ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราวในคดีความผิดลหุโทษ
และความผิดที่มีโทษปรับสถานเดียว
พ.ศ. ๒๕๔๔[๑]
โดยที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๐๘ (๑) บัญญัติให้พิจารณาความหนักเบาแห่งข้อหาประกอบการวินิจฉัยคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวเป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งและในมาตรา
๑๑๐ วรรคสอง ยังได้บัญญัติไว้ว่า ในคดีที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงไม่เกินสามปี
จะปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกันเลยก็ได้ แต่ในทางปฏิบัติปรากฏว่า การสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในคดีดังกล่าวมักจะกำหนดให้ต้องมีประกันและหลักประกันอยู่เป็นส่วนใหญ่
แม้ในคดีความผิดลหุโทษหรือความผิดที่มีโทษปรับสถานเดียว
ทั้งในบางครั้งประกันและหลักประกันที่กำหนดก็ยังสูงเกินสมควรอย่างมากอันเป็นการผิดไปจากวัตถุประสงค์ของกฎหมาย
เพื่อให้การปฏิบัติของศาลยุติธรรมในเรื่องการปล่อยชั่วคราวในคดีความผิดลหุโทษและความผิดที่มีโทษปรับสถานเดียวดำเนินไปโดยถูกต้องตามวัตถุประสงค์ของกฎหมายและเป็นระเบียบเดียวกัน
สมควรมีการเพิ่มเติมระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ ฉบับที่ ๘ และคำแนะนำของประธานศาลฎีกาเกี่ยวกับเรื่องการปล่อยชั่วคราวบางประการ
อาศัยอำนาจตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา ๕ ประธานศาลฎีกาวางระเบียบราชการฝ่ายตุลาการของศาลยุติธรรมเพิ่มเติมไว้ดังนี้