ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ
๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๐) ว่าด้วยการจ่ายค่าแห่งธนบัตรชำรุด
ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา พุทธศักราช ๒๔๗๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๓
ในกรณีที่มีผู้ยื่นคำร้องขอให้จ่ายค่าแห่งธนบัตรครึ่งฉบับ ถ้าผู้มีหน้าที่ออกและจัดการธนบัตรพิจารณาเป็นที่พอใจว่า
(ก) ผู้ร้องเป็นเจ้าของคนที่สุดแห่งธนบัตรนั้นทั้งฉบับ
(ข)
ผู้ร้องไม่อาจนำครึ่งหรือส่วนที่ขาดหายมาแสดงเพราะเหตุนอกอำนาจของตน และ
(ค) ธนบัตรครึ่งฉบับนั้นมีอักษร หมวด และเลขหมายประจำธนบัตร
ก็ให้ผู้มีหน้าที่ออกและจัดการธนบัตรจ่ายค่าแห่งธนบัตรนั้นให้แก่ผู้ร้องภายในกำหนดหนึ่งปี
นับแต่วันที่ได้รับธนบัตรนั้นไว้
เว้นแต่ในระหว่างเวลาเช่นว่านี้มีผู้ยื่นคำร้องขึ้นมาภายหลังอีกในเรื่องธนบัตรฉบับเดียวกัน
ในการจ่ายค่าแห่งธนบัตรตามความในวรรคก่อน
ผู้ร้องต้องทำหนังสือสัญญาฉบับหนึ่ง โดยมีบุคคลที่เชื่อถือได้อีกสองคนเป็นผู้ค้ำประกัน
ตามแบบของผู้มีหน้าที่ออกและจัดการธนบัตร
รับรองว่าถ้าต่อไปในขณะใดผู้มีหน้าที่ออกและจัดการธนบัตรมีพยานหลักฐานพิสูจน์ได้ว่า
ผู้ร้องไม่มีสิทธิจะรับค่าแห่งธนบัตรนั้นแล้ว
ผู้ร้องจะคืนค่าแห่งธนบัตรที่ได้รับไปนั้นให้แก่ผู้มีหน้าที่ออกและจัดการธนบัตร
ความในข้อนี้มิให้นำมาใช้บังคับแก่กรณีเกี่ยวกับธนบัตรชนิดราคาต่ำกว่าสิบบาท
เว้นแต่ธนบัตรชนิดราคาห้าบาทที่ผู้มีหน้าที่ออกและจัดการธนบัตรได้รับไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ