ข้อ ๒
ภายใต้บังคับข้อ ๓ และข้อ ๔ ค่าชดเชยรายจ่ายที่เป็นทุนให้หักได้ตามอัตราร้อยละของมูลค่าต้นทุนตามประเภทรายจ่ายที่เป็นทุน
ดังต่อไปนี้
(๑) อาคาร
อาคารถาวร ร้อยละ
๕
อาคารชั่วคราว ร้อยละ
๑๐๐
(๒) เครื่องบินและอุปกรณ์เครื่องบิน ร้อยละ
๓๓ ๑/๓
(๓) ต้นทุนเพื่อการได้มาซึ่งสัมปทาน ร้อยละ
๑๐
และแหล่งสะสมปิโตรเลียม
(๔) ต้นทุนเพื่อการได้มาซึ่งสิทธิการเช่า
กรณีไม่มีหนังสือสัญญาเช่า ร้อยละ
๑๐
หรือมีหนังสือสัญญาเช่าที่มีข้อกำหนด
ให้ต่ออายุการเช่าได้
โดยเงื่อนไขในการต่ออายุนั้น
เปิดโอกาสให้ต่ออายุ
การเช่ากันได้ต่อ ๆ ไป
กรณีมีหนังสือสัญญาเช่า ร้อยละ
๑๐๐ หารด้วย
ที่ไม่มีข้อกำหนด จำนวนปีอายุการเช่า
ให้ต่ออายุการเช่าได้ และอายุที่ต่อได้รวมกัน
หรือมีข้อกำหนด หรือร้อยละ
๑๐ แล้วแต่
ให้ต่ออายุการเช่าได้ อัตราใดจะสูงกว่า
เพียงระยะเวลา
อันจำกัดแน่นอน
(๕) ต้นทุนเพื่อการได้มาซึ่งสิทธิในกรรมวิธี สูตร กู๊ดวิล
เครื่องหมายการค้า สิทธิประกอบกิจการตามใบอนุญาต สิทธิบัตร ลิขสิทธิ์หรือสิทธิอย่างอื่น
กรณีไม่จำกัดอายุการใช้ ร้อยละ
๑๐
กรณีจำกัดอายุการใช้ ร้อยละ
๑๐๐ หารด้วย
จำนวนปีอายุการใช้
(๖) รายจ่ายที่เป็นทุนอย่างอื่นซึ่งมิใช่ (๑) (๒) (๓) (๔)
และ (๕) และซึ่งมิใช่เป็นรายจ่ายที่เป็นทุนเพื่อการได้มาซึ่งที่ดิน
(ก) รายจ่ายที่เป็นทุนที่จ่ายไปเพื่อ ร้อยละ
๒๐
ให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินที่มีรูปร่าง
(ข) รายจ่ายที่เป็นทุนที่ไม่เข้า ร้อยละ
๑๐
ลักษณะตาม (ก)
ในกรณีรายจ่ายที่เป็นทุนที่จ่ายไปเพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินที่มีรูปร่าง
ถ้าบริษัทหักค่าชดเชยในบัญชีของตนตามวิธีการบัญชีที่ใช้อัตราค่าชดเชยตามอัตราร้อยละของมูลค่าต้นทุนและของมูลค่าต้นทุนสุทธิไม่เท่ากันในแต่ละปีระหว่างอายุการใช้ทรัพย์สิน
บริษัทจะหักค่าชดเชยตามวิธีนั้นในบางปีเกินอัตราที่กำหนดไว้ข้างต้นก็ได้
แต่จำนวนปีอายุการใช้ทรัพย์สินเพื่อการหักค่าชดเชยต้องไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐๐
หารด้วยจำนวนร้อยละที่กำหนดข้างต้น