กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติจดทะเบียนครอบครัว
พุทธศักราช ๒๔๗๘[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕
แห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนครอบครัวพ.ศ. ๒๔๗๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
資料由法律人 LawPlayer整理提供·กฎหมายไทย / LawPlayer จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
กฎกระทรวงมหาดไทย
กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติจดทะเบียนครอบครัว
พุทธศักราช ๒๔๗๘[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕
แห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนครอบครัวพ.ศ. ๒๔๗๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
ข้อ ๑
ให้ที่ว่าการอำเภอและกิ่งอำเภอเป็นสำนักทะเบียนตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนครอบครัว พ.ศ. ๒๔๗๘ และให้กองทะเบียน กรมมหาดไทย
เป็น
สำนักทะเบียนกลาง
ข้อ ๒
ให้กรมการอำเภอเป็นนายทะเบียนประจำสำนักทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอ และกิ่งอำเภอนั้น
ให้หัวหน้ากองทะเบียน กรมมหาดไทย เป็นนายทะเบียนกลาง
ข้อ ๓
คำร้องขอจดทะเบียนสมรสให้ทำตามแบบ คร. ๑
คำร้องขอจดทะเบียนการหย่าให้ทำตามแบบ คร. ๕
คำร้องขอจดทะเบียนการรับรองบุตรให้ทำตามแบบ คร. ๙
คำร้องขอจดทะเบียนการรับบุตรบุญธรรมให้ทำตามแบบ คร. ๑๓
คำร้องขอจดทะเบียนเลิกการรับบุตรบุญธรรมให้ทำตามแบบ คร. ๑๖
ข้อ ๔ คำร้องขอจดทะเบียนนั้น
ถ้านายทะเบียนเห็นว่าทำไม่ถูกแบบก็ดี หรือเขียนข้อความบกพร่องก็ดี
หรือมีเหตุอันควรสงสัยว่า การมิได้เป็นไปตามเงื่อนไขแห่งมาตรา ๑๔๔๕ มาตรา ๑๔๔๖
และมาตรา ๑๔๔๗ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ดี นายทะเบียนอาจเรียกผู้ร้องขอจดทะเบียนมาสอบสวนเสียก่อนที่จะรับจดทะเบียนก็ได้
ข้อ ๕
การร้องขอจดทะเบียน ในกรณีที่ผู้ร้องขอจดทะเบียนตายตามความในมาตรา ๑๔ วรรค
๒ แห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนครอบครัว พ.ศ. ๒๔๗๘ เมื่อนายทะเบียนสอบสวนเห็นสมควรรับจดทะเบียนแล้ว
ให้นายทะเบียนบันทึกถ้อยคำและพฤติการณ์แห่งการร้องขอนั้นไว้ในทะเบียนด้วย
ข้อ ๖
การจดทะเบียนการหย่า ให้นายทะเบียนบันทึกลงไว้ในทะเบียนสมรสด้วยและถ้าการจดทะเบียนสมรสนั้น
ได้ทำไว้ ณ สำนักทะเบียนแห่งอื่น ก็ให้นายทะเบียนผู้รับจดทะเบียนการหย่าส่งสำเนาทะเบียนหย่านั้นไปยังนายทะเบียนผู้รับจดทะเบียนสมรส
เพื่อจะได้บันทึกไว้ในทะเบียนสมรสเป็นสำคัญ
ข้อ ๗
การจดทะเบียนเลิกการรับบุตรบุญธรรมให้นำข้อ ๖ แห่งกฎนี้มาใช้บังคับโดยอนุโลม
ข้อ ๘
การบันทึกทุกอย่าง ให้นายทะเบียนบันทึกเหตุผล แล้วลงวันเดือนปีและลายมือชื่อไว้เป็นสำคัญทุกครั้ง
ข้อ ๙
การจดทะเบียนและการบันทึกทุกอย่าง ให้นายทะเบียนคัดสำเนาส่งสำนักทะเบียนกลางด้วย
ข้อ ๑๐
ผู้มีส่วนได้เสียอาจจะขอดูทะเบียน ณ สำนักทะเบียนที่รับจดทะเบียนไว้หรือทะเบียนกลางก็ได้
โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม และถ้าจะขอสำเนา ก็ให้นายทะเบียนคัดสำเนาลงลายมือชื่อรับรองให้
โดยคิดค่าธรรมเนียมฉบับละสองบาท
ข้อ ๑๑
ผู้มีส่วนได้เสียอาจยื่นคำขอต่อนายทะเบียนใด ๆ เพื่อขอให้สอบถามนายทะเบียนกลางก็ได้
แต่คำขอนั้นต้องทำตามแบบที่สำนักทะเบียนกลางได้จัดพิมพ์ขึ้น และต้องเสียค่าธรรมเนียมรายละสี่บาท
เมื่อได้ชำระค่าธรรมเนียมต่อนายทะเบียนต้นทางแล้ว จึงให้นายทะเบียนรับคำขอนั้นส่งไปยังนายทะเบียนกลางโดยเร็ว
ข้อ ๑๒
ถ้ามีผู้ขอให้นายทะเบียนไปจดทะเบียนสมรสหรือจดทะเบียนการรับรองบุตร
นอกสำนักทะเบียน ให้นายทะเบียนเรียกค่าธรรมเนียมรายละยี่สิบบาท ส่วนพาหนะให้ผู้ขอจัดหาให้ต่างหาก
กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๘
ธำรงนาวาสวัสดิ์
รักษาการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
[เอกสารแนบท้าย]
๑. คำร้องขอจดทะเบียนสมรส (คร. ๑)
๒. คำร้องขอจดทะเบียนการหย่า (คร. ๕)
๓. คำร้องขอจดทะเบียนการรับรองบุตร (คร. ๙)
๔. คำร้องขอจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรม (คร. ๑๓)
๕. คำร้องขอจดทะเบียนเลิกการรับบุตรบุญธรรม (คร. ๑๖)
(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
พัชรี/ผู้จัดทำ
๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ
[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๒/-/หน้า ๑๓๕๕/๑ ตุลาคม ๒๔๗๘
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติจดทะเบียนครอบครัว พุทธศักราช 2478 (Office of the Council of State). Retrieved via LawPlayer, https://lawplayer.com/th/act/pythainlp_2b50d2c9100fbebb
ที่มา: ระบบกลางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
Thai official texts excluded from copyright (Copyright Act B.E. 2537 s.7);開放資料層 CC BY 署名
本頁資料來源:สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (OCS)·整理提供:法律人 LawPlayer· lawplayer.com