ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 25

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

เรื่อง

กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ.

๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

ว่าด้วยการกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑

แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗

ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)

พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕

แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติและนายอำเภอจังหาร

จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า

“ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ประกาศ

หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้

หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“สถานประกอบกิจการ” หมายความว่า

สถานที่ที่ใช้้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา

๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ดำเนินกิจการ” หมายความว่า

ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น

“การค้า” หมายความว่า

การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม การเกษตร การผลิต หรือให้บริการใด ๆ

เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า

“คนงาน” หมายความว่า

ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ

“กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ”

หมายความว่า กิจการที่มีกระบวนการผลิตหรือกรรมวิธีการผลิต

กิจการเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์

หรือกิจการเกี่ยวกับการบริการที่ก่อให้เกิดมลพิษหรือสิ่งที่ทำให้เกิดโรค

ซึ่งจะมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนที่อยู่ในบริเวณข้างเคียงนั้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องมลพิษทางอากาศ ทางน้ำ ทางดิน

ทางเสียง แสง ความร้อน ความสั่นสะเทือน รังสี ฝุ่นละออง เขม่า เถ้า เป็นต้น

“มลพิษทางเสียง”

หมายความว่า

สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษความสั่นสะเทือน”

หมายความว่า สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางอากาศ”

หมายความว่า

สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“มลพิษทางน้ำ”

หมายความว่า

สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน

“อาคาร”

หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า

สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

“ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า

ข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการตามมาตรา

๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข”

หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น”

หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการตามมาตรา

๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้กิจการประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

(๑)

กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์

(๑.๑)

การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลาน หรือแมลง

(๑.๒)

การเลี้ยงสัตว์ปีก

(๑.๓)

การเลี้ยงสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ

(๒)

กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์หรือผลิตภัณฑ์

(๒.๑)

การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป

(๒.๒)

การสะสมหนังสัตว์ที่ยังไม่ได้ฟอก

(๓)

กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม

(๓.๑)

การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า

ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๒)

การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๓)

การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง

ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด

และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๔)

การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋

(๓.๕)

การประกอบกิจการการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ

(๓.๖)

การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภคยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน

(๓.๗)

การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๓.๘)

การผลิตน้ำ แข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำ หน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน

(๔)

กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร

(๔.๑)

การสีข้าวด้วยเครื่องจักร

(๔.๒)

การผลิต การสะสมปุ๋ย

(๔.๓)

การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร

(๕)

กิจการเกี่ยวกับโลหะหรือแร่ ได้แก่ การผลิตโลหะที่เป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร

อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ

(๖)

กิจการที่เกี่ยวข้องกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล

(๖.๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ

การปะผุ การพ่นสี การพ่นสารกันสนิมยานยนต์

(๖.๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ

การซ่อม การปรับแต่ง ระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์

เครื่องจักร หรือเครื่องกล

(๖.๓) การปะ การเชื่อมยาง

(๗) กิจการที่เกี่ยวกับไม้

(๗.๑) การประดิษฐ์ไม้ หวาย

เป็นสิ่งของเครื่องจักร หรือการพ่น

การทาสารเคลือบเงาสีหรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย

(๗.๒) การเผาถ่าน

หรือการสะสมถ่าน

(๘) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ

(๘.๑) การประกอบกิจการสปาเพื่อสุขภาพ

เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๘.๒) การประกอบกิจการ อาบ อบ

นวด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๘.๑)

หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๘.๓)

การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน

(๘.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

(๘.๔) การประกอบกิจการโรงแรม

หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน

(๘.๕) การประกอบการสวนสนุก

ตู้เกม

(๘.๖)

การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งตัดผม

เว้นแต่เป็นกิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม

(๙) กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ

ได้แก่ การเย็บปักผ้า การทอผ้าด้วยเครื่องจักรหรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕

กี่ขึ้นไป

(๑๐) กิจการเกี่ยวกับ หิน ดิน

ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๐.๑)

การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๐.๒) การสะสม การผสมซีเมนต์

หินทรายหรือวัตถุที่คล้ายคลึง

(๑๐.๓)

การผลิตภาชนะดินหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา

(๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม

ถ่านหิน สารเคมี

(๑๑.๑) การผลิต การบรรจุ

การสะสม การขนส่งก๊าซ

(๑๑.๒) การผลิต การกลั่น

การสะสม การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ

(๑๒) กิจการอื่น ๆ

(๑๒.๑) การผลิต

การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อุปกรณ์ไฟฟ้า

(๑๒.๒) การสะสมวัตถุ

หรือสิ่งของชำรุดใช้แล้วหรือเหลือใช้

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ สถานประกอบกิจการที่ต้องการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้

ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง

หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ

หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงาน

หรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย

แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน

วัด ศาสนา โบราณสถาน โรงเรียนสถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ

ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน หรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้

ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน

ให้เป็นไปตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

โดยคำนึงถึงลักษณะและประเภทของการประกอบกิจการซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญ

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ ผู้ประกอบกิจการตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ

๕

ทั้งที่เป็นการค้าและไม่เป็นการค้าจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์อันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ

ดังต่อไปนี้

(๑)

สถานที่ตั้งจะต้องไม่ตั้งอยู่ในบริเวณที่น่าจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

พื้นทำด้วยวัตถุถาวรทำความสะอาดง่าย

(๒)

จัดให้มีระบบการระบายน้ำทิ้งและหรือระบบบำบัดน้ำเสียอย่างเพียงพอและถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๓) จัดให้มีแสงสว่างและทางระบายอากาศเพียงพอและถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๔)

จัดให้มีระบบการกำจัดสิ่งปฏิกูล มูลฝอย

การกำจัดมลพิษที่เกิดจากกระบวนการผลิตที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๕)

จัดให้มีการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพและระบบการป้องกันอุบัติเหตุอัคคีภัย

(๖) จัดให้มีห้องน้ำ ห้องส้วม

จำนวนเพียงพอและถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๗)

จัดให้มีระบบป้องกันการปนเปื้อนในผลิตภัณฑ์โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ที่เป็น “อาหาร”

(๘) จัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาด

โดยเฉพาะกิจการที่เกี่ยวกับการผลิตอาหาร

(๙)

จัดให้มีระบบการรักษาความสะอาด เครื่องมือ เครื่องใช้

อุปกรณ์และสถานที่ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๑๐) จัดให้มีการป้องกัน กลิ่น

เสียง แสง รังสี ความสั่นสะเทือน สิ่งมีพิษ ฝุ่นละออง เขม่าเถ้า มูลหรือสิ่งอื่นใด

ๆ ซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญ

(๑๑)

การปฏิบัติอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ

ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ

ข้อบังคับ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ ๕

จะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจผ่อนผันผู้ขอรับใบอนุญาตงดเว้นการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ

๗ เพียงเท่าที่เห็นสมควร

หรือจะเปลี่ยนแปลงอย่างใดเพื่อให้เหมาะแก่การค้าซึ่งให้ควบคุมก็ได้

มาตรา ข้อ ๑๑

ข้อ ๑๑ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้พิจารณาแล้วเห็นว่าผู้ขอรับใบอนุญาตได้ปฏิบัติการครบถ้วนตามความในข้อ

๗ ข้อ ๘ และการอนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบที่กำหนดภายในสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามข้อบัญญัติจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ

ดังต่อไปนี้

(๑)

ต้องรักษาเครื่องมือเครื่องใช้ในการประกอบการค้าทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอ ถ้าวัตถุแห่งการค้านั้นจักใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง

และสัตว์พาหะนำโรค

(๒)

ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลไม่เป็นที่เพาะพันธุ์แมลง

และสัตว์พาหะนำโรคได้

และต้องมีการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

(๓) ถ้าจะเปลี่ยนแปลง แก้ไข

หรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน

(๔)

ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข

หรือผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น เข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ

เครื่องใช้

ตลอดจนวิธีประกอบการค้านั้นได้ในเวลาอันสมควรเมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

(๕)

การปฏิบัติอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งระเบียบ

ข้อบังคับและประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ ๕

จะต้องนำสำเนาหลักฐาน ดังต่อไปนี้ มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

(๑)

บัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน

(๓) หลักฐานอื่น ๆ

ที่เกี่ยวข้อง

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะต้องดำเนินการออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าตามข้อ

๕ ทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ ๙ และหลักฐานตามข้อ ๑๓ ถูกต้องครบถ้วนแล้ว

ในกรณีที่มีเหตุอันจำเป็น เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจดำเนินการได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งสามารถขยายเวลาออกไปได้อีกสองครั้ง

ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน โดยจะมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้ง

ให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งหรือตามที่ขยายเวลาได้แล้วนั้น

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันทำการนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่มารับภายในเวลาที่กำหนดถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าประเภทใดที่ประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการค้าเช่นนั้นต่อไปจะต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้กำหนดสามสิบวันก่อนวันสิ้นอายุใบอนุญาต

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อ ๑๑

และขอต่ออายุใบอนุญาตตามข้อ ๑๕

จะต้องชำระค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาต

หรือวันที่ยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาต แล้วแต่กรณี

ผู้ประกอบกิจการค้าที่มาขอต่ออายุใบอนุญาตรายใดไม่ชำระค่าธรรมเนียมตามกำหนดเวลาในวรรคหนึ่งจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่จะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัตินี้

ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง

ให้ใช้สำหรับกิจการค้าประเภทเดียว และสำหรับสถานที่แห่งเดียว

ถ้าประกอบกิจการค้าซึ่งกำหนดให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกัน

ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว ประเภทอื่นให้เรียกเก็บเพียงกึ่งอัตรา

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ได้ออกใบอนุญาต

และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป

ให้ยื่นคำร้องบอกเลิกกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าจะต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ กรณีใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้ที่ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดพร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑)

เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีการสูญหาย หรือถูกทำลาย

(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุด

การขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์และวิธีการตามข้อ

๘ และข้อ ๑๒ โดยอนุโลม

และให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ

ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้

(๑)

คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๑

(๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ

กอ. ๒

(๓)

คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๓

(๔) คำขออนุญาตต่าง ๆ ให้ใช้แบบ

กอ. ๔

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาต

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้

และถ้าผู้รับคำสั่งไม่แก้ไขหรือไม่ปรับปรุงภายในเวลาที่กำหนด

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใบอนุญาตภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้ารายใดถูกพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

หรือต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้

หรือการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามวรรคหนึ่ง ก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการค้าที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ ผู้ประกอบกิจการค้ารายใดไม่ปฏิบัติตามหรือปฏิบัติฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้

ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกกฎ

ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อการปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วนั ที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐

สมจิตร

เขวาลำธาร

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแสนชาติ

เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐

๒. แบบคำขอใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ กอ. ๑)

๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(แบบ กอ. ๒)

๔. แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาต (แบบ

กอ. ๓)

๕. คำขออนุญาตการต่าง ๆ (แบบ

กอ. ๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พิมพ์มาดา/จัดทำ

๑๑

กันยายน ๒๕๖๑

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๔๕ ง/หน้า ๒๓๕/๒๒ มิถุนายน ๒๕๖๑