน้างานที่พักนักศึกษาคนใดคนหนึ่ง หรือหลายคน ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

“นักศึกษา” หมายถึง นักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และให้หมายความรวมถึงนักศึกษาระดับปริญญาตรีตามโครงการแลกเปลี่ยนต่างสถาบันของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ หรือนักศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการศึกษาอื่น ๆ ที่มาศึกษาที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ด้วย

“ที่ปรึกษา” หมายถึง บุคลากรที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์แต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษากิจกรรม ที่ปรึกษาหอพัก และที่ปรึกษาวิชาการ

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้อธิการบดีรักษาการตามข้อบังคับนี้ และให้มีอำนาจออกประกาศ ข้อกำหนด หรือคำสั่งซึ่งไม่ขัด หรือแย้งและให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้ รวมทั้งให้มีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาด คำวินิจฉัยชี้ขาดของอธิการบดีให้ถือเป็นที่สุด

หมวดที่ ๒

วินัยนักศึกษา

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ นักศึกษาพึงเป็นผู้ใฝ่เรียนรู้ ฝึกฝน พัฒนาตนเองในทุกด้าน ให้เป็นผู้ปราศจากโทษ ประกอบด้วยคุณงามความดีที่มั่นคงทั้งทางกายและทางใจ ทั้งต่อตนเอง ต่อครอบครัว หมู่คณะ สังคมส่วนรวม ประเทศชาติ และมนุษยชาติ

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ นักศึกษาพึงตระหนักในสิทธิและหน้าที่ของนักศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะผู้ได้รับสิทธิ โอกาสในการศึกษาที่รัฐจัดให้จากภาษีอากรของประชาชนพึงระลึกถึงหน้าที่ที่จะต้องสนองประโยชน์ส่วนรวม

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ นักศึกษาพึงระลึกและยึดถือวัฒนธรรมองค์กร มีความซื่อตรง สะอาด สุภาพ เสียสละ ขยันหมั่นเพียร มุ่งมั่นพัฒนาตนด้วยสติปัญญา

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ นักศึกษาพึงระลึกและมุ่งมั่นสู่ความเป็นศึกษิต เป็นบัณฑิตผู้มีการศึกษา มีสติปัญญา มีศักดิ์ศรี ที่พึงรักษา และเชื่อมั่นภาคภูมิใจได้

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ นักศึกษาต้องละเว้นการประพฤติผิด ไม่กระทำการเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ลักทรัพย์ ไม่โกหก หลอกลวง ฉ้อโกง ทุจริต ติดอบายมุข เล่นการพนัน เสพของมึนเมาและสิ่งเสพติด คบคนชั่ว ประพฤติเสื่อมเสียทางเพศ พกพาอาวุธหรือสิ่งผิดกฎหมาย

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ นักศึกษาต้องแสดงบัตรประจำตัวนักศึกษาได้ทันที เมื่ออาจารย์หรือเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยขอตรวจ

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ นักศึกษาต้องรักษาไว้ซึ่งความสงบเรียบร้อย ไม่ก่อให้เกิดความแตกแยก สามัคคี หรือทะเลาวิวาทกันระหว่างบรรดานักศึกษาขอสถาบันแห่งนี้ รวมทั้งกับสถาบันอื่น และบุคคลภายนอก

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ นักศึกษาผู้ใดเป็นผู้ก่อหรือมีส่วนเกี่ยวข้องเป็นคดีถึงเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ ต้องรีบรายงานพฤติการณ์นั้นต่อที่ปรึกษาหรือส่วนกิจการนักศึกษาของมหาวิทยาลัยทันที

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ นักศึกษาผู้ใดต้องโทษโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่ความผิดลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาทถือว่าเป็นผู้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ นักศึกษาต้องปฏิบัติตามกฎหมาย กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ และคำสั่งของมหาวิทยาลัย อย่างเคร่งครัด ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม ถือว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัย ทั้งนี้ มาตรการการลงโทษให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย

หมวดที่ ๓

การส่งเสริมวินัยการศึกษา

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ เพื่อส่งเสริมวินัยนักศึกษา มหาวิทยาลัยจะจัดกิจกรรมและสิ่งจูงใจต่าง ๆ ตลอดจนสนับสนุนนักศึกษาในการจัดกิจกรรมที่ส่งเสริมพัฒนาด้านวินัย นักศึกษาพึงเข้าร่วมเพื่อเสริมสร้างและพัฒนาวินัยในตนเอง

หมวดที่ ๔

โทษฐานผิดวินัย

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ นักศึกษาที่ปฏิบัติฝ่าฝืนกฎหมาย กฎ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งใด ๆ ของมหาวิทยาลัยให้ถือว่ากระทำผิดวินัย และอาจได้รับโทษดังนี้

(๑) ตักเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร

(๒) เข้าโครงการพัฒนาตนเอง

(๓) ภาคทัณฑ์

(๔) ให้พักการศึกษา

(๕) ให้พ้นสภาพการเป็นนักศึกษา

(๖) โทษอื่น ๆ ตามที่มหาวิทยาลัยเห็นสมควร

ในกรณีที่ผู้กระทำผิดวินัยได้รับโทษภาคทัณฑ์ อาจถูกลงโทษให้ผู้นั้นได้รับโทษเข้าโครงการพัฒนาตนเองตามวรรคแรก (๒) ได้ด้วย

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ นักศึกษาที่กระทำผิดเกี่ยวกับการศึกษาจะได้รับโทษตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยการศึกษาขั้นปริญญาตรี พ.ศ. ๒๕๓๙ และ/หรือ ข้อบังคับ กฎ ระเบียบ ประกาศ และคำสั่งอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดเกี่ยวกับการศึกษา

หมวดที่ ๕

คณะกรรมการวินัยนักศึกษา

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ให้อธิการบดีแต่งตั้งคณะกรรมการวินัยนักศึกษา ประกอบด้วย

รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา ประธานกรรมการ

หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา กรรมการ

อาจารย์หรือที่ปรึกษาจำนวน

ที่เหมาะสมไม่เกิน ๕ คน

ที่มหาวิทยาลัยแต่งตั้ง กรรมการ

หัวหน้างานส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรม

นักศึกษา กรรมการ

เจ้าหน้าที่ด้านพัฒนาส่งเสริมวินัย

นักศึกษา กรรมการและเลขานุการ

คณะกรรมการวินัยนักศึกษามีวาระกำหนดคราวละ ๒ ปี

เมื่อตำแหน่งกรรมการของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาว่างลงเพราะเหตุอื่นใด นอกจากถึงคราวออกตามวาระ ให้อธิการบดีพิจารณาแต่งตั้งกรรมการขึ้นแทน เว้นแต่วาระของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเหลือไม่ถึง ๙๐ วัน กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งขึ้นแทนให้อยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าวาระที่เหลืออยู่ของผู้ซึ่งตนแทน

หมวดที่ ๖

การสอบสวนและการลงโทษการกระทำผิดวินัย

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ เมื่อปรากฏว่านักศึกษากระทำผิด หรือสงสัยว่ากระทำผิดวินัยให้ผู้สอบประพฤตินักศึกษา สอบหาข้อเท็จจริงการกระทำผิดดังกล่าว และให้เสนอข้อเท็จจริงเบื้องต้นพร้อมความเห็นต่อคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเพื่อดำเนินการต่อไป

หากคณะกรรมการวินัยนักศึกษาพิจารณา และ/หรือ ทำการสอบสวนแล้วพบว่าเป็นการกระทำผิดวินัย ให้เสนอเรื่องพร้อมด้วยความเห็นต่อมหาวิทยาลัยเพื่อพิจารณาลงโทษนักศึกษาผู้นั้นต่อไป แต่หากพิจารณา และ/หรือ สอบสวนแล้วพบว่าความผิดไม่ถึงขั้นลงโทษตามฐานความผิดวินัยหรือสามารถยุติเรื่องได้โดยไม่ขัดต่อระเบียบ ประกาศ ข้อกำหนด ข้อบังคับ หรือคำสั่งที่เกี่ยวกับวินัยก็ให้คณะกรรมการวินัยนักศึกษาว่ากล่าวตักเตือนนักศึกษาผู้นั้น

ในกรณีจำเป็น คณะกรรมการวินัยนักศึกษาอาจขอให้นายกองค์การบริหาร และ/หรือ ประธานสภานักศึกษา ประธานอนุกรรมการพัฒนาและส่งเสริมวินัยนักศึกษา ที่ปรึกษาวิชาการ เข้าร่วมในการประชุมของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเพื่อพิจารณาลงโทษนักศึกษาเกี่ยวกับการกระทำผิดวินัยด้วยก็ได้

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ในการสอบสวนเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อเท็จจริง และพยานหลักฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับการกระทำผิดวินัย ให้คณะกรรมการวินัยนักศึกษาและผู้สอบประพฤตินักศึกษามีอำนาจดังต่อไปนี้

(๑) เรียกและสอบสวนหรือสืบสวนนักศึกษาที่กระทำผิดวินัย หรือผู้อื่นที่เห็นว่าเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดวินัย

(๒) เรียกตรวจและรวบรวมพยานหลักฐานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดวินัย

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ผู้ที่มีอำนาจสั่งลงโทษความผิดทางวินัยนักศึกษาได้แก่ อธิการบดีหรือผู้ที่อธิการบดีมอบหมาย

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ เมื่อได้สั่งลงโทษนักศึกษาผู้ใดแล้ว ให้รีบแจ้งต่อบิดา มารดา หรือผู้ปกครองและที่ปรึกษาของนักศึกษาผู้นั้นทราบ

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ กรณีที่ผู้ถูกสอบสวนไม่ยอมรับผลการพิจารณาตามข้อ ๒๑ ให้ยื่นอุทธรณ์ต่ออธิการบดีภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับทราบคำสั่งลงโทษตามข้อ ๒๑ และให้อธิการบดีพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาด โดยให้ถือว่าการวินิจฉัยชี้ขาดของอธิการบดีเป็นที่สุด

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ นักศึกษาผู้ใดกระทำการอันเป็นความผิดตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ ต้องได้รับโทษตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พงศ. ๒๕๔๐ แต่ถ้าข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ แตกต่างกับข้อบังคับนี้ ให้ใช้ข้อบังคับในส่วนที่เป็นคุณแก่นักศึกษาผู้กระทำความผิด

ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓

เกษม สุวรรณกุล

นายกสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ดลธี/พิมพ์

๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

มณฑิตา/ผู้จัดทำ

๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

วิภา/ผู้ตรวจ

๑ มิถุนายน ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนพิเศษ ๑๐๒ ง/หน้า ๖/๑๒ ตุลาคม ๒๕๔๔