ข้อ ๗๓
ข้อ ๗๓ พนักงานพ้นสภาพการเป็นพนักงาน ในกรณี ดังต่อไปนี้ (๑) ตาย (๒) ครบเกษียณอายุ (๓) ลาออกและได้รับอนุญาตให้ลาออกหรือการลาออกมีผล (๔) ถูกสั่งให้ออกจากงานตามข้อ ๗๖ (๕) ถูกสั่งลงโทษปลดออกหรือไล่ออก
ระเบียบคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน ว่าด้วยการบริหารงานบุคคลของสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน พ.ศ. 2551 (ฉบับ Update ล่าสุด) หมวด ๑๓
หน้านี้เรียบเรียงจากฉบับของแหล่งข้อมูลทางการ ณ ช่วงเวลาหนึ่ง การแก้ไขหรือการยกเลิกในภายหลังอาจยังไม่ปรากฏ โปรดตรวจสอบผลใช้บังคับจากฉบับทางการ
ข้อ ๗๔
ข้อ ๗๔ ให้พนักงานที่ครบเกษียณอายุพ้นสภาพการเป็นพนักงานนับตั้งแต่วันถัดจากวันสิ้นปีงบประมาณที่พนักงานอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
ข้อ ๗๕
ข้อ ๗๕ พนักงานผู้ใดประสงค์จะลาออกจากงาน ให้ยื่นหนังสือขอลาออกต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับ โดยยื่นหนังสือขอลาออกล่วงหน้าวันที่ประสงค์จะลาออกไม่น้อยกว่าสามสิบวัน เพื่อให้เลขาธิการ เป็นผู้พิจารณาอนุญาตแล้วจึงให้ออกจากงานได้ เว้นแต่พนักงานในระดับผู้บริหารระดับสูงและผู้บริหารอาวุโส ต้องได้รับการพิจารณาอนุญาตจากคณะกรรมการ ในกรณีที่ผู้ประสงค์จะลาออกยื่นหนังสือขอลาออกล่วงหน้าวันที่ประสงค์จะลาออกน้อยกว่าสามสิบวัน และเลขาธิการหรือคณะกรรมการ แล้วแต่กรณี เห็นว่ามีเหตุผลและความจำเป็นจะอนุญาตให้ลาออกตามวันที่ประสงค์จะลาออกก็ได้ ในกรณีเลขาธิการหรือคณะกรรมการ แล้วแต่กรณี พิจารณาเห็นว่ามีความจำเป็นเพื่อประโยชน์ของสำนักงานจะยับยั้งการลาออกไว้เป็นเวลาไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ประสงค์จะลาออกก็ได้ พร้อมทั้งแจ้งเหตุผลให้ผู้ขอลาออกทราบ เมื่อครบกำหนดเวลาที่ยับยั้งแล้วให้การลาออกมีผลตั้งแต่วันถัดจากวันที่ครบกำหนดเวลาที่ยับยั้ง
ข้อ ๗๖
ข้อ ๗๖ เลขาธิการมีอำนาจสั่งให้พนักงานออกจากงานโดยได้รับเงินบำเหน็จตอบแทนได้ เว้นแต่พนักงานในระดับผู้บริหารระดับสูง และผู้บริหารอาวุโส ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ ในกรณีดังต่อไปนี้ (๑) เมื่อพนักงานผู้ใดเจ็บป่วยไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ของตนได้โดยสม่ำเสมอโดยคำวินิจฉัยของแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่ง (๒) เมื่อพนักงานผู้ใดขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๑๕ (๓) เมื่อพนักงานผู้ใดไม่สามารถปฏิบัติงานให้มีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลในระดับอันเป็นที่พอใจของทางสำนักงาน (๔) เมื่อพนักงานผู้ใดต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกในความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษหรือต้องรับโทษจำคุกโดยคำสั่งของศาล ซึ่งยังไม่ถึงกับจะต้องถูกลงโทษปลดออกหรือไล่ออก (๕) เมื่อสำนักงานเลิก หรือยุบส่วนงานหรือตำแหน่งที่พนักงานปฏิบัติหน้าที่อยู่ โดยสำนักงานต้องแจ้งวันที่และเหตุผลให้พนักงานผู้ได้รับคำสั่งให้ออกจากงานทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าหกสิบวัน (๖) เมื่อพนักงานผู้ใดหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ บกพร่องในหน้าที่ หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ ถ้าผู้นั้นปฏิบัติงานต่อไปจะเป็นการเสียหายแก่สำนักงาน (๗) เมื่อพนักงานผู้ใดมีกรณีถูกสอบสวนว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และผลการสอบสวนไม่ได้ความแน่ชัดพอที่จะลงโทษตาม ๖๘ วรรคหนึ่ง แต่มีมลทินหรือมัวหมองในกรณีที่ถูกสอบสวน ถ้าให้ปฏิบัติงานต่อไปจะเป็นการเสียหายแก่สำนักงาน ในกรณีพนักงานต้องถูกเลิกจ้างตามวรรคหนึ่ง (๑) ถึง (๔) ให้มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามข้อ ๗๗ และในกรณีพนักงานถูกเลิกจ้างตามวรรคหนึ่ง (๕) ให้มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามข้อ ๗๘
ข้อ ๗๗
ข้อ ๗๗ สำนักงานจะจ่ายค่าชดเชยการเลิกจ้างให้แก่พนักงานตามระยะเวลาและอัตรา ดังนี้ (๑) พนักงานซึ่งทำงานติดต่อกันครบหนึ่งร้อยยี่สิบวัน แต่ไม่ครบหนึ่งปี โดยรวมวันหยุด วันลา และวันที่สำนักงานสั่งให้หยุดงาน จะได้รับค่าชดเชยไม่น้อยกว่าเงินเดือนอัตราสุดท้ายสามสิบวัน (๒) พนักงานที่ทำงานติดต่อกันครบหนึ่งปี แต่ไม่ครบสามปี โดยรวมวันหยุด วันลา และวันที่สำนักงานสั่งให้หยุดงาน จะได้รับค่าชดเชยไม่น้อยกว่าเงินเดือนอัตราสุดท้ายเก้าสิบวัน (๓) พนักงานที่ทำงานติดต่อกันครบสามปี แต่ไม่ครบหกปี โดยรวมวันหยุด วันลา และวันที่สำนักงานสั่งให้หยุดงาน จะได้รับค่าชดเชยไม่น้อยกว่าเงินเดือนอัตราสุดท้ายหนึ่งร้อยแปดสิบวัน (๔) พนักงานที่ทำงานติดต่อกันครบหกปี แต่ไม่ครบสิบปี โดยรวมวันหยุด วันลา และวันที่สำนักงานสั่งให้หยุดงาน จะได้รับค่าชดเชยเท่ากับเงินเดือนอัตราสุดท้ายสองร้อยสี่สิบวัน (๕) พนักงานที่ทำงานติดต่อกันครบสิบปีขึ้นไป โดยรวมวันหยุด วันลา และวันที่สำนักงานสั่งให้หยุดงาน จะได้รับค่าชดเชยเท่ากับเงินเดือนอัตราสุดท้ายสามร้อยวัน อัตราเงินเดือนของพนักงานซึ่งต้องคำนวณเป็นรายวันให้คำนวณจากอัตราเงินเดือนหารด้วยสามสิบ
ข้อ ๗๘
ข้อ ๗๘ ในกรณีที่สำนักงาน มีความจำเป็นที่ต้องเลิก หรือยุบส่วนงานหรือตำแหน่งงานในสำนักงานอันเนื่องจากการปรับปรุงหน่วยงาน หรือการบริการของสำนักงานจะจ่ายค่าชดเชยพิเศษให้พนักงาน ดังต่อไปนี้ (๑) ค่าชดเชยตามข้อ ๗๗ และ (๒) ค่าชดเชยพิเศษแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเท่ากับเงินเดือนอัตราสุดท้ายหกสิบวันในกรณีที่สำนักงานมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า หรือแจ้งล่วงหน้าน้อยกว่าหกสิบวัน และ (๓) ค่าชดเชยพิเศษเท่ากับเงินเดือนอัตราสุดท้ายสิบห้าวันต่อการทำงานครบหนึ่งปี ในกรณีพนักงานผู้นั้นได้ปฏิบัติงานติดต่อกันครบหกปีขึ้นไป ทั้งนี้ การจ่ายเงินชดเชยในกรณีนี้เมื่อรวมแล้วต้องไม่เกินเงินเดือนอัตราสุดท้ายสามร้อยหกสิบวัน และเพื่อประโยชน์ในการคำนวณค่าชดเชยพิเศษ กรณีระยะเวลาทำงานไม่ครบหนึ่งปี ถ้าเศษของระยะเวลาทำงานมากกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวันให้นับเป็นการทำงานครบหนึ่งปี การอุทธรณ์
กลับไปที่ ระเบียบคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน ว่าด้วยการบริหารงานบุคคลของสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน พ.ศ. 2551 (ฉบับ Update ล่าสุด) ฉบับเต็ม
ตัวบทในหน้านี้คัดลอกตามต้นฉบับจากข้อมูลเปิดของหน่วยงานราชการ ดูที่มาได้ที่บรรทัดแสดงที่มาด้านล่าง
ที่มา: ระบบกลางทางกฎหมาย law.go.th (สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา).
ค้นต่อจากนี้
ระเบียบคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน ว่าด้วยการบริหารงานบุคคลของสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน พ.ศ. 2551 (ฉบับ Update ล่าสุด) ฉบับเต็มสารบัญและตัวบทฉบับเต็ม เพื่ออ่านมาตรานี้พร้อมบริบทและมาตราก่อนหลังกฎหมายของประเทศนี้ฉบับเต็มกฎหมายไทย: เรียกดูตามประเภทและปีจัดกลุ่มตามประเภทกฎหมายและปีที่ประกาศ จึงหากฎหมายประเภทเดียวกันฉบับอื่นได้เรียกดูตามประเภทและปีกฎหมายไทย: ขอบเขตข้อมูลในเว็บไซต์นี้มีชุดข้อมูลอะไรบ้าง มาจากหน่วยงานราชการแห่งใด และปรับปรุงถึงวันไหนภาพรวมข้อมูลของประเทศนี้