ข้อ ๒ กรณีการกันสํารองตามมูลเหตุเฉพาะของลูกหนี้แต่ละราย กําหนดให้กันสํารองไว้ ดังนี้
(1) ส่วนดอกเบี้ยค้างชําระ ในกรณีที่ลูกหนี้ไม่สามารถชําระหนี้ได้ตาม กําหนด ให้กันสํารองไว้เท่ากับจํานวนดอกเบี้ยที่ได้รับรู้เป็นรายได้ไปแล้วทั้งจํานวน
(2) ส่วนเงินต้น ให้กันสํารองไว้เป็นอัตราร้อยละของเงินต้น ตามระยะ เวลาที่ลูกหนี้ผิดนัดชําระหนี้เงินต้นหรือดอกเบี้ย ดังนี้
(ก) ลูกหนี้ค้างชําระเงินต้นหรือดอกเบี้ยเกินกว่า 1 เดือน แต่ไม่เกิน 3 เดือนนับแต่วันครบกําหนดชําระ ให้กันสํารองไว้ไม่เกินร้อยละ 2 ของเงินต้นที่ค้างชําระทั้งหมด
(ข) ลูกหนี้ค้างชําระเงินต้นหรือดอกเบี้ยเกินกว่า 3 เดือน แต่ไม่เกิน 6 เดือนนับแต่วันครบกําหนดชําระ ให้กันสํารองไว้ไม่เกินร้อยละ 20 ของเงินต้นที่ค้างชําระทั้งหมด
(ค) ลูกหนี้ค้างชําระเงินต้นหรือดอกเบี้ยเกินกว่า 6 เดือน แต่ไม่เกิน 12 เดือนนับแต่วันครบกําหนดชําระ ให้กันสํารองไว้ไม่เกินร้อยละ 50 ของเงินต้นที่ค้างชําระทั้งหมด
(ง) ลูกหนี้ค้างชําระเงินต้นหรือดอกเบี้ยเกินกว่า 12 เดือนนับแต่วันครบกําหนดชําระ ให้กันสํารองไว้ไม่เกินร้อยละ 100 ของเงินต้นที่ค้างชําระทั้งหมด