ข้อ 1 ให้เพิ่มบทนิยามคําว่า “ผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าต่างประเทศ” และ “ผู้ลงทุนสถาบัน” ระหว่างบทนิยามคําว่า “การให้คําแนะนํา” และคําว่า “สํานักงาน” ในข้อ 1 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กข. 11/2547 เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้คําแนะนําที่ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าประเภทการเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2547 ดังต่อไปนี้
““ผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าต่างประเทศ” หมายความว่า บุคคลซึ่งเป็นผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามกฎหมายของต่างประเทศ และอยู่ภายใต้การกํากับดูแลของทางการหรือหน่วยงานที่ทําหน้าที่กํากับดูแลสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในต่างประเทศ โดยมีหลักเกณฑ์ในการอนุญาตและการประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าไม่ด้อยกว่าหลักเกณฑ์ที่กําหนดโดยพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 รวมทั้งประกาศและหนังสือเวียนที่เกี่ยวข้องซึ่งออกหรือวางแนวปฏิบัติตามกฎหมายดังกล่าว
“ผู้ลงทุนสถาบัน” หมายความว่า บุคคลดังต่อไปนี้ ที่สามารถนําเงินไปลงทุนในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในต่างประเทศได้โดยชอบ
(1) กองทุนบําเหน็จบํานาญข้าราชการ
(2) กองทุนประกันสังคม
(3) บริษัทประกันชีวิต
(4) ธนาคารพาณิชย์
(5) ธนาคารที่มีกฎหมายจัดตั้งขึ้นโดยเฉพาะ
(6) บริษัทหลักทรัพย์เพื่อการจัดการทรัพย์สินของตนเอง
(7) สถาบันการเงินอื่นใดที่สํานักงานกําหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ ก.ล.ต.
(8) บริษัทหลักทรัพย์เพื่อการจัดการทรัพย์สินของบุคคลตาม (1) ถึง (7) ในลักษณะกองทุนส่วนบุคคล หรือเพื่อการจัดการกองทุนสํารองเลี้ยงชีพหรือกองทุนรวม”