กฎกระทรวง
กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม(ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๓ และมาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
การรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมของบุคคลดังต่อไปนี้ไม่ต้องทำการทดลองเลี้ยงดู
(๑) ผู้ซึ่งเป็นญาติสืบสายโลหิตโดยตรงทางฝ่ายบิดาของเด็กที่ผู้นั้นจะรับเป็นบุตรบุญธรรม
เช่น ทวด ปู่ ย่า ลุง ป้า หรือ อา ของเด็ก ในกรณีที่บิดามารดาของเด็กไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน
หรือบิดาของเด็กไม่ได้จดทะเบียนรับรองบุตร
(๒)
ผู้ซึ่งขอรับบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสนี้ได้จดทะเบียนสมรสมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือน
หรือจดทะเบียนสมรสน้อยกว่าหกเดือน
แต่เด็กเคยอยู่ร่วมกับคู่สมรสดังกล่าวมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
(๓)
ผู้ซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมประชาสงเคราะห์ให้อุปการะเลี้ยงดูเด็กที่ถูกทอดทิ้งแบบครอบครัวอุปถัมภ์
และได้ให้การอุปการะเลี้ยงดูเด็กนั้นมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี โดยมีผลการเลี้ยงดูเด็กเป็นที่น่าพอใจ
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๕
อเนก สิทธิประศาสน์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมบางประเภทมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเด็กมาก่อนที่จะขอรับเด็กนั้นเป็นบุตรบุญธรรม
เช่น เป็นญาติสืบสายโลหิตโดยตรงทางฝ่ายบิดาของเด็ก
หรือเป็นผู้ซึ่งขอรับบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งเป็นบุตรบุญธรรม
หรือเป็นผู้ซึ่งอุปการะเด็กที่ถูกทอดทิ้งแบบครอบครัวอุปถัมภ์ของกรมประชาสงเคราะห์มาแล้ว
ถ้าข้อเท็จจริงปรากฏว่าบุคคลดังกล่าวมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเด็ก
สมควรยกเว้นการทดลองเลี้ยงดูเด็กให้แก่บุคคลเหล่านั้นเพื่อให้เด็กได้มีโอกาสรับสิทธิประโยชน์จากการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเร็วขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
พัชรี/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่
๑๐๖/หน้า ๑๕/๙ ตุลาคม ๒๕๓๕