ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร
ว่าด้วยการห้ามหยุดหรือจอดรถ ในถนนและซอย (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๖๐
ตามที่มีการออกข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ว่าด้วยการห้ามหยุดหรือจอดรถในถนนและซอย พ.ศ. ๒๕๖๐ ฉบับลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ ไว้แล้วนั้น เนื่องด้วยสภาพการจราจรในปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงไป สาเหตุหนึ่งมาจากปริมาณรถที่เพิ่มมากขึ้น มีการจอดรถไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยทำให้การจราจรไม่คล่องตัว เพื่อเป็นการปลอดภัยและสะดวกในการจราจรแก่ประชาชนผู้ใช้รถใช้ถนนจึงจำเป็นต้องออกข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครเพิ่มเติมให้ทันต่อการแก้ไขปัญหาจราจร
ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๖ ประกอบกับมาตรา ๓๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๖๐ บัญญัติให้กระทำได้ โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยของประชาชน และคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ ๕๒๙/๒๕๕๕ ลงวันที่ ๗ กันยายน ๒๕๕๕ แต่งตั้งผู้บัญชาการตำรวจนครบาลหรือผู้ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติราชการแทน เป็นเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ประกอบกับคำสั่งกองบัญชาการตำรวจนครบาลที่ ๓๑๗/๒๕๕๙ ลงวันที่ ๕ ตุลาคม ๒๕๕๙ เรื่อง การกำหนดลักษณะงานและการมอบหมายอำนาจหน้าที่รับผิดชอบให้รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาลและผู้บังคับการประจำกองบัญชาการตำรวจนครบาล โดยมอบอำนาจให้รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (งานจราจร) กำกับบริหารราชการสั่งและปฏิบัติราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจนครบาล จึงได้ออกข้อบังคับไว้ดังนี้