ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลจาน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 13

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

เรื่อง

การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)

พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลจานโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลจานและนายอำเภอกันทรารมย์

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลจาน เรื่อง

การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจานตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว

ในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่าข้าราชการหรือพนักงาน ส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าหน้าที่พนักงานท้องถิ่นปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติ

การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลจาน

“การเลี้ยงสัตว์”

หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

“การปล่อยสัตว์”

หมายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์

รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์

“เจ้าของสัตว์”

หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย

“สถานที่เลี้ยงสัตว์”

หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์

หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“ที่หรือทางสาธารณะ”

หมายความว่า

สถานหรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมโดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด

ต่อไปนี้

(๑)

กำหนดจำนวน ประเภทและชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง

(๒)

กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์

(๓)

กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์

นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว

เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

(๑)

จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์โดย

มีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและกาจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกลักษณะ

(๒)

รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมม

จนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง

(๓)

เมื่อสัตว์ตายลง

เจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค

ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ให้ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น

ควันและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

ในกรณีที่สัตว์นั้นตายลงโดยมิทราบเหตุ

หรือต้องสงสัยว่าเป็นโรคที่อาจเป็นอันตรายต่อมนุษย์ให้เจ้าของสัตว์แจ้งต่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขภายใน

๒๔ ชั่วโมง เพื่อป้องกันโรคหรืออันตรายที่อาจเกิดมาจากซากสัตว์นั้น

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์

เพื่อป้องกันอันตรายเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์

(๕)

ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน

ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม

กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวและมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน

(๖)

ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน

เว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์และได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๗)

ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม

(๘)

ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ

ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลจาน

กรณีการเลี้ยงสัตว์ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์

หรือเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมาก เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขอย่างเคร่งครัด

เพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์

และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรค

หรือเหตุรำคาญอันเกิดจากการเลี้ยงสัตว์ดังนี้

(๑)

การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานเลี้ยงสัตว์

ต้องทำรางระบายน้ำโสโครกไปให้พ้นจากที่นั่นต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำสาธารณะ

(๒)

ห้ามมิให้ระบายน้ำเสียลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะโดยตรงและน้ำที่ต้องระบายลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะนั้นต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้สาธารณะ

(๓)

ต้องจัดให้มีระบบกักเก็บน้ำหรือบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสม

ก่อนปล่อยลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะทั้งนี้ต้องทำให้ไม่เกิดกลิ่นเหม็นจนสร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อาศัยข้างเคียง

ตามความวรรคหนึ่งมาตรฐานของน้ำที่ปล่อยออกจากระบบบำบัดน้ำเสียสู่แหล่งน้ำให้เป็นไปตามมาตรฐานของกรมควบคุมมลพิษ

(๔)

ต้องทำความสะอาด กวาดล้างสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ

(๕) ต้องรักษาสถานที่ อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน

แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์

เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้เป็นระเบียบร้อยเสมอ

เขตองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ ดังต่อไปนี้

๑)

สุนัข

๒) แมว

๓) ช้าง

๔) โค

๕)

กระบือ

๖) แกะ

๗) แพะ

๘) สุกร

๙) ไก่

๑๐)

เป็ด

๑๑)

ห่าน

๑๒)

สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภท

และชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติมในกรณีทีปรากฏว่าสัตว์นั้นก่อให้เกิดความรำคาญหรือเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับความเดือดร้อนหรือเป็นอันตรายต่อการดำรงชีพของผู้อื่น

ทั้งนี้

โดยอาจควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เฉพาะในเขตท้องที่ใดที่หนึ่ง

หรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลจาน

(๖)

ต้องมีที่รองรับมูลฝอย

และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอเพื่อประโยชน์ในการควบคุมเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ควบคุม

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ในกรณีเจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ

๕ โดยไม่ปรากฏเจ้าของ

ให้พนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลจาน

แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อหักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง

เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลจาน

ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์

และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตน มิก่อให้เกิดรำคาญแก่ผู้อื่น

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น

พนักงานเจ้าหน้าที่ เจ้าพนักงานสาธารณสุข พบสัตว์ในที่หรือสาธารณะ

ซึ่งอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

หรือเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยไม่ปราศจากเจ้าของให้เจ้าพนักงานถิ่นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควร

ในระหว่างการจับสัตว์

หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใด ทำให้สัตว์บาดเจ็บ หากเป็นเหตุที่โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้น

และเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร

ทางองค์การบริหารส่วนตำบลจานจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

กรณีตามวรรคสอง

ถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าวบุคคลที่สามย่อมมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้

โดยองค์การบริหารส่วนตำบลจานจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้น

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ เมื่อได้จับสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ ๘

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะประกาศแจ้งให้เจ้าของทราบและให้มารับสัตว์คืนภายใน ๓๐

วันนับตั้งแต่วันที่จับสัตว์มากักไว้โดยประกาศไว้ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลจาน หรือที่เปิดเผยเมื่อพ้นกำหนด ๓๐ วันแล้ว

ไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์

ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลจาน

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ กรณีที่กักสัตว์ไว้

อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาด

เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้ว

ให้เก็บนั้นไว้แทนตัวสัตว์

กรณีสัตว์ตาย

หรือป่วยหรือไม่ควรจำหน่ายต่อไป

หรือเป็นโรคที่ติดต่อที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายได้

ในกรณีที่ไม่มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดตามข้อ

๘ เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลจานตามจำนวนที่จ่ายจริงด้วย

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา

๔๔ วรรคหนึ่งแห่ง พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลจาน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจานรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ

ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ.

๒๕๖๐

เฉียบชัย คงพุท

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจาน

ปวันวิทย์/จัดทำ

๒๐

สิงหาคม ๒๕๖๑

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง/หน้า ๒๐๑/๘ มิถุนายน ๒๕๖๑