ข้อ ๓ ประสิทธิภาพของห้ามล้อเท้าสำหรับรถ เมื่อทดสอบในขณะรถเปล่า ต้องเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด ดังนี้
(๑) กรณีทดสอบด้วยเครื่องทดสอบห้ามล้อรถยนต์
(ก) แรงห้ามล้อของทุกล้อรวมกันต้องไม่น้อยกว่า ๕๐ เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักรถ และ
(ข) ความแตกต่างของแรงห้ามล้อระหว่างล้อขวาและล้อซ้ายของเพลาหน้าและเพลาท้ายต้องไม่เกิน ๘ เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักรถลงเพลานั้น
ในกรณีที่รถมีเพลาหน้าหรือเพลาท้ายมากกว่า ๑ เพลา ความแตกต่างระหว่างผลรวมของแรงห้ามล้อด้านขวาและผลรวมของแรงห้ามล้อด้านซ้ายของเพลาชุดนั้นต้องไม่เกิน ๘ เปอร์เซ็นต์ของน้ำหนักรถที่ลงเพลาชุดนั้น
(๒) กรณีทดสอบบนทางวิ่ง
(ก) รถที่มีความเร็วสูงสุดเกิน ๘๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ให้ใช้ความเร็วในการทดสอบที่ ๕๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งระยะทางที่รถหยุดได้ต้องไม่เกิน ๒๐ เมตร โดยให้นับจากจุดที่เริ่มเหยียบคันบังคับห้ามล้อเท้าจนถึงจุดที่รถหยุดนิ่ง
(ข) รถที่มีความเร็วสูงสุดไม่เกิน ๘๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ให้ใช้ความเร็วในการทดสอบที่ ๓๕ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งระยะทางที่รถหยุดได้ต้องไม่เกิน ๑๒ เมตร โดยให้นับจากจุดที่เริ่มเหยียบคันบังคับห้ามล้อเท้าจนถึงจุดที่รถหยุดนิ่ง
(ค) ในขณะทำการทดสอบตาม (ก) หรือ (ข) รถจะต้องไม่เบี่ยงเบนไปทางซ้ายหรือขวาจากแนวทิศทางการวิ่งของรถนั้น
ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
พงศกร เลาหวิเชียร
รองอธิบดี รักษาราชการแทน
อธิบดีกรมการขนส่งทางบก
โสรศ/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๐
โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๘
[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๔ ง/หน้า ๖๗/๑๑ มกราคม ๒๕๕๐
