ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป พ.ศ. 2560

• จำนวนมาตรา: 29

มาตรา อารัมภบท

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

เรื่อง

การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป

พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

ว่าด้วยเรื่องการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล

พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา

๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งโดยได้รับความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

และนายอำเภอโคกสำโรง จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า “ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป

พ.ศ. ๒๕๖๐”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ

ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้

“สิ่งปฏิกูล” หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น

“มูลฝอยทั่วไป” หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุ

ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์

หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น

และหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน

“เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

“เจ้าพนักงานสาธารณสุข” หมายความว่า

เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

“อาคาร”

หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้

“ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความว่า

สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ การเก็บ ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งให้เป็นอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่ง

องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งอาจร่วมกับหน่วยงานของรัฐหรือราชการส่วนท้องถิ่นอื่นดำเนินการภายใต้ข้อตกลงร่วมกันก็ได้

ในกรณีที่มีเหตุอันสมควรองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

อาจมอบให้บุคคลใดดำเนินการตามวรรคหนึ่งแทนภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

หรืออาจอนุญาตให้บุคคลใดเป็นผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ

ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไป โดยทำเป็นธุรกิจ

หรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการก็ได้

บทบัญญัติตามข้อนี้ และข้อ ๑๑ มิให้ใช้บังคับกับการจัดการของเสียอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน

แต่ให้ผู้ดำเนินกิจการโรงงานที่มีของเสียอันตราย และผู้ดำเนินกิจการรับทำ การเก็บ

ขน หรือกำจัดของเสียอันตรายดังกล่าว

แจ้งการดำเนินกิจการเป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ

ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

การจัดการสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปให้ปฏิบัติ ดังต่อไปนี้

(๑) ห้ามมิให้ผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง

หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปในที่หรือทางสาธารณะ เป็นต้นว่า

ถนน ตรอก ซอย แม่น้ำ คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ ฯลฯ

เว้นแต่ในที่ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งจัดไว้ให้

(๒) ห้ามมิให้ผู้ใดนำสิ่งปฏิกูลไปในทางสาธารณะ

หรือที่สาธารณะอื่นใด เว้นแต่จะได้ใส่ภาชนะหรือที่เก็บมิดชิดไม่ให้มีสิ่งปฏิกูลหรือกลิ่นรั่วออกมาข้างนอก

(๓) ห้ามผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง สิ่งปฏิกูลลงในที่รองรับมูลฝอยทั่วไป

(๔) เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ

ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไปที่ถูกสุขลักษณะอย่างเพียงพอและเหมาะสม

ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ

ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป ให้องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งมีอำนาจประกาศกำหนดเขตพื้นที่การให้บริการและระเบียบการเก็บ

ขน

และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปหรือเขตพื้นที่การอนุญาตให้บุคคลใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บ

ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไป โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการตามข้อ

๑๑ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

มาตรา ข้อ ๘

ข้อ ๘ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่การให้บริการเก็บ

ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งหรือเขตพื้นที่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งมอบให้บุคคลอื่นดำเนินการแทนจะต้องเสียค่าธรรมเนียมการให้บริการเก็บ

ขน แก่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๙

ข้อ ๙ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ ซึ่งอยู่นอกบริเวณเก็บ ขน สิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปตามข้อ ๗

ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไป ตามคำแนะนำ

ของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

มาตรา ข้อ ๑๐

ข้อ ๑๐ ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่า

อาคารหรือสถานที่ประเภทใดในบริเวณใดควรทำการเก็บ ขน

และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปให้ถูกสุขลักษณะยิ่งขึ้น

เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะมีหนังสือแจ้งเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้นทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน

หรือเมื่อได้ปิดประกาศไว้ในที่เปิดเผยบริเวณที่อาคารนั้นหรือสถานที่นั้นตั้งอยู่เป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน

นับแต่ประกาศแล้ว เมื่อครบกำหนดสิบห้าวันแล้วเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ต้องให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น

หรือบุคคลผู้ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น เก็บ ขน

และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยทั่วไปจากอาคารหรือสถานที่นั้น

โดยเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๑๒

ข้อ ๑๒ ผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ

ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยทั่วไป

โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้

(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ

(๒) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

(๓) อื่น ๆ ได้แก่

แผนผังแสดงระบบการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไป

รายชื่อบุคลากรที่มีคุณสมบัติตามกำหนด จบการศึกษาด้านสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

หรือด้านอนามัยสิ่งแวดล้อม หรือผ่านการอบรมหลักสูตรสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

หรือมีประสบการณ์ในการประกอบอาชีพเกี่ยวกับกิจการการรับทำการเก็บ ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปอย่างน้อย ๑ ปี จำนวนรถบริการเก็บ ขน จำนวนคน

จำนวนอุปกรณ์ เป็นต้น

มาตรา ข้อ ๑๓

ข้อ ๑๓ ผู้ขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๒ จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข

ดังต่อไปนี้

(ก) ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขนสิ่งปฏิกูล

(๑) ต้องมีพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล (รถดูดส้วม) ซึ่งมีคุณลักษณะดังนี้

(๑.๑) ได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งทางบก

(๑.๒)

ส่วนของรถที่ใช้ขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องปกปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่นและสัตว์แมลงพาหะนำโรคได้

มีฝาปิด-เปิดอยู่ด้านบน

(๑.๓)

มีปั๊มดูดสิ่งปฏิกูลและติดตั้งมาตรวัดปริมาณของสิ่งปฏิกูลด้วย

(๑.๔)

ท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลต้องอยู่ในสภาพที่ดี ไม่รั่วซึม

(๑.๕)

มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ เช่น ถังตักน้ำ ไม้กวาด น้ำยาฆ่าเชื้อโรค

(เช่น ไลโซน ๕%)

(๑.๖) ต้องจัดให้มีการแสดงข้อความที่ตัวพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูลให้รู้ว่าเป็นพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล

เช่น “รถดูดสิ่งปฏิกูล” เป็นต้น

และต้องแสดงเลขทะเบียนใบอนุญาตประกอบกิจการ ชื่อหน่วยงานที่เป็นผู้ออกใบอนุญาต

ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการ ด้วยตัวอักษรไทย

ซึ่งมีขนาดที่เห็นได้ชัดเจนตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งประกาศกำหนด

(๒) ต้องจัดให้มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง

รองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง สำหรับผู้ปฏิบัติงาน

(ข)

ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูล

(๑) ต้องมีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๒) กรณีที่ไม่มีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลของตนเองต้องแสดงหลักฐานว่าจะนำสิ่งปฏิกูลไปกำจัด

ณ แหล่งกำจัดที่ถูกสุขลักษณะแห่งใด

(ค) ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ

ขนมูลฝอยทั่วไป

(๑) รถที่ใช้ขนถ่ายมูลฝอยทั่วไปจะต้องมีตัวถังปิดผนังต้องทำด้วยวัสดุทนทาน

ทำความสะอาดได้ง่าย ไม่รั่วซึม

หรือใช้ผ้าใบคลุมปิดมิดชิดและต้องติดตั้งภาชนะรองรับน้ำชะมูลฝอย

ใต้ท้องรถในระหว่างการขนส่ง

(๒)

ผู้ขับขี่และผู้ปฏิบัติงานประจำยานพาหนะต้องมีความรู้เกี่ยวกับมูลฝอยทั่วไปโดยผ่านการอบรมการป้องกันและอันตรายจากขยะ

(๓) ต้องขนอย่างสม่ำเสมอตามวันและเวลาที่กำหนด

โดยคำนึงถึงปริมาณของมูลฝอยทั่วไปและสถานที่จัดเก็บ เว้นแต่กรณีมีเหตุจำเป็น

(๔)

ผู้ขับขี่ยานพาหนะมูลฝอยทั่วไปและผู้ปฏิบัติประจำยานพาหนะขนมูลฝอยทั่วไปต้องระมัดระวังมิให้มูลฝอยทั่วไปและภาชนะสำหรับบรรจุมูลฝอยตกหล่นในระหว่างขนส่ง

(๕) ต้องจัดให้มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง

รองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง สำหรับผู้ปฏิบัติงาน

(๖) ต้องมีเส้นทางเคลื่อนย้ายที่แน่นอน

เพื่อป้องกันเหตุรำคาญและการรบกวนชุมชนหรือพื้นที่รถวิ่งผ่าน

(ง)

ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดมูลฝอยทั่วไป

(๑) ต้องเป็นระบบกำจัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล

(๒)

ต้องมีข้อกำหนดหลักเกณฑ์ที่ป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและประชาชนข้างเคียง

(๓) ต้องควบคุมเศษขยะมูลฝอย กลิ่น แมลงและพาหะนำโรค

เพื่อป้องกันปัญหารบกวนด้านสุขภาพอนามัยและสภาพที่ไม่น่าดู

(๔) ต้องจัดเตรียมมาตรการป้องกันอัคคีภัย

แผนฉุกเฉินเพื่อแก้ไขปัญหากรณีเครื่องจักรอุปกรณ์เกิดขัดข้อง

หรือเกิดความล่าช้าด้วยสาเหตุอื่นใดในระหว่างปฏิบัติงาน

มาตรา ข้อ ๑๔

ข้อ ๑๔ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๒

หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามข้อ ๑๗

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ

ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์

วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๒ และข้อ ๑๓

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด

และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต

ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวัน

นับแต่วันได้รับคำขอ

เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอ

ซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง

ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง

หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๑๕

ข้อ ๑๕ ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตตามข้อ

๑๕ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าว โดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

มาตรา ข้อ ๑๖

ข้อ ๑๖ ในการดำเนินกิจการผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อ

๑๔ ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(ก) ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ

ขนสิ่งปฏิกูล

(๑)

ขณะทำการดูดสิ่งปฏิกูลต้องควบคุมให้ผู้ปฏิบัติงานสวมเสื้อคลุม ถุงมือยาง และรองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง

และทำความสะอาดเสื้อคลุม

ถุงมือยางและรองเท้าหนังยางหลังจากเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานประจำวัน

(๒) ทำความสะอาดท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูล

โดยหลังจากดูดสิ่งปฏิกูลเสร็จแล้วให้ทำการดูดน้ำสะอาดจากถังเพื่อล้างภายในท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลและทำความสะอาดท่อ

หรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลด้านนอกที่สัมผัสสิ่งปฏิกูลด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น

ไลโซน ๕%)

(๓) ทำความสะอาดพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล อย่างน้อยวันละ

๑ ครั้ง หลังจากที่ออกปฏิบัติงานขนถ่ายสิ่งปฏิกูลแล้ว

สำหรับน้ำเสียที่เกิดจากการล้างต้องได้รับการบำบัดหรือกำจัด

ด้วยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะก่อนปล่อยทิ้งสู่สาธารณะ

(๔)

กรณีที่มีสิ่งปฏิกูลหกเรี่ยราด ให้ทำการฆ่าเชื้อโรคด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น ไลโซน

๕%) แล้วทำการล้างด้วยน้ำสะอาด

(๕)

มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานขนถ่ายสิ่งปฏิกูลอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง

(ข) ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูล

(๑) ห้ามถ่าย เท ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นในหรือทางสาธารณะ

(๒) ต้องมีการควบคุม กลิ่น แมลงและพาหะนำโรค

เพื่อป้องกันปัญหารบกวนด้านสุขอนามัยและสภาพที่ไม่น่าดู

(๓)

มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานกำจัดสิ่งปฏิกูลอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง

(ค) ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ

ขนมูลฝอยทั่วไป

(๑)

ขณะทำการเก็บขนมูลฝอยทั่วไปต้องควบคุมให้ผู้ปฏิบัติงานสวมเสื้อคลุม ถุงมือยางและรองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง

และทำความสะอาดเสื้อคลุม

ถุงมือยางและรองเท้าหนังยางหลังจากเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานประจำวัน

(๒) ทำความสะอาดพาหนะเก็บ

ขนมูลฝอยทั่วไปอย่างน้อยวันละ ๑ ครั้ง หลังจากที่ออกปฏิบัติงานเก็บ

ขนมูลฝอยทั่วไปแล้ว สำหรับน้ำเสียที่เกิดจากการล้างต้องได้รับการบำบัดหรือกำจัดด้วยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะก่อนปล่อยทิ้งสู่สาธารณะ

(๓) การเก็บขนมูลฝอยทั่วไปต้องจัดเก็บให้เรียบร้อย

มิให้มีมูลฝอยทั่วไปเหลือตกค้างขณะขนย้ายต้องไม่ทำให้มูลฝอยทั่วไปตกหล่น

หรือฟุ้งกระจายตามท้องถนน กรณีที่มีมูลฝอยทั่วไป

หกเรี่ยราดให้จัดเก็บให้เรียบร้อยแล้วทำการล้างด้วยน้ำสะอาด

(๔)

มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานเก็บขนมูลฝอยทั่วไปอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง

(ง)

ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดมูลฝอยทั่วไป

(๑) ห้ามถ่าย เท ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นในหรือทางสาธารณะ

(๒) ต้องมีการควบคุม กลิ่น แมลงและพาหะนำโรค

เพื่อป้องกันปัญหารบกวนด้านสุขอนามัยและสภาพที่ไม่น่าดู

(๓)

มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานกำจัดมูลฝอยอย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง

มาตรา ข้อ ๑๗

ข้อ ๑๗ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้

ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งเท่านั้น

การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต

ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔

โดยอนุโลม

มาตรา ข้อ ๑๘

ข้อ ๑๘ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาต

ตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาต

สำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

สำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้นถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด

ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนด

การเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง

ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง

ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

มาตรา ข้อ ๑๙

ข้อ ๑๙ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

มาตรา ข้อ ๒๐

ข้อ ๒๐ ผู้ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ดำเนินกิจการตามข้อบัญญัตินี้จะพึงเรียกเก็บค่าบริการจากผู้ใช้บริการได้ไม่เกินอัตราค่าบริการขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

มาตรา ข้อ ๒๑

ข้อ ๒๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย

ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

มาตรา ข้อ ๒๒

ข้อ ๒๒ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย

หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย

ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาต ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์

วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้

(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ

ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

มาตรา ข้อ ๒๓

ข้อ ๒๓ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้

เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพัก

ใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

มาตรา ข้อ ๒๔

ข้อ ๒๔ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต

(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป

และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

(๒)

ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

(๓)

ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้

หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพ

ของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

มาตรา ข้อ ๒๕

ข้อ ๒๕ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต

หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ

หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต

และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง

หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

มาตรา ข้อ ๒๖

ข้อ ๒๖ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

มาตรา ข้อ ๒๗

ข้อ ๒๗ เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด

ๆ ที่อยู่นอกเขตพื้นที่การให้บริการเก็บ ขน

และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

หรือเขตพื้นที่การให้บริการของผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน

หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยทั่วไปโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนต้องดำเนินการเก็บ

ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยทั่วไปให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามวิธีการที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือโดยคำแนะนำ

ของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

มาตรา ข้อ ๒๘

ข้อ ๒๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น

เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

มาตรา ข้อ ๒๙

ข้อ ๒๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

พ.ศ. ๒๕๓๕

มาตรา ข้อ ๓๐

ข้อ ๓๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่งเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ

หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐

นิลเนตร

แต้มทอง

นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโป่ง

เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยทั่วไป พ.ศ. ๒๕๖๐

๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต/ต่ออายุใบอนุญาต

๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พัชรภรณ์/จัดทำ

๒๒ มีนาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา

เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๔๘/๑๙ มกราคม ๒๕๖๑