ระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ 9 พ.ศ. 2523 ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุ หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

• จำนวนมาตรา: 7

มาตรา อารัมภบท

ระเบียบกรมศิลปากร

ระเบียบกรมศิลปากร

ฉบับที่ ๙ พ.ศ. ๒๕๒๓

ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ

ที่เป็นปูชนียวัตถุ หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

ด้วยกรมศิลปากรเห็นสมควรยกเลิก

“ระเบียบกรมศิลปากร ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุหรือศาสนวัตถุ

ออกนอกราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๒”

และเพื่อให้การอนุญาตส่ง

หรือนำโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุ หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

เหมาะสม และรัดกุม ยิ่งขึ้น

ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา

๒๒ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

พ.ศ. ๒๕๐๔ จึงวางระเบียบไว้ ดังนี้

มาตรา ข้อ ๑

ข้อ ๑ ระเบียบนี้ เรียกว่า “ระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๙ พ.ศ. ๒๕๒๓

ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุที่เป็นปูชนียวัตถุ

หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร”

มาตรา ข้อ ๒

ข้อ ๒ ให้ยกเลิก “ระเบียบกรมศิลปากร

ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่งหรือนำโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุ

หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๒” และให้ใช้ระเบียบนี้แทน

มาตรา ข้อ ๓

ข้อ ๓ ในระเบียบนี้

“ปูชนียวัตถุ” หมายความว่า

วัตถุซึ่งเป็นสิ่งที่เคารพบูชาทางศาสนา ได้แก่

- พระพิมพ์

- พระโพธิสัตว์

- รูปจำลองพระสงฆ์

“ศาสนวัตถุ” หมายความว่า

วัตถุซึ่งเป็นสิ่งที่เคารพบูชาหรือเป็นเครื่องหมายแทนพระพุทธศาสนาซึ่งทั้งนี้

ได้แก่

- ธรรมจักร

- พันธสีมา

- รอยพระพุทธบาท

- ช่อฟ้า

- พัดยศ

- ฉัตรยอดเจดีย์

- นภศูลยอดปรางค์

- ธรรมมาสน์

“พระพุทธรูป” หมายความว่า

ประติมากรรมที่ทำเป็นรูปเคารพแทนองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ว่าจะเป็นพระพุทธรูปนิกายใดหรือที่ว่าผ่านแดนมาจากประเทศอื่น

แต่ไม่นับรวมพระเครื่องประจำตัว

มาตรา ข้อ ๔

ข้อ ๔ เพื่อเป็นการเชิดชู

และจรรโลงไว้ซึ่งพระบวรพุทธศาสนาอันเป็นที่เคารพนับถือ และเป็นศาสนาประจำชาติ

กับเพื่อป้องกันมิให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดทำให้เกิดความเสื่อมเสีย หรือเป็นการดูหมิ่นพระบวรพุทธศาสนา

จึงไม่อนุญาตให้ส่ง หรือนำพระพุทธรูป หรือศาสนาวัตถุหรือปูชนียวัตถุ ตลอดจนชิ้นส่วนดังกล่าว

ออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่การส่ง หรือนำไปเป็นกรณีพิเศษ ดังต่อไปนี้

(๑) เพื่อการสักการะบูชา

(๒) เพื่อการศึกษาวิจัย

(๓) เพื่อเผยแพร่เกียรติคุณ

(๔) เพื่อแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม

หรือโบราณคดี

มาตรา ข้อ ๕

ข้อ ๕ การขออนุญาตส่ง หรือนำพระพุทธรูป

หรือศาสนวัตถุหรือปูชนียวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

ให้ผู้ขออนุญาตแสดงหลักฐานเป็นเอกสารรับรองจากองค์การ สมาคม

หรือสถาบันที่เกี่ยวข้องกับศาสนาหรือศิลปวัฒนธรรม หรือจากส่วนราชการ

หรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่เชื่อถือได้ว่าจะส่ง หรือนำออกนอกราชอาณาจักร

เพื่อสักการะบูชาเพื่อศึกษาวิจัย เพื่อเผยแพร่เกียรติคุณ หรือเพื่อแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมหรือโบราณคดี

มาตรา ข้อ ๖

ข้อ ๖ การพิจารณาอนุญาตให้ส่ง หรือนำพระพุทธรูป

หรือศาสนวัตถุ หรือปูชนียวัตถุออกนอกราชอาณาจักร

(๑) ในกรณีส่ง

หรือนำไปเพื่อศึกษาวิจัย หรือเพื่อแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม หรือโบราณคดี

จะพิจารณาอนุญาต ครั้งละไม่เกิน ๕ องค์ หรือ ๕ ชิ้น

(๒) ในกรณีส่ง

หรือนำไปเพื่อการเผยแพร่เกียรติคุณหรือสักการะบูชา

จะพิจารณาอนุญาตให้ตามความเหมาะสม

มาตรา ข้อ ๗

ข้อ ๗ คำขอรับอนุญาต และใบอนุญาตการส่ง

หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุหรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับการยื่นเรื่องขออนุญาตส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ออกจากราชอาณาจักร

ตามระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ ฉบับที่ ๕ พ.ศ. ๒๕๑๓ และ ฉบับที่ ๖ พ.ศ.

๒๕๑๖ ว่าด้วยการขออนุญาตส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร

ให้ใช้ระเบียบนี้ ตั้งแต่วันที่ ๕

กุมภาพันธ์ ๒๕๒๓ เป็นต้นไป[๑]

ประกาศ ณ วันที่ ๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๓

เดโช สวนานนท์

อธิบดีกรมศิลปากร

เพ็ญพร/พิมพ์/แก้ไข

๑๕

ตุลาคม ๒๕๔๕

สถาพร/ปรับปรุง

๑๕

พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]

ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๗/ตอนที่ ๔๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๓/๑๔ มีนาคม ๒๕๒๓