ระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2549

• จำนวนมาตรา: 5

มาตรา อารัมภบท

ระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทาง

ของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

(ฉบับที่ ๔)

พ.ศ.

๒๕๔๙

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

พ.ศ. ๒๕๔๔ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕

แห่งพระราชบัญญัติเงินเดือน เงินประจำตำแหน่ง

และประโยชน์ตอบแทนอื่นของประธานศาลรัฐธรรมนูญ ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ประธานกรรมการ

และกรรมการการเลือกตั้ง ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ประธานกรรมการและกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ

และประธานกรรมการและกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๔๑ ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

จึงกำหนดระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า “ระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๙”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒[๑]

ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

พ.ศ. ๒๕๔๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“ข้อ ๖ ค่าใช้จ่ายในการเดินทางภายในประเทศ

ให้เบิกได้ตามรายการและอัตรา ดังนี้

(๑) ค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทาง เหมาจ่ายวันละ ๔๐๐ บาท

การนับเวลาเดินทางไปปฏิบัติงานเพื่อคำนวณค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางในประเทศ

ให้นับตั้งแต่เวลาออกจากสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติจนกลับถึงสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติ

แล้วแต่กรณี

เวลาเดินทางไปปฏิบัติงานในกรณีที่มีการพักแรม

ให้นับยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวัน

ถ้าไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมง

และส่วนที่ไม่ถึงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมง

ให้ถือเป็นหนึ่งวัน

เวลาเดินทางไปปฏิบัติงานในกรณีที่มิได้มีการพักแรม

หากนับได้ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมง

ให้ถือเป็นหนึ่งวัน หากนับได้ไม่เกินสิบสองชั่วโมงแต่เกินหกชั่วโมงขึ้นไป

ให้ถือเป็นครึ่งวัน

(๒) ค่าเช่าที่พัก

ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม

(๓) ค่าพาหนะ รวมถึงค่าเช่ายานพาหนะ ค่าเชื้อเพลิง

ค่าระวางบรรทุก ค่าจ้างคนแบกหามและอื่นๆ ทำนองเดียวกัน ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง

ในกรณีใช้ยานพาหนะส่วนตัวในการเดินทาง ให้เบิกเงินชดเชยค่าเชื้อเพลิงได้

อัตรากิโลเมตรละ ๔ บาท

(๔) ค่ารับรอง

ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม โดยมีหลักฐานการจ่ายเงิน

(๕) ค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็นเนื่องในการเดินทาง

ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง”

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ (๑) วรรคสอง

และวรรคสาม แห่งระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

พ.ศ. ๒๕๔๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

“การนับเวลาเดินทางไปปฏิบัติงานเพื่อคำนวณค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางในต่างประเทศ

ให้นับตั้งแต่เวลาออกจากสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติจนกลับถึงสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติ

แล้วแต่กรณี

เวลาเดินทางไปปฏิบัติงานในกรณีที่มีการพักแรม

ให้นับยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวัน ถ้าไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมง

และส่วนที่ไม่ถึงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมง

ให้ถือเป็นหนึ่งวัน”

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสี่ของข้อ ๗

(๑) แห่งระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

พ.ศ. ๒๕๔๔

“เวลาเดินทางไปปฏิบัติงานในกรณีที่มิได้มีการพักแรม

หากนับได้ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมง

ให้ถือเป็นหนึ่งวัน หากนับได้ไม่เกินสิบสองชั่วโมงแต่เกินหกชั่วโมงขึ้นไป ให้ถือเป็นครึ่งวัน”

ประกาศ

ณ วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙

ปราโมทย์

โชติมงคล

ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

นันทนา/ผู้จัดทำ

๒๑ กันยายน ๒๕๔๙

ปฐมพร/ปรับปรุง

๙

พฤษภาคม ๒๕๕๐

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๓ ก/หน้า ๑๓/๑๔ กันยายน ๒๕๔๙