กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2507) ออกตามความในพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. 2507 (ฉบับ Update ล่าสุด)

• จำนวนมาตรา: 6

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง

ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๐๗)

ออกตามความในพระราชบัญญัติกักพืช

พ.ศ. ๒๕๐๗[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ มาตรา ๑๑ และมาตรา ๒๗

แห่งพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. ๒๕๐๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรออกกฎกระทรวงไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑

การนำเข้าซึ่งสิ่งต้องห้าม ให้ปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อกำหนด ดังต่อไปนี้

(๑) นำเข้าทางด่านตรวจพืชต่อไปนี้

ก. ด่านตรวจพืชท่าเรือกรุงเทพฯ

ข. ด่านตรวจพืชท่าอากาศยานกรุงเทพฯ

ค. ด่านตรวจพืชไปรษณีย์กลางกรุงเทพฯ

(๒)

ที่หีบห่อสิ่งต้องห้ามต้องมีบัตรอนุญาตให้นำเข้าของอธิบดีกรมกสิกรรม

(๓) ต้องส่งสิ่งต้องห้ามโดยตรงถึงอธิบดีกรมกสิกรรม

ถ้าเจ้าของนำสิ่งต้องห้ามเข้ามาด้วยตนเองให้ส่งมอบแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ ณ

ด่านตรวจพืช

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒

การนำผ่านราชอาณาจักรซึ่งสิ่งต้องห้าม ให้ติดบัตรอนุญาตให้นำผ่านของอธิบดีกรมกสิกรรมที่หีบห่อสิ่งต้องห้าม

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓

การนำเข้าหรือนำผ่านราชอาณาจักรซึ่งสิ่งกำกัด เมื่อมาถึงด่านตรวจพืช ให้เจ้าของแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

ณ ด่านตรวจพืชแห่งนั้นตามแบบใบแจ้งของกรมกสิกรรม

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔

การนำเข้าหรือนำผ่านราชอาณาจักรซึ่งสิ่งไม่ต้องห้าม ให้เจ้าของแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

ณ ด่านตรวจพืช หรือด่านศุลกากร ตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕[๒] (ยกเลิก)

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖[๓] (ยกเลิก)

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๗

พลเอก สุรจิต จารุเศรนี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร

[เอกสารแนบท้าย]

๑.

ใบแจ้งการนำเข้าหรือนำผ่านราชอาณาจักรซึ่งสิ่งไม่ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติกักพืช

พ.ศ. ๒๕๐๗

๒.

อัตราค่าธรรมเนียม

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๐ และมาตรา

๑๑ แห่งพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. ๒๕๐๗

กำหนดให้ผู้นำเข้าหรือนำผ่านซึ่งสิ่งต้องห้าม หรือสิ่งกำกัด

ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อกำหนดในกฎกระทรวง และให้ผู้นำเข้าหรือนำผ่านซึ่งสิ่งไม่ต้องห้ามแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงต้องออกกฎกระทรวงนี้

เพื่อให้การเป็นตามมาตราดังกล่าว

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. ๒๕๐๗[๔]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ

เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมที่กำหนดตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๐๗)

และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๐๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. ๒๕๐๗

ไม่เหมาะสมกับภาวการณ์ในปัจจุบัน สมควรกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมใหม่ และกำหนดการยกเว้นค่าธรรมเนียมดังกล่าวรวมไปถึงราชการส่วนภูมิภาคและราชการส่วนท้องถิ่นด้วย

จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

จุฑามาศ/ผู้จัดทำ

๖ พฤษภาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม

๘๑/ตอนที่ ๕๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๑๙ มิถุนายน ๒๕๐๗

[๒]

บทเฉพาะกาล

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔

(พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. ๒๕๐๗

[๓]

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔

(พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. ๒๕๐๗

[๔] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓/๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๖