ข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทการแต่งผม พ.ศ. 2539

• จำนวนมาตรา: 18

มาตรา อารัมภบท

ข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก

ข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก

เรื่อง

การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทการแต่งผม พ.ศ. ๒๕๓๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับตำบล

เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทการแต่งผม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ มาตรา ๓๒, ๘๙

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖)

ออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ที่

๒/๒๕๓๕ เรื่อง แต่งตั้งเจ้าพนักงานสาธารณสุขตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.

๒๕๓๕ ลงวันที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก

และโดยอนุมัติของนายอำเภอหนองบุนนาก ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า “ข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก

เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทแต่งผม พ.ศ. ๒๕๓๕”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้ใช้บังคับนี้นับแต่วันที่ได้ประกาศโดยเปิดเผยที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลแล้ว

๗ วัน

บรรดาข้อบังคับ

ระเบียบ คำสั่งอื่น ๆ

ในส่วนที่ได้บัญญัติไว้แล้วในข้อบังคับนี้หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบังคับนี้ให้ใช้ข้อบังคับนี้แทน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

หัวหน้าส่วนสาธารณสุของค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก

“การแต่งผม” หมายความรวมตลอดถึง การตัดผม การนวด

การโกนผม ขน หนวด หรือเครา หรือการตัดหนวด การกันหน้าหรือคอ การตัดหรือจัดทรงผม

การสระผม การย้อมผม รวมทั้งการนวดหน้าและการแต่งหน้า บรรดาซึ่งกระทำแก่คน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้กิจการการแต่งผม

เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมให้ลักษณะที่เป็นการและให้ถือว่าเป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ห้ามมิให้บุคคลใดตั้งหรือใช้สถานที่แห่งหนึ่งแห่งใดประกอบกิจการแต่งผมเมื่อพ้นกำหนด

๙๐ วัน นับแต่วันประกาศใช้บังคับนี้ภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก

เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ ผู้มีความประสงค์ประกอบกิจการแต่งผมต้องยื่นเรื่องราวขอรับใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดไว้

เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาเห็นสมควรก็ให้ออกใบอนุญาตให้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการแต่งผมต้องมีเครื่องหมายสำหรับสถานที่ทำด้วยไม้แก้วกระเบื้องเคลือบหรือวัตถุใดที่ถาวร

มีลักษณะเป็นแผ่นหรือกลมเป็นรูปทรงกระบอกกว้าง หรือวัดเส้นผ่าศูนย์กลางกว้าง ๑๒

ซม. ยาว ๔๐ ซม. ระบายหรือเคลือบสีแดง สลับขาว เป็นเกลียวตามแบบตัวอย่างที่กำหนดไว้

ติดหรือตั้งไว้ในที่ที่เห็นได้ชัดเจนหน้าสถานที่รับจ้างแต่งผม

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ สถานที่ประกอบกิจการแต่งผมต้องมีเครื่องใช้อันจำเป็น

(๑)

เก้าอี้นั่งหรือนอนที่มั่นคงและสะอาดสำหรับผู้รับการแต่งผมนั่ง

(๒)

ผ้าคลุมตัวสีขาวและสะอาดสำหรับคุมตัวผู้รับการแต่งผมกับผมเปรอะเปื้อน

(๓)

ผ้าขาวสะอาดสำหรับการพันคอ

เพื่อป้องกันมิให้ผ้าคลุมตัวสัมผัสต้นคอของผู้รับการแต่งผม

(๔)

ผ้าขนหนูขาวสะอาดสำหรับเช็ดหน้า เช็ดคอ และเช็ดศีรษะของผู้รับการแต่งผม

(๕)

กรรไกร มีดโกน หวี และแปรงสำหรับปัดผม

(๖)

สบู่สำหรับฟอกตัวหรือสำหรับโกนหนวด น้ำยาไลโซนแรงร้อยละ ๕ หรือแอลกอฮอล์บริสุทธิ์

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ห้ามมิให้ผู้ใดกระทำการดังต่อไปนี้ในสถานที่ประกอบกิจการแต่งผม

คือ

(๑)

ใช้เป็นสถานที่สะสมหรือจำหน่ายอาหาร

(๒)

ใช้เป็นที่นอนหรือที่อาศัยของคนป่วย

(๓)

ใช้เป็นที่เลี้ยงสัตว์

เป็นที่เก็บสินค้าที่ไม่เกี่ยวข้องกับการแต่งผมหรือประโยชน์ส่วนอื่น ๆ อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ในการขอรับใบอนุญาตตามอัตราท้ายข้อบังคับนี้

แต่ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ประกอบกิจการแต่งผมซึ่งเป็นหรือมีเหตุอันควรเชื่อว่าเป็นโรคเรื้อน

วัณโรค คุดทะราด

ลมบ้าหมูหรือให้รวมถึงกรณีที่บริวารของผู้ประกอบกิจการแต่งผมเป็นโรคดังกล่าวด้วย

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง

ให้ใช้ได้เฉพาะสถานที่แห่งเดียว

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ผู้ประกอบกิจการแต่งผมต้องแต่งกายให้สะอาดและในขณะทำการแต่งผมต้องสวมเสื้อคลุมที่สะอาดมีสีขาวหรือตามแบบที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนดไว้

(๑)

ผู้ให้บริการแต่งผมต้องล้างมือด้วยสบู่และน้ำสะอาดแล้วเช็ดมือให้แห้งเสียก่อน

(๒)

เมื่อจะทำการแต่งผมผู้ให้บริการต้องล้างมือด้วยสบู่และน้ำสะอาดแล้วเช็ดมือให้แห้งเสียก่อน

(๓)

ผ้าพันคอและผ้าขนหนูดังระบุไว้ในข้อ ๙ (๓) และ (๔)

ผืนหนึ่งให้ใช้กับผู้รับการแต่งผมเพียงครั้งเดียว

และต้องนำไปซักฟอกเสียให้สะอาดก่อนจึงจะนำมาใช้ได้อีก

(๔)

กรรไกร มีดโกน หวีและเครื่องใช้อื่น ๆ

ที่ใช้ในการแต่งผมต้องล้างทำความสะอาดด้วยน้ำยากไลโซน ๕ เปอร์เซ็นต์ หรือแอลกอฮอล์

๗๐ เปอร์เซ็นต์ ทุกครั้งหลังจากได้ใช้แต่งผมให้แก่ผู้รับการแต่งผมคนหนึ่ง

แล้วจะต้องเช็ดให้แห้งเก็บไว้ในที่สะอาดจึงจะนำมาใช้ได้อีก

(๕)

ต้องรักษาแปรงสำหรับปัดผมให้สะอาดอยู่เสมอ

เมื่อใช้แปรงผมให้ผู้รับการแต่งผมคนหนึ่งแล้วต้องปัดเศษผมออก

และทำความสะอาดทุกครั้ง

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ในการแต่งผมห้ามใช้เวชภัณฑ์ดังต่อไปนี้

(๑)

เวชภัณฑ์ซึ่งปรุงด้วยสารหนูหรือปรอท

(๒)

เวชภัณฑ์ที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขได้แจ้งให้ทราบว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรใช้ในการแต่งผม

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ ห้ามมิให้ผู้ใช้บริการแต่งผมทำการแต่งผมแก่ผู้ที่ปรากฏหรือมีเหตุควรเชื่อว่าเป็นโรคติดต่อดังต่อไปนี้อันน่าจะแพร่ไปเพราะการแต่งผม

คือ โรคเรื้อน วัณโรค คุดทะราด

หรือโรคผิวหนังที่เกิดจากเชื้อราหรือเชื้อจุลินทรีย์อันเป็นที่น่ารังเกียจ

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการแต่งผมอยู่ก่อนวันที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับ

ให้ใช้ได้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ผู้ใดประกอบกิจการแต่งผมโดยไม่ได้รับใบอนุญาตหรือฝ่าฝืนข้อบังคับนี้มีความผิดตามมาตรา

๗๑, ๗๓ และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ให้ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก

มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๐

ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙

ทองขาว ประสาทไทย

ประธานกรรมการบริหาร

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก

[เอกสารแนบท้าย]

๑.

บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตท้ายข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก เรื่อง

การควบคุมกิจการเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ประเภทการแต่งผม พ.ศ. ๒๕๓๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๒

จุฑามาศ/ปรับปรุง

๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๖๖ ง/หน้า ๘๓/๔ พฤษภาคม ๒๕๕๒