ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (สำหรับผู้ที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติไว้ใน ปี พ.ศ. 2547)

• จำนวนมาตรา: 7

มาตรา อารัมภบท

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ

(สําหรับผู้ที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติไว้ใน ปี พ.ศ. 2547)

อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับ หมายถึงคนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา ซึ่งได้จัดทําทะเบียนประวัติหรือบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร และได้รับอนุญาตให้ทํางานตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติ ซึ่งได้ไปรายงานตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าว เพื่อยื่นขอรับใบอนุญาตทํางานภายในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และให้หมายความรวมถึงบุตรของคนต่างด้าวดังกล่าว ที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติหรือบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติและยังไม่บรรลุนิติภาวะ หรือบุตรที่เกิดในราชอาณาจักรระหว่างบิดา มารดา ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้กรมการจัดหางานส่งเอกสารหลักฐานการอนุญาตทํางาน ให้กรมการปกครองเพื่อจัดทําบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรให้คนต่างด้าวดังกล่าว ตามเงื่อนไขที่ผู้อํานวยการทะเบียนกลางกําหนด

สําหรับบุตรของคนต่างด้าวตามข้อ 1 ที่ประสงค์จะทํางานให้ไปรายงานตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าว เพื่อขอรับใบอนุญาตทํางาน ตามเงื่อนไขและระยะเวลาที่อธิบดีกรมการจัดหางานกําหนด

คนต่างด้าวที่มีบุตรตามข้อ 1 ซึ่งมิได้ขออนุญาตทํางานตามวรรคสอง ให้นําบุตรพร้อมเอกสารหลักฐานไปรายงานตัวที่สํานักทะเบียนที่คนต่างด้าวมีชื่ออยู่ ตามเงื่อนไขที่ผู้อํานวยการทะเบียนกลางกําหนด

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ มิให้นํามาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาใช้บังคับแก่คนต่างด้าวตามข้อ 1 และข้อ 2 ซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับตามระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้ทํางาน ทั้งนี้ไม่เกินวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศนี้เป็นอันสิ้นผลในกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้

(1) เป็นโรคต้องห้ามตามที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกําหนด หรือเป็นผู้ที่สุขภาพไม่สมบูรณ์แข็งแรงที่เป็นอุปสรรคต่อการทํางานโดยอยู่ในดุลพินิจของแพทย์

(2) ต้องโทษจําคุกตามคําพิพากษาถึงที่สุดของศาล เว้นแต่ความผิดซึ่งได้กระทําโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ

(3) ออกนอกเขตพื้นที่จังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตตามข้อ 6 เว้นแต่

(ก) ได้รับอนุญาตทํางานรับใช้ในบ้าน ให้เคลื่อนย้ายออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาต เพื่อติดตามนายจ้าง สามี หรือภรรยาของนายจ้างไปทําหน้าที่การงานที่รับผิดชอบ โดยนายจ้าง สามี หรือภรรยาของนายจ้างและลูกจ้างจะต้องเดินทางไปด้วยกันและต้องแสดงบัตรประจําตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทุกครั้งที่มีการขอตรวจสอบ

(ข) ได้รับอนุญาตทํางานในกิจการประมงหรือขนถ่ายสินค้าทางน้ํา ให้เคลื่อนย้ายออกนอกท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาตโดยทางเรือ เพื่อไปทํางานในท้องที่ทุกแห่งที่มีท่าเรือทําการประมงทะเล หรือในเส้นทางที่เป็นปกติทางการค้าของกิจการขนถ่ายสินค้าได้ ทั้งนี้มิให้ออกนอกเขตบริเวณท่าเรือที่ทําการประมงทะเลหรือขนถ่ายสินค้า

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายมีอํานาจเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวของคนต่างด้าวตามประกาศนี้ ในกรณีที่หน่วยงานด้านความมั่นคง หรือการรักษาความสงบเรียบร้อยรายงานว่าคนต่างด้าวดังกล่าวมีพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือมีพฤติการณ์น่าเชื่อว่าเป็นภัยต่อสังคมหรือจะก่อเหตุร้ายให้เกิดอันตรายต่อความสงบสุข หรือความปลอดภัยของประชาชน หรือความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ เมื่อมีเหตุจําเป็นต้องออกนอกเขตจังหวัดที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติ หรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทํางาน เพื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ เป็นพยานศาล ได้รับหมายเรียกจากพนักงานสอบสวน มีหนังสือเรียกตัวจากหน่วยงานของรัฐในสังกัดกระทรวงแรงงาน หรือเพื่อการรักษาพยาบาล คนต่างด้าวและผู้ติดตามจะออกนอกเขตจังหวัดได้ เมื่อได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย ในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร หรือได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่จังหวัดอื่น

เมื่อได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนท้องที่ทํางานไปยังท้องที่จังหวัดอื่นตามกฎหมายว่าด้วยการทํางานของคนต่างด้าวหรือได้รับอนุญาตให้ทํางานกับนายจ้างใหม่และต้องออกนอกเขตจังหวัดที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติหรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทํางานให้นําความในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ คนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา กลุ่มอื่นซึ่งได้มีมติคณะรัฐมนตรี มติสภาความมั่นคงแห่งชาติ หรือคําสั่งของกระทรวงมหาดไทย กําหนดแนวทางปฏิบัติเป็นการเฉพาะ ไม่อยู่ในข่ายการอนุญาตตามประกาศฉบับนี้

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2550 เป็นต้นไป

ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2550

อารีย์ วงศ์อารยะ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย