ประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่อง การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์ และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่า เพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 9

มาตรา อารัมภบท

ประกาศกรมปศุสัตว์

ประกาศกรมปศุสัตว์

เรื่อง

การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์

และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่า

เพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๔ วรรคห้า มาตรา ๓๖ วรรคสอง และมาตรา ๓๙ วรรคสาม

แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

อธิบดีกรมปศุสัตว์จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศกรมปศุสัตว์ว่าด้วยการตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์

และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่า เพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์

และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่าเพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ ให้กระทำโดยพนักงานตรวจโรคสัตว์

การตรวจโรคและตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ก่อนการฆ่าสัตว์

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ เมื่อผู้ประสงค์จะฆ่าสัตว์ในโรงฆ่าสัตว์หรือนอกโรงฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ได้แจ้งชนิดและจำนวนสัตว์ที่จะฆ่า

แหล่งที่มาของสัตว์ที่จะฆ่า วันและเวลาที่จะฆ่าสัตว์

และชื่อของโรงฆ่าสัตว์หรือสถานที่ฆ่าสัตว์ต่อพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่แล้วแต่กรณี

พร้อมทั้งได้ชำระอากรการฆ่าสัตว์ตามกฎหมายแล้ว ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์

ปฏิบัติดังนี้

(๑) ตรวจสอบแหล่งที่มาของสัตว์ ดังนี้

(ก) ประวัติการเลี้ยง การรักษา หรือการฉีดวัคซีน

(ข) ใบอนุญาตเคลื่อนย้ายตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์

หรือหนังสือรับรองแหล่งที่มาของสัตว์เพื่อเข้าโรงฆ่าสัตว์

(ค) ตรวจสอบแบบตอบรับการแจ้งการฆ่าสัตว์

การชำระค่าอากรการฆ่าสัตว์

(๒)

ตรวจสอบสวัสดิภาพสัตว์ที่โรงพักสัตว์อย่างสม่ำเสมอเป็นระบบตั้งแต่เวลาที่สัตว์พักด้วยความความนุ่มนวล

ไม่ทำให้สัตว์ตื่นตกใจ บาดเจ็บ เจ็บปวด ทรมาน หรือเกิดความเครียด

(๓)

ตรวจสุขภาพสัตว์ที่โรงพักสัตว์โดยวิธีสังเกตอาการของสัตว์ ตรวจร่างกาย และอวัยวะของสัตว์

ทั้งนี้

สัตว์ที่จะฆ่าต้องมีสุขภาพปกติ ไม่เป็นโรค

ไม่มีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค

การตรวจสุขภาพสัตว์ตามวรรคหนึ่ง

ต้องไม่ปรากฏว่าสัตว์ที่จะทำการฆ่านั้นเป็นโรคหรือสงสัยว่าเป็นโรค หรือมีสารตกค้าง

หรือสงสัยว่ามีสารตกค้าง

หรือมีลักษณะที่ไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามประกาศกรมปศุสัตว์

เรื่อง

กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์

พ.ศ. ๒๕๕๙

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ในกรณีที่พนักงานตรวจโรคสัตว์มีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่จะฆ่าตามข้อ

๔ เป็นโรค หรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค

หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารให้ดำเนินการดังนี้

(๑) ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งงดการฆ่าสัตว์

และให้แยกสัตว์นั้นไว้เพื่อตรวจพิสูจน์ที่โรงพักสัตว์จนกว่าจะทราบผลทางห้องปฏิบัติการ

(๒)

เก็บตัวอย่างส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการของกรมปศุสัตว์หรือที่กรมปศุสัตว์ให้การรับรอง

และเมื่อทำการตรวจพิสูจน์แล้วปรากฏว่า

(ก) สัตว์ที่จะฆ่านั้นเป็นโรค

หรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามที่อธิบดีประกาศกำหนด

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ปฏิบัติ ดังนี้

๑) ให้มีคำสั่งงดการฆ่าสัตว์นั้น

๒) แจ้งต่อพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่แล้วแต่กรณี

เพื่อดำเนินการคืนอากรการฆ่าสัตว์ให้แก่ผู้ประสงค์จะฆ่าสัตว์ตามกฎหมายด้วย

๓) ในกรณีที่เกิดโรคระบาดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่จะฆ่าเป็นโรคระบาดให้ปฏิบัติตามกฎหมายโรคระบาดสัตว์

(ข) สัตว์ที่จะฆ่านั้นไม่เป็นโรค

ไม่มีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค

และมีความเหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์มีคำสั่งให้ฆ่าสัตว์นั้น

การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์หลังการฆ่าสัตว์

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ เมื่อได้ทำการฆ่าสัตว์เสร็จแล้ว

ก่อนการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ตรวจเนื้อสัตว์

โดยการสังเกต สัมผัส หรือพิสูจน์กลิ่น เพื่อตรวจพิสูจน์เนื้อสัตว์ที่จะพิจารณารับรองให้จำหน่ายนั้นว่าไม่เป็นโรค

หรือสงสัยว่าเป็นโรค หรือมีสารตกค้าง หรือสงสัยว่ามีสารตกค้าง หรือมีลักษณะที่ไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามประกาศกรมปศุสัตว์

เรื่อง กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร

ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

ในระหว่างการตรวจพิสูจน์เนื้อสัตว์ตามวรรคหนึ่ง

พนักงานตรวจโรคสัตว์ต้องระมัดระวังและป้องกันไม่ให้เนื้อสัตว์ที่ตรวจพิสูจน์เกิดการปนเปื้อน

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗

ในกรณีที่พนักงานตรวจโรคสัตว์มีเหตุอันควรสงสัยว่าเนื้อสัตว์นั้นเป็นโรค

หรือมีสารตกค้างที่อาจเป็นอันตรายต่อผู้บริโภค

หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามที่อธิบดีประกาศกำหนด

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ทำการผ่าเนื้อสัตว์หรือเก็บตัวอย่างส่งตรวจพิสูจน์ทางห้องปฏิบัติการของกรมปศุสัตว์หรือที่กรมปศุสัตว์ให้การรับรอง

ถ้าผลการตรวจพิสูจน์เนื้อสัตว์ตามวรรคหนึ่งพบโรค

หรือสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามที่ประกาศกรมปศุสัตว์

เรื่อง กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร

ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งทำลายเนื้อสัตว์นั้นทั้งหมดหรือบางส่วน หรือสั่งให้จัดทำให้เป็นเนื้อสัตว์ที่เหมาะสมสำหรับการบริโภคก่อน

การจัดทำให้เป็นเนื้อสัตว์ที่เหมาะสมสำหรับการบริโภคตามวรรคสอง

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ปฏิบัติดังนี้

(๑)

เนื้อสัตว์ที่ส่วนหนึ่งส่วนใดมีรอยโรคตามประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่อง

กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร

ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙

ถือว่าเนื้อสัตว์ส่วนนั้นไม่เหมาะสมที่จะใช้บริโภคเป็นอาหารให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งให้ทำลายเนื้อสัตว์นั้นทั้งหมด

(๒)

เนื้อสัตว์ที่ส่วนหนึ่งส่วนใดมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้บริโภคเป็นอาหารตามข้อ ๓ ของประกาศกรมปศุสัตว์

เรื่อง กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์

พ.ศ. ๒๕๕๙

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งให้ตัดเนื้อสัตว์ส่วนที่เสียนั้นออกแล้วนำไปทำลายทิ้ง

หากต้องการนำเนื้อสัตว์ส่วนที่เสียนั้นไปบริโภคหรือจะนำไปทำเป็นอาหารสัตว์

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งให้นำไปผ่านกระบวนการให้ความร้อนที่อุณหภูมิ ๑๓๓

องศาเซลเซียส เป็นเวลานาน ๒๐ นาที ที่ความดัน ๓ บาร์

ก่อนใช้เนื้อสัตว์ส่วนนั้นเป็นอาหาร

การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์กรณีสัตว์ตายโดยมิได้ถูกฆ่า

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ การตรวจโรคและการพิสูจน์กรณีสัตว์ตายโดยมิได้ถูกฆ่าเพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์

ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ตรวจสอบแหล่งที่มาของสัตว์ ประวัติการเลี้ยง การรักษา

หรือการฉีดวัคซีน ประวัติการเคลื่อนย้าย และดำเนินการตามหมวด ๒ โดยอนุโลม

การรายงาน

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์

รายงานการตรวจโรคและพิสูจน์โรคสัตว์ตามประกาศนี้ให้อธิบดีกรมปศุสัตว์ทราบทุกเดือนภายในวันที่

๕ ของเดือนถัดไป

การรายงานตามวรรคหนึ่ง

ให้ใช้แบบรายงานการตรวจโรคและพิสูจน์โรคสัตว์ที่กรมปศุสัตว์กำหนด

ประกาศ

ณ วันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐

อภัย สุทธิสังข์

อธิบดีกรมปศุสัตว์

พัชรภรณ์/อัญชลี/จัดทำ

๖ ตุลาคม ๒๕๖๐

ปริญสินีย์/ตรวจ

๒๗ พฤศจิกายน

๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๔๕ ง/หน้า ๑๐/๔ ตุลาคม ๒๕๖๐