ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 334) เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พักสำหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศกำหนด

• จำนวนมาตรา: 4

มาตรา อารัมภบท

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 334)

เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พักสําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศกําหนด

อาศัยอํานาจตามความในกฎกระทรวง ฉบับที่ 335 (พ.ศ. 2561) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 340 (พ.ศ. 2561) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พักสําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศกําหนด ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้เพิ่มบทนิยามดังต่อไปนี้ ต่อจากคําว่า “ผู้ประกอบกิจการโฮมสเตย์ไทย” ในข้อ 1 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้(ฉบับที่ 322) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พักสําหรับการเดินทาง

ท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศก าหนด ลงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2561

“ผู้ประกอบกิจการสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม” หมายความว่า ผู้ประกอบกิจการให้บริการที่พักในสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม

“สถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม” หมายความว่า สถานที่พักที่มีจํานวนห้องพักในอาคารเดียวกันหรือหลายอาคารรวมกันไม่เกินสี่ห้องและมีจํานวนผู้พักรวมกันทั้งหมดไม่เกินยี่สิบคน ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อให้บริการที่พักชั่วคราวสําหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน อันมีลักษณะเป็นการประกอบกิจการเพื่อหารายได้เสริม และได้แจ้งให้นายทะเบียนทราบตามแบบที่รัฐมนตรีว่าการ

กระทรวงมหาดไทยกําหนด ตามข้อ 1 แห่งกฎกระทรวง ก าหนดประเภทและหลักเกณฑ์การประกอบธุรกิจโรงแรม พ.ศ. 2551

“ธนาคาร” หมายความว่า ธนาคารพาณิชย์ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน และธนาคารที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น และได้ทําบันทึกข้อตกลงกับกรมสรรพากรซึ่งเป็นข้อตกลงการรับส่งข้อมูลการรับชําระค่าบริการท่องเที่ยวของผู้ประกอบธุรกิจนําเที่ยวที่รับชําระค่าบริการโดย QR Code สําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ตามที่กําหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ 335 (พ.ศ. 2561) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย กฎกระทรวง ฉบับที่ 340 (พ.ศ. 2561) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร ข้อ 2 ให้ยกเลิกความในข้อ 2 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 322) เรื่อง ก าหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้ เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พักสําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศก าหนด ลงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2561 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ผู้มีเงินได้ได้จ่ายเป็นค่าบริการ หรือค่าที่พัก สําหรับการเดินทางท่องเที่ยว ในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่่ตามที่กําหนด ในกฎกระทรวง ฉบับที่ 335 (พ.ศ. 2561) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 340 (พ.ศ. 2561) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วย การยกเว้นรัษฎากร ที่ได้จ่ายไปตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้

(1) เป็นการจ่ายค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจน าเที่ยว สําหรับ

(ก) การเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใด ที่อธิบดีประกาศกําหนดโดยคําแนะนําของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

(ข) การเดินทางท่องเที่ยวในท้องที่ใดท้องที่หนึ่งในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศกําหนดโดยคําแนะนําของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาร่วมกับท้องที่ในเขตจังหวัดอื่น ซึ่งเป็นเส้นทางท่องเที่ยวที่ได้รับการรับรองจากกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

(2) เป็นการจ่ายค่าที่พักในท้องที่ใดท้องที่หนึ่งในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขต พื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศกําหนดโดยคําแนะนําของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ดังนี้

(ก) ค่าที่พักในโรงแรม ที่ได้จ่ายให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรม

(ข) ค่าที่พักโฮมสเตย์ไทยที่ได้รับการรับรองมาตรฐานโฮมสเตย์ไทยจากกรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ที่ได้จ่ายให้แก่ผู้ประกอบกิจการโฮมสเตย์ไทย

(ค) ค่าที่พักในสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม ที่ได้จ่ายให้แก่ผู้ประกอบกิจการสถานที่พัก ที่ไม่เป็นโรงแรม

(3) เป็นผู้มีเงินได้ซึ่งมีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา แต่ไม่รวมถึงห้างหุ้นส่วนสามัญ หรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล และให้ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจํานวนที่ได้จ่ายจริง แต่รวมกันทั้งหมดแล้ว ไม่เกิน 15,000 บาท

(4) กรณีสามีหรือภริยามีเงินได้ฝ่ายเดียว ให้ยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่สามีหรือภริยาซึ่งเป็น ผู้มีเงินได้ตามจํานวนที่ผู้มีเงินได้ได้จ่ายจริง แต่รวมกันทั้งหมดแล้วไม่เกิน 15,000 บาท

(5) กรณีสามีภริยาต่างฝ่ายต่างมีเงินได้

(ก) ถ้าต่างฝ่ายต่างยื่นรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินที่ตนได้รับ หรือแยกยื่นรายการ และเสียภาษีเฉพาะส่วนที่เป็นเงินได้พึงประเมิน ตามมาตรา 40 (1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยไม่ถือเป็นเงินได้ของอีกฝ่ายหนึ่ง ตามมาตรา 57 ฉ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ต่างฝ่ายต่างได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ ตามจํานวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 15,000 บาท

(ข) ถ้าสามีภริยาตกลงยื่นรายการและเสียภาษีรวมกัน โดยถือเอาเงินได้พึงประเมิน ของตนเป็นเงินได้ของสามีหรือภริยาอีกฝ่ายหนึ่ง ตามมาตรา 57 ฉ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ผู้มีเงินได้ ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามจํานวนที่ได้จ่ายจริง เฉพาะส่วนที่ไม่เกิน 15,000 บาท และได้รับยกเว้น ภาษีเงินได้ส่วนของสามีหรือภริยาได้ตามจํานวนที่ได้จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 15,000 บาท”

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ 4 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 322) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้ เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการหรือค่าที่พักสําหรับการเดินทางท่องเที่ยวในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือในเขตพื้นที่ ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศก าหนด ลงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2561 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ 4 ผู้มีเงินได้ต้องมีหลักฐานการรับเงินจากผู้ประกอบธุรกิจนําเที่ยว ผู้ประกอบธุรกิจ โรงแรม ผู้ประกอบกิจการโฮมสเตย์ไทย หรือผู้ประกอบกิจการสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม โดยหลักฐาน ดังกล่าวต้องระบุชื่อของผู้มีเงินได้ จํานวนเงิน วัน เดือน ปีที่จ่ายเงิน ท้องที่ในจังหวัดท่องเที่ยวรองหรือ เขตพื้นที่ท่องเที่ยวอื่นใดที่อธิบดีประกาศกําหนดโดยคําแนะนําของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และสําหรับ (1) หลักฐานการรับชําระค่าบริการตามข้อ 2 (1) (ข) ผู้ประกอบธุรกิจนําเที่ยวต้อง ระบุลําดับที่ของเส้นทางท่องเที่ยวที่ได้รับการรับรองจากกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในหลักฐาน การรับเงินด้วย (2) หลักฐานการรับชําระค่าที่พักตามข้อ 2 (2) (ค) ผู้ประกอบกิจการสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม ต้องระบุเลขที่รับแจ้งและจังหวัด ตามหนังสือรับแจ้งสถานที่พักที่ไม่เป็นโรงแรม ที่ออกโดย นายทะเบียนกระทรวงมหาดไทยด้วย กรณีที่ผู้มีเงินได้ได้ช าระค่าบริการสําหรับการเดินทางท่องเที่ยวตามข้อ 2 (1) (ก) และ (ข) ให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจนําเที่ยวผ่านธนาคารโดย QR Code และผู้ประกอบธุรกิจนําเที่ยวดังกล่าวได้มีการทําสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรตั้งตัวแทน และมอบอํานาจให้ธนาคารส่งข้อมูลการรับชําระค่าบริการนั้น ให้กรมสรรพากร โดยกําหนดให้ธนาคารจัดส่งข้อมูลการรับชําระค่าบริการให้กรมสรรพากรภายในวันที่ 7 มกราคม ของปีถัดไป ตามรูปแบบและวิธีการนําส่งข้อมูลที่ธนาคารทําไว้กับกรมสรรพากร ข้อมูลการรับชําระค่าบริการที่ธนาคารส่งให้กรมสรรพากรดังกล่าว ถือเป็นหลักฐานการใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ของผู้มีเงินได้ ตามประกาศนี้ โดยไม่ต้องแสดงหลักฐานการรับเงินตามวรรคหนึ่งต่อเจ้าพนักงานประเมิน”

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2561 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561

ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2562

เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ

(นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ)

อธิบดีกรมสรรพากร