ข้อกำหนด ก.อ. ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. 2521 ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

• จำนวนมาตรา: 2

มาตรา อารัมภบท

ข้อกำหนด ก

ข้อกำหนด ก.อ.

ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ

พ.ศ. ๒๕๒๑

ว่าด้วยความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๕๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๒๑ ก.อ.

กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการ การกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงอันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งไว้

ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำความผิดดังต่อไปนี้

ให้ถือว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงอันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ

(๑)

ทำความผิดต้องรับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุก

โดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก

เว้นแต่ความผิดลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาทที่ไม่เสียหายแก่ราชการเกี่ยวกับหน้าที่ของตน

(๒)

ต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายทุจริตตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลาย

(๓)

กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้บังคับบัญชา หรือต่อคณะกรรมการสอบสวน

ซึ่งผู้บังคับบัญชาแต่งตั้งตามมาตรา ๕๔

(๔)

ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน

และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสอบสวนแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ เมื่อผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริง

หรือสอบสวนชั้นต้นแล้วให้รีบรายงานเสนอตามลำดับจนถึงอัยการสูงสุด

ถ้าผู้บังคับบัญชาหรืออัยการสูงสุดเห็นว่า

ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง อันเป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

ก็ให้อัยการสูงสุดนำเสนอประธาน ก.อ. พิจารณาสั่งลงโทษโดยไม่ต้องสอบสวนก็ได้ ทั้งนี้ ต้องได้รับความเห็นชอบของ ก.อ.

ก่อน

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕

มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓

โอภาส อรุณินท์

ประธาน ก.อ.

ปริยานุช/ผู้จัดทำ

๘ มีนาคม ๒๕๕๓

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ

๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๑๒๓/๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓