ข้อ ๒
วิชาชีพทางกฎหมายอย่างอื่น คือ
(๑) อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ในมหาวิทยาลัยของรัฐ ซึ่งคณบดีหรือตำแหน่งที่เทียบเท่ารับรองว่าได้สอนวิชากฎหมายในคณะนิติศาสตร์
ในวิชาใดวิชาหนึ่งหรือหลายวิชาดังนี้ กฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กฎหมายอาญา
กฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา กฎหมายลักษณะพยานหลักฐาน
กฎหมายล้มละลาย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม
กฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง กฎหมายปกครอง
กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา กฎหมายภาษีอากร กฎหมายแรงงาน
หรือกฎหมายการค้าระหว่างประเทศมาแล้วตามแบบที่กำหนดท้ายข้อกำหนดนี้
(๒) ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น ตำแหน่งนิติกร ซึ่งผู้บังคับบัญชารับรองว่าได้ปฏิบัติงานในหน้าที่นิติกรตามมาตรฐานในสายงานนิติกร
ที่ ก.พ. กำหนด ตามแบบที่กำหนดท้ายข้อกำหนดนี้
(๓) พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำแหน่งซึ่งทำหน้าที่พนักงานสอบสวนและผู้บังคับบัญชารับรองว่าได้ปฏิบัติงานในหน้าที่พนักงานสอบสวนมาแล้ว
ไม่น้อยกว่า ๒๐ เรื่อง ตามแบบที่กำหนดท้ายข้อกำหนดนี้
(๔) ข้าราชการตำแหน่งเจ้าหน้าที่สืบสวนสอบสวน สำนักงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในวงราชการ
ซึ่งผู้บังคับบัญชารับรองว่าได้ปฏิบัติงานในหน้าที่เจ้าหน้าที่สืบสวนสอบสวนมาแล้ว
ไม่น้อยกว่า ๒๐ เรื่อง ตามแบบที่กำหนดท้ายข้อกำหนดนี้
(๕) ข้าราชการตำแหน่งนักวิชาการตรวจเงินแผ่นดิน (วุฒิทางกฎหมาย)
สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน ซึ่งผู้บังคับบัญชารับรองว่าได้ปฏิบัติงานด้านกฎหมายอย่างแท้จริงในหน้าที่นักวิชาการตรวจเงินแผ่นดิน
(วุฒิทางกฎหมาย) ตามมาตรฐานในสายงานนิติการที่ ก.พ. กำหนด ตามแบบที่กำหนดท้ายข้อกำหนดนี้
(๖) เป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจตำแหน่งนิติกร
ซึ่งผู้บังคับบัญชารับรองว่าได้ปฏิบัติงานในหน้าที่นิติกร
ตามแบบที่กำหนดท้ายข้อกำหนดนี้