กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช 2479 และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2481 (ฉบับ Update ล่าสุด)

• จำนวนมาตรา: 9

มาตรา อารัมภบท

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย

ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙

และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๗ รูปถ่ายของคนต่างด้าวที่จะต้องส่งตามความในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น ต้องเป็นรูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวกเห็นได้ชัดเจนเหมือนตัวจริงขณะนั้น และให้มีขนาดกว้าง ๔ เซนติเมตร ยาว ๖ เซนติเมตร ๓ รูป”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ใบสำคัญประจำตัวนั้น กำหนดอายุเป็น ๒ ชนิด ดังนี้

(ก) ชนิดที่หนึ่ง ใช้ได้หนึ่งปี

(ข) ชนิดที่สอง ใช้ได้ห้าปี

ทั้งนี้ นับแต่วันที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว จะขอรับใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔[๒] ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัวดังนี้

(ก) ชนิดที่ ๑ เป็นเงินยี่สิบบาท

(ข) ชนิดที่ ๒ เป็นเงินแปดสิบบาท

ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่าย ในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้ และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวันเดือนปีในเวลานั้น

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว จะขอต่ออายุเป็นใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ การต่ออายุใบสำคัญประจำตัว ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามชนิดใบสำคัญประจำตัวที่ขอต่ออายุ และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔ แห่งกฎนี้

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ ใบสำคัญประจำตัวซึ่งได้ออกให้ก่อนวันใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ หรือซึ่งยังมิได้กำหนดอายุตามกฎกระทรวงนี้ ให้มีอายุใช้ได้ต่อไปอีกหกสิบวัน นับแต่วันประกาศใช้กฎกระทรวงนี้

ใบสำคัญประจำตัวที่กล่าวนี้ เมื่อหมดอายุจะต้องขอต่ออายุใหม่ และในกรณีเช่นนี้ให้นำความในข้อ ๔ ข้อ ๕ และ ข้อ ๖ แห่งกฎนี้มาใช้บังคับ

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๘ ท้ายกฎนี้

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙[๓] การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหายนั้น ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมห้าบาท และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวงนี้โดยอนุโลม

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒

พิบูลสงคราม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำร้องขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว (แบบ ท.ต. ๘)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๔]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๕]

เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ

๒๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๖/-/หน้า ๔๖๒/๒๔ เมษายน ๒๔๘๒

[๒] ข้อ ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑

[๓] ข้อ ๙ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑

[๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๗/หน้า ๖๔๖/๓ ธันวาคม ๒๔๘๙

[๕] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๓๑/หน้า ๕๔๖/๓๐ พฤษภาคม ๒๔๙๓